Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  Η σειρά Memory Foam είναι κάτι σαν προσωπικός στοχασμός πάνω σε μουσικές κυκλοφορίες που μπορεί να χαρακτήρισαν τον Σεπτέμβρη στον οποίο εμφανίστηκαν — ή και όχι. Οι ηχώ τους, όμως, επιμένουν. Και κάποιες φορές με στοιχειώνουν σήμερα περισσότερο απ’ όσο τότε. Γι’ αυτό τα Memory Foam δεν είναι ρομαντικές βόλτες στη λεωφόρο της Μνήμης. Ούτε νοσταλγικά ταξίδια στα «καλύτερά μας χρόνια». Αυτές οι μουσικές ζητούν θέση δίπλα στις σημερινές κυκλοφορίες: ως επιρροές, αντιλήψεις, εμπειρία· ως ένας τρόπος ακρόασης που εξακολουθεί να μας διαμορφώνει. Η δεκαετία του ’90, φυσικά, δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Το δεύτερο από τα τρία φετινά Memory Foam στέκεται στο 1991 και το 1996 — δύο χρονιές ιδιαίτερης σημασίας για μένα, δύο στιγμές στο χωροχρόνο που λένε πολλά για το τι μπορούσε να σημαίνει «μουσική» για ορισμένα ακροατήρια και για μένα εκείνη την εποχή αλλά και μετέπειτα. Το mixtape διαρκεί 2 ώρες και 18 λεπτά και περιλαμβάνει δίσκους που εξακολουθούν να με απασχολούν — και να απα...

«Κάθε καλλιτέχνης στον καιρό του» — ίσως το έχετε ακούσει να λέγεται. Αν ήμουν τεχνητή νοημοσύνη, θα ρωτούσα όσους το λένε τι πίνουν ή, έστω, τι ακριβώς εννοούν. Ένας από αυτούς που το λένε είναι και ο υποφαινόμενος. Ο καλλιτέχνης για τον οποίο γίνεται λόγος, αυτή τη φορά, είναι ο Ty Garrett Segall : σχεδόν σαράντα ετών, με εξαιρετική πορεία στο ευρύτερο τοπίο του rock’n’roll, κυρίως μέσα στη δεκαετία του ’10, και με ακόμη πιο συνεπή παρουσία στην τρέχουσα. Το όνομά του το άκουσα για πρώτη φορά στα τέλη των ’00, όταν δύο φίλοι συζητούσαν για το επερχόμενο Primavera — ήδη από τότε απαραίτητο προορισμό για τους πιστούς του indie. Φαντάστηκα πως θα ήταν ακόμη ένας hipster καλλιτέχνης με lo-fi ή pastoral electronica προφίλ. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν, λίγους μήνες αργότερα, τον άκουσα και κατάλαβα ότι επρόκειτο για μουσικό καθαρόαιμου ροκ: βγαλμένο κατευθείαν από τις garage και ψυχεδελικές μέρες των ’60 και από όσα ακολούθησαν στην ηλεκτρική διαμόρφωση του είδους. Τουλάχιστον ...

Το επιχείρησα πέρυσι, το ξανακάνω και φέτος. Λίγο πριν ανοίξει ο 15ος κύκλος της εκπομπής, σας προτείνω ένα μουσικό ταξίδι με άξονα τον Σεπτέμβριο, «πετώντας» ανά πενταετίες: από το 1966 ως το 1986, σε πρώτη φάση και από το 1991 στο 2021 στην επόμενη. Μην το πείτε όμως νοσταλγία. Δεν γυρίζουμε πίσω στη μνήμη. Μένουμε εδώ, στο σήμερα, και ακούμε από το σημείο όπου βρισκόμαστε τώρα. Κι από εκεί διαπιστώνουμε κάτι απλό: αυτές οι ηχογραφήσεις δεν έχουν ξεθωριάσει. Είναι ακέραιες, με όλη τους την ουσία, όσα χρόνια κι αν πέρασαν. Σαν το memory foam, κρατούν το αποτύπωμα όσων τις άκουσαν, αλλά επιστρέφουν πάντα στο δικό τους σχήμα. Γιατί τώρα; Γιατί πριν από κάθε πρεμιέρα αξίζει να ανατρέχουμε στους δίσκους και στα είδη που διαμόρφωσαν την αισθητική της εκπομπής. Είναι τα δικά μας saving points, εκεί που γυρνάμε όταν χρειαζόμαστε μουσική περισυλλογή και επαναπροσδιορισμό. Οι ηχογραφήσεις που αγαπάμε μεγαλώνουν μαζί μας, όποια χρονιά κι αν κυκλοφόρησαν. Ορίστε λοιπόν τα πρώτα 24 άλμπουμ. Μπορε...

  Συνεχίζουμε με το τρίτο κατά σειρά mixtape μέσα από το φαντασιακό resort που επιμελείται μουσικά Το Σπίτι Με Τα Παράξενα. Περιλαμβάνει τριάντα συνθέσεις που καλύπτουν ρυθμικές περιοχές οικείες και αγαπημένες από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Το concept του τελευταίου άλμπουμ της Madonna μου έδωσε κάποιες ιδέες ώστε να μαζέψω σχεδόν όλα τα κομμάτια που μου αρέσουν το 2026 και με κρατούν σε μόνιμη ρυθμική κίνηση — αν όχι χορό — αυτό το Καλοκαίρι. Πολλά από αυτά τα ακούγατε στις εκπομπές φέτος, αλλά υπάρχουν και πολύ δυνατά κομμάτια από την πρόσφατη παραγωγή. House , techno , trance , breakbeat , electro , μετα-hyper pop και industrial, σε αναβαθμισμένες μορφές από τη νέα γενιά μουσικών αλλά και από τέσσερα παλιότερα ονόματα που έζησαν και διασκέδασαν αυτά τα είδη στην πρώτη τους μορφή — και τα επιστρέφουν τώρα με τις καλύτερες ηχογραφήσεις τους εδώ και καιρό. Είναι υλικό που έβαλα απλώς στη σειρά με στοιχειώδεις παραμέτρους: υπακούει σε ελάχιστη dj-ίστικη λογική και έχει αυτό...

  Το καλοκαίρι κυλά ζεστό, επικίνδυνο και σκληρό. Με αλλαγές να «ψήνονται»-όχι πάντα ευνοϊκά- και  με την ΤΝ να μπαίνει παντού — στις εταιρείες, στις συνήθειες, στις συζητήσεις μας — άλλοτε σαν απειλή, άλλοτε σαν παιχνίδι, άλλοτε σαν εργαλείο που αξίζει να δοκιμάσουμε χωρίς υστερία και χωρίς αφέλεια. Μέσα σε αυτή τη ζέστη επιστρέφει το resort radio special με ένα mixtape που ψάχνει φως, ένταση και δροσιά: alternative rock, pop εκρήξεις και φωτεινές πειραματικές διαδρομές από Charli XCX, Olivia Rodrigo, SUGAR, Panda Bear και άλλες εμμονές της σεζόν. Για ακροάσεις με την ένταση δυνατά! Λίστα: LOS BITCHOS ft. ADRIAN QUESADA & SINKANE – Hang Up (pt2) BLAMING TIGER – Keep On JOSH DA COSTA – Skygirl CLUB 8 – Echoes Of Our Times NEW RADICALS – One Night Only (Break Loose Break Free!) OLIVIA RODRIGO – Expectations WISHY – Lovesick PANDA BEAR & SONIC BOOM – Revive Him HOLY WAVE – first DAE ELEPHANT STONE – I Got A Pill ULRIKA SPACEK – Picto (WING! Remix) DIIV – The Fountain SUG...

  Το σκηνικό είναι απλό: ένα θέρετρο που δεν θα βρείτε σε κανέναν χάρτη, με έναν ραδιοφωνικό σταθμό να εκπέμπει όλο το εικοσιτετράωρο και ένα μυστικό κλαμπ κρυμμένο μέσα. Μετά τα μεσάνυχτα αρχίζει η απαγόρευση κυκλοφορίας — και τότε ξεκινούν τα πάρτι. Η μουσική που παίζεται εκεί δημιουργεί τα ιδιαίτερα mixtapes που ακούτε κάθε χρόνο. Η δεκαετία του '80 επέστρεψε αυτό το καλοκαίρι, φέρνοντας αναμνήσεις και μαζί τους, αναμνήσεις από τραγούδια που άκουγα πολύ τότε, τραγούδια που ανακάλυψα αργότερα ή τραγούδια που επανεκτίμησα με την πάροδο του χρόνου. Η αίσθηση της ακρόασης πρωτότυπων τραγουδιών της δεκαετίας του '80 το 2026 είναι πολύ διαφορετική από το να τα ακούς στη δεκαετία γέννησής τους, καθώς δεν είμαστε ποτέ ίδιοι με τους νεότερους εαυτούς μας ή δεν έχουμε καν γεννηθεί τότε. Αν έκανα ραδιοφωνικές εκπομπές ή mixtapes τότε, μερικά από αυτά τα κομμάτια που πρόκειται να ακούσετε πιθανότατα θα είχαν μείνει έξω. Μπορεί να είχα επιλέξει πιο σκληρά, πιο σκληρά, πιο σκοτεινά. Α...