Music treatment 2016: The albums_Vol.7: 35-31

31.Requiem – GOAT

         ( Rocket Recordings)

Η μουσική κολεκτίβα παγανιστικής ψυχεδελικής ροκ, κόντεψαν να με πείσουν κάποια στιγμή ότι εμμένουν περισσότερο στην εικόνα παρά σε αυτό που ακούγεται από τα άλμπουμ τους και να ρίξω τους τόνους ενθουσιασμού μετά την πρώτη τους επαγγελματική και ψυχρή εμφάνιση τους στην Αθήνα το 2015. Απλά περίμενα να ακούσω τι θα έχουν να μας πουν στο ''Requiem'', για να δω αν αυτό που είδα ήταν εξαίρεση.

Από τα τραγούδια που ανέβασαν για πρόγευση δεν ήμουν 100% σίγουρος ότι ο δίσκος θα είχε την ισχύ των προηγουμένων. Όμως αποδείχθηκε με την ακρόαση ότι οι προπομποί ήταν και οι πιο αδύνατες στιγμές του άλμπουμ. Κατά τ' άλλα το γιορταστικό κλίμα εξακολουθεί να δίνει θετικές δονήσεις και οι ηλεκτρικές τους στιγμές να ενισχύουν και πάλι την αρχική εντύπωση. Είναι ένας πολύχρωμος δίσκος, ο κυρίως στόχος υπερβαίνει τη μουσική τους. Η ανθρώπινη αναβάθμιση ακούγεται ξεκάθαρα ότι αποτελεί σκοπό της μουσικής τους ή τους κινητοποιεί για να φτιάξουν τον τέλειο πανανθρώπινο ήχο. Ακούγεται φιλόδοξο και ίσως αφελές αλλά το εννοούν τελικά γιατί κάθε δίσκος του έρχεται κοντύτερα σε έναν ενιαίο ήχο. Ακόμα όμως είναι μακριά όμως σε αυτό το άλμπουμ οι συνθέσεις είναι πλουσιότερες, καλοπαιγμένες και σε σημεία εκτυφλωτικές απ΄ότι συνέβαινε στα προηγούμενα άλμπουμ τους, αλλά δείχνουν ότι προχωρούν αργά. Δεν σταματούν όμως  να ανελίσσονται...

32.My Woman – ANGEL OLSEN 

         ( Jagjaguwar)

Κατάλαβα το πόσο ταλέντο και προοπτική διαθέτει αυτή κοπέλλα από την περσινή της εμφάνιση στην Αθήνα. Μας είχε καταγοητεύσει με την απλότητα αλλά και την άψογη εκτέλεση των τραγουδιών της. Και περίτρανα λοιπόν το ''My Woman'' δικαιώνει το ταλέντο της στο έπακρο. 

Η Angel Olsen διαθέτει σπουδαία φωνή και πηγαία αίσθηση της μελωδίας σε συνδυασμό με τη φυσικότητα που εκπέμπει. Η απλότητα εδώ συνδυάζεται με την εξαιρετική παραγωγή που εκσυγχρονίζει αρκετά το στυλ της χωρίς να το κάνει να ακούγεται κάτι άλλο και αναδεικνύει τις συνθέσεις με πραγματικά όμορφα αποτελέσματα για όλους μας και άλλη μια σπουδαία στιγμή για την φολκ του 2016.

33.Under The Sun – MARK PRITCHARD 

         (Warp)

Αυτό το άλμπουμ είναι ή ένα μεταβατικό στάδιο ή απλά μια δοκιμή για τον καλλιτέχνη. Όμως το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει γι' αυτό το βήμα μιας και το ''Under the Sun'' καταφέρνει να κερδίσει αλλά και να απορροφήσει τον ακροατή στον ονειρικό και λεπτεπίλεπτο ηλεκτρονικό κόσμο του. 

Έστω και αν πλατειάζει σε σημεία, είναι ένα φιλόδοξο άκουσμα που μαζεύει ambient, techno, folk, ψυχεδέλεια, new age και hiphop επιρροές με ανάλογους και εκλεκτούς συνεργάτες χτίζοντας συνθέσεις που ξεφεύγουν από απλές ασκήσεις ύφους και αποτελούν μουσική καλλιγραφία ενός μουσικού που αν και αρκετά πετυχημένου σε πιο σκληροπυρηνικά είδη, εισχωρεί και εξερευνά νέες μουσικές ενδοχώρες  παίρνοντας μαζί του και τον ακροατή.

34.Post Pop Depression – IGGY POP 

         (Loma Vista)

''Το τελικό αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά μετά καταθλιπτικό ακούγεται καθώς εδώ έχουμε σύμπραξη των μουσικών κόσμων των καλλιτεχνών σε εννιά τραγούδια που σφύζουν από μελωδίες και δυνατές ενορχηστρώσεις. Η ερμηνεία του Iggy είναι φυσικά η κινητήριος δύναμη. Χαλαρότερη, μεστότερη, επιβλητική όπως πάντα στιγματίζει τα τραγούδια που ενισχύονται και λάμπουν με καθαρές κιθάρες, απλές και διακριτές μελωδικές γραμμές, γοητευτικές μελωδικές αλλαγές μέσα στο κυρίως θέμα τους και στιβαρούς ρυθμούς (αποκορύφωμα τα τελευταία λεπτά του "Sunday'' αλλά και τα φλεγόμενα φωνητικά επίσης στα τελευταία λεπτά του στοιχειωμένου από φλαμένκο χρώματα, ''Vulture''.
Βέβαια η απλότητα όταν βγαίνει από δύο κορυφαίους ροκ καλλιτέχνες είναι γεγονός που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο γιατί όπως θα ακούσετε τα τραγούδια διακρίνονται για την μεστότητα αλλά και την δύναμή τους χωρίς να κάνουν άσχετο θόρυβο ή να διαφαίνεται έπαρση και πόζα.
Ένα Σαββατοκύριακο στου Josh είναι ικανό , όπως έχει αποδειχτεί και με προηγούμενες ηχογραφήσεις ( Desert Sessions, Arctic Monkeys, Pj Harvey κλπ) ότι μπορεί να παραχθεί ροκ υλικό με σάρκα και οστά, ιδρώτα και αγάπη. Έτσι και το ''Post-Pop Depression'', είναι όχι μόνο ένα άλμπουμ επιστροφής ή μεγαλειώδους φινάλε για την καριέρα του Iggy Pop αλλά και ένας ροκ δίσκος που δημιουργήθηκε για να ακούγεται και να τραγουδιέται ξανά και ξανά.. ''

Ίσως η παλιομοδίτικη κοπή του άλμπουμ και η έλλειψη περιπέτειας να είναι και η μόνη αδυναμία του. Όμως δεν πρέπει αυτό να μας αφήσει να ξεπεράσουμε εύκολα τόσο ξεκάθαρα, απέριττα τραγούδια που πατάνε γερά στα πόδια τους.

35. Marked For Death – EMMA RUTH RUNDLE 
        (Sargent House)

Τα τραγούδια της Emma Ruth Rundle βρίσκονται στη σκοτεινή πλευρά της φολκ, είναι πάντα ενδοσκοπικά και λειτουργούν πάντα μετά τα μεσάνυχτα στον ακροατή. 

Πριν από δύο χρόνια το ''Some Heavy Ocean'' μας βούλιαζε στα βάθη ενός εξομολογητικού ωκεανού συναισθημάτων και πάθους με τραγούδια που αγκίστρωναν στην συναισθηματική τρικυμία της συνθέτριας, φτιαγμένα με ειλικρίνεια και πάθος. Τραγούδια που δεν είχαν άλλο ανάλογο στην παραγωγή εκείνης της χρονιάς. 

Στο φετινό άλμπουμ, πάνω κάτω συμβαίνουν τα ίδια, υπάρχει μια περισσότερο ήρεμη κατάσταση, πάντα σε σκοτεινούς τόνους. Στα τραγούδια διακρίνεται η χαρακτηριστική υδάτινη σκοτεινή υπόσταση που χαρακτηρίζει τη μουσική της καλλιτέχνιδας, δεν υπάρχουν εκπλήξεις ως προς τη δομή τους. Οι κιθάρες συνδυάζονται συγκλονιστικά και πάλι με την εξαιρετική φωνή της Rundle για να εκφράσουν με ακρίβεια τον συναισθηματικό κόσμο της καλλιτέχνιδας δημιουργώντας και πάλι πολύτιμες  μπαλάντες /φιλικός ώμος όταν τον χρειάζεται κανείς. 

Πρόκειται για μια ακόμα πολύτιμη κατάθεση ψυχής που την κρατάμε κοντά μας για πάντα.