Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  3. Phoenix: Flames Are Dew Upon My Skin – EARTHEATER (PAN) Η μεταμόρφωση, ο στοχασμός, η αναζήτηση, η εσωτερική γεωγραφία. Και φέτος η αναγέννηση. Έννοιες πολύ σημαντικές για την Alexandra Drewchin που αναδεικνύονται μέσα από τα άλμπουμ της. Πέντε θαυμάσια άλμπουμ που κάθε ένα από αυτά προχωρά τη χαρτογράφηση έως ένα σημείο. Το φετινό '' Phoenix..'' ήταν αναπάντεχο. Αλλά σύμφωνα με τα γεγονότα στην προσωπική της ζωή όχι και τόσο. Το τέντωμα αλλά και η λιτανεία των χορδών θα μπορούσε να ταιριάζει σαν ένας εναλλακτικός υπότιτλος εδώ, καθώς κυριαρχούν και επεκτείνονται στο εσωτερικό του ακροατή και του καλλιτέχνη, ενεργοποιώντας ότι συναισθηματικό κέντρο έχει και δεν έχει, πυρακτώνοντας το. Κατά μία έννοια ο Φοίνικας απαιτεί τεράστια προσφορά σε συναίσθημα σε πύρινη μορφή για να αναγεννηθεί. Και οι μπαλάντες της Eartheater είναι μάγματα που διατηρούνται εσωτερικά γιατί έτσι σφυρηλατείται καλύτερα ίσως η οποιαδήποτε θεραπευτική φλόγα που θα αναγεννήσει κάθε ταραγμένη ...

Μαχητικά άλμπουμ και από ένταση αλλά και από ηχοχρώματα. Προκλήσεις, μίξεις, σταυροδρόμια..... 26. Laylet El Booree  -  IFRIQIYYA ELECTRIQUE           (Glitterbeat) « The title of the second album Laylet el Booree translates as the “Night of the Madness.” It refers to the last part of the annual gathering of the adorcist ritual from the Banga of Tozeur – it is the night when the spirits actually take possession of the bodies. Like the ritual itself, the album is wild, frantic, and never caresses the listener’s expectations. But its purpose is also to heal; with sweat, spirituality, electricity and trance being central to the almost overwhelming sensory experience. With the band now joined by new member Fatma Chebbi (on vocals and tchektchekas hand percussion) one senses that the musical and cultural conversation is even deeper this time around. In fact, it doesn’t feel like a speculative conversation at all, but rather something...

36. YRY Still Here? - CERAMIC DOG ( Marc Ribot, Shahsad Ismaily & Ches Smith)   (Northern Spy) Για μερικούς που ξέρω το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί ροκ ογκόλιθο. Η ψυχρή ακρόαση αποδεικνύει ότι μόνο ψυχρά δεν μπορείς να νοιώσεις ένα τέτοιο ηφαίστειο ενέργειας, οργής και μουσικής ανωτερότητας. Κι όμως δεν πρόκειται για κάποιους πιτσιρίκους. Είναι στην «πιάτσα» πολλά χρόνια. Έχουν παίξει σε σημαντικά σχήματα αλλά είναι και οι ίδιοι σημαντικοί. Οπότε ένας τέτοιος δίσκος προκαλεί ερωτήματα αλλά τα απαντά κιόλας. Είναι από τους δίσκους που εννοούν αυτό που λένε και λένε αυτό που εννοούν.  Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε ροκ βόμβες εδώ μέσα που τα αποθέματα οργής και έντασης ξεπερνούν κατά πολύ οποιαδήποτε ροκ χαλκομανία ή και καλά «στρατευμένη» Τέχνη ή και καλά «σαρκασμός στο κατεστημένο», «ηδονισμός για αντίσταση» και άλλες τέτοιες παπαριές.  Ο Κεραμικός Σκύλος του Marc Ribot αλυχτάει με την αγνότητα του αφοσιωμένου μουσικού, θέλει να δαγκώσε...

12. R.i.p. Chrysalis  – EARTHEATER  (Hausu Mountain) Τον Φλεβάρη, είχαμε ακούσει το '' Metalepsis '' το πρώτο άλμπουμ της Alexandra Drewchin σαν EARTHEATER . Μέλος των πειραματικών GUARDIAN ALIEN είχε κερδίσει τις εντυπώσεις με αυτό το ηχητικό εξωπραγματικό ηλεκτρονικό άλμπουμ αλλά σίγουρα η υπόσχεση για κάτι καλύτερο υπερτερούσε της αξίας του άλμπουμ.  Τον Οκτώβρη, ένα δεύτερο άλμπουμ της  EARTHEATER κυκλοφορεί και ουσιαστικά είναι αυτό που τη μεταμορφώνει από μια απλή πειραματική και εκκεντρική μουσικά καλλιτέχνιδα σε σημαίνουσα ποιήτρια ήχων. Το '' R.I.P. Chrysalis '' είναι ένα άλμπουμ για τη μεταμόρφωση, για τη μετάβαση ή για τη συνεχή εξέλιξη. Αυτή την εντύπωση μου δίνει ο τίτλος. Μένοντας σε αυτό που ακούμε είναι από τα άλμπουμ που ξεχωρίζεις μουσικές ρίζες, απολαμβάνεις ιδιοφυείς συνδυασμούς φολκ, ψυχεδέλιας, ηλεκτρονικής μουσικής. Οι φωνές που ακούγονται είναι επεξεργασμένες επίσης ιδιοφυώς και όλες βγα...