Safe in the Four Worlds space continuum_The 2018 Space report_The Albums of 2018_14

14. The Four Worlds - MARK PRITCHARD  

(Warp)

 

Αρχικά το εισαγωγικό ''Glasspops'' κάνει εντυπωσιακή είσοδο που κρατά έντεκα λεπτά και εικοσιεπτά δευτερόλεπτα. Όμορφα δομημένα, θερμά ρυθμικά κύματα από αναλογικές πηγές, βάση για την ανυψωτική μελωδία που ανεβοκατεβαίνει σαν κάποιος να παίζει ένα εξελιγμένο θέρεμιν. Στα υπόλοιπα λεπτά και πέντε συνθέσεις, η ρυθμική αγωγή εξαφανίζεται και μένει μια μελαγχολική διάθεση που συντονίζεται με το απόκοσμο Σύμπαν ακούγοντας κλήσεις βοήθειας προερχόμενες από ένα άστρο που έπνεε τα λοίσθια χιλιάδες έτη φωτός μακριά μας και τη φωνή της τελευταίας διασωθείσας, Κοσμικής πρέσβειρας The Space Lady και χαμογελά για λίγο με Kraftwerk-ιανές μελωδίες σε συνδυασμό με επεξεργασμένους ήχους hapsichord, να υποδέχονται ένα ήσυχο ξημέρωμα σε παράλληλη Γη. 

Κοιτάμε τον ουρανό σε κάποιο κοσμικό πάρκινγκ καθώς ο χειμώνας πλησιάζει ακούγοντας μελαγχολικές μελωδίες και απόκοσμες χορωδίες να συντονίζονται με το τοπίο. Προσευχόμαστε μαζί με έναν χίππυ ιερέα που κάνει δέηση αφύπνισης στην Κοσμική μας συνείδηση για δημιουργία μιάς ουτοπίας και τέλος ακούμε από έναν αόρατο Ναό τον ύμνο των τεσσάρων κόσμων, ένα υποβλητικό απόσπασμα από κάποια εξωγήινη τελετουργία που έφτασε στα αυτιά του Mark Pritchard εμπιστευτικά. 

Το ''The Four Worlds'' είναι ένας ενδιάμεσος μουσικός σταθμός μεταξύ της προηγούμενης

ηχογράφησης/υπερπαραγωγής ''Under The Sun'' ( νο. 33 για το 2016) και του επόμενου άλμπουμ που ήδη ετοιμάζει. Είναι ένα άλμπουμ που περιέχει πρώτη ηχητική ύλη και ιδέες/σπόρους. Ενδιάμεσος σταθμός, σαν τις στιγμές ανάμεσα σε δύο σημαντικά κομμάτια της ζωής μας, που αλλάζουν φρουρά. Ενδιάμεσος σταθμός σαν διαφυγή σε κάτι παράλληλο αλλά πιο χαλαρό. 

Το ''The Four Worlds'' είναι σαν μια οντότητα που συναντήσαμε σε κάποια στροφή στη ζωή μας, έμεινε για λίγο, εξαφανίστηκε στη στρατόσφαιρα αλλά μας άφησε χαρακτηριστική ανάμνηση μιας επαφής τρίτου τύπου που θα θυμόμαστε και θα εκτιμούμε περισσότερο ίσως και από άλλες τέτοιες μουσικές «επαφές» στη ζωή μας. 

Αντικειμενικά είναι ένας δίσκος που δεν εξαντλεί τη δυναμική του αλλά υποκειμενικά η ηχητική εντύπωση είναι δυνατότερη και εντονότερη από τις προηγούμενες που μας έχει δώσει.