Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Ήταν μια μεγάλη έκπληξη, η εμφάνιση του ντουέτου των THE NOISE FIGURES ,που  άνοιξαν για τους JAPANDROIDS την Τετάρτη που μας πέρασε. Όχι μόνο γιατί τα ντουέτα κιθάρα/ντραμς/μπλουζ ροκ είναι σχετικά σπάνια στην Ελληνική εναλλακτική σκηνή αλλά και γιατί αν  και συγγενικά με τους WHITE STRIPES,BLACK KEYS και της ευρύτερης μπλουζ ροκ σκηνής που ενέπνευσαν οι δύο ροκ γίγαντες που αναφέραμε, μπορούν να σταθούν σαν άξιοι μαθητές τους.  Βέβαια, στη ζωντανή τους εμφάνιση είδαμε ότι θέλουν λίγο ακόμα για να ανεβάσουν την μπάρα του ηλεκτρισμού που θέλουν να εκτοξεύσουν, αλλά υποψιάζομαι ότι αυτό είναι θέμα λίγων εμφανίσεων ακόμα και ενθάρρυνσης.  Γιατί τόσο o Γιώργος Νίκας ( ZEBRA TRACKS ) όσο και ο Στάμος Μπάμπαρης ( KEYSER SOSE ),είναι αρκετά καταρτισμένοι μουσικοί και με πείρα,οπότε βρίσκονται σε καλό δρόμο για να εδραιώσουν αυτή την διαφορετική ηχητική άποψη που πρεσβεύουν σαν THE NOISE FIGURES . Ήδη έχουν κυκλοφορήσει διαδικτυακά το πρώτο τους e.p. '' Turn Of...

Δεν ξέρω αν ποτέ το ροκ υπήρξε αθώο.Σίγουρα όμως μουσικοί και ακροατές είχαν πάντα μια αγαπησιάρικη σχέση. Και όσο μικρής εμβέλειας τα σχήματα τόσο πιο πολύ το ποσοστό.Αυτό φαίνεται στις ζωντανές εμφανίσεις,ειδικά σε μικρούς χώρους.Εκεί που η οπτική επαφή είναι καθαρή (εκτός αν μερικοί ψηλοί σου κρύβουν τη θέα) και μπορείς να νοιώσεις την ένταση και το βαθμό πάθους. Εκεί κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί. Φέτος,οι JAPANDROIDS ,ένα Καναδικό ντουέτο, ντραμς/κιθάρα και όχι στο πνεύμα των WHITE STRIPES ,γνωρίζουν μεγάλη κριτική αποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες και το δεύτερο άλμπουμ τους '' Celebration Rock '',είναι από τα άλμπουμ που θα μονοπωλήσουν στις λίστες με τα καλύτερα.Όπως και ο πρώτος τους μεγάλος δίσκος ,'' Post-Nothing'' του 2010, αλλά και τα πρώτα τους e.p. ( Lullaby Death Jams (2008) και  All Lies (2007) ),πριν από αυτόν,είναι δίσκοι με καλοπαιγμένη παλιομοδίτικη alternative και   punk, με  έντονη μυρωδιά από τη δεκαετία του ...

Οι φετινές κυκλοφορίες των A PLACE TO BURY STRANGERS ,δεν καλύφθηκαν από το ιστολόγιο, όπως θα περίμενε κάποιος που ξέρει τη γνώμη μου γι' αυτούς. Δεν ήταν ότι δεν μου άρεσαν. Ξανακούγοντας τα λίγες μέρες πριν με αφορμή την επικείμενη τρίτη εμφάνισή τους στη χώρα μας,δεν γινόταν να μην ξαναθαυμάσω την ορμή και το συνδυασμό θορύβου,ηλεκτρικών εκκενώσεων και μελωδίας. Με πιο ογκώδη παραγωγή και  ακόμα πιο γρανιτένιο ήχο,εντυπωσιάζουν για άλλη μια φορά άσχετα αν δίνουν περισσότερη φροντίδα στο πώς θα ακούγονται αφήνοντας τα τραγούδια με την ίδια ακριβώς υπόλοιπη αισθητική τους.. Δεν ξαφνιάζουν όπως το '' Exploding Head '' είναι  ευπρόβλεπτα,σχεδόν μαντεύεις ακόμα και τα ρεφρέν, όμως, επειδή λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να κάνουν με τέτοια ένταση,εκρηκτικό και ορμητικό ροκ σήμερα, και το '' Onwards To The Wall '' e.p. και το '' Worship '' αποτελούν αποδείξεις μιας εκρηκτικής και ορμητικής ροκ μουσικής που σε παρασέρνει αργά ή γρήγορα...

Δύο είναι τα άλμπουμ που αναζητώ συχνά πυκνά αυτό το Φθινόπωρο,ανάμεσα σε πολλές ,απανωτές ενδιαφέρουσες νέες κυκλοφορίες. Το ένα είναι το '' Mature Themes '' και το άλλο το '' Love Will Prevail ''.  Οι CULT OF YOUTH σε αυτό το τρίτο άλμπουμ,αναβαθμίζουν τον παθιασμένο και μυστηριακό ήχο τους με ενορχηστρώσεις που αναδεικνύουν την εσωτερική ένταση των συνθέσεων, δίνουν συναισθηματική δύναμη και πλοκή στα τραγούδια και τραβάνε το αυτί σε μια σκοτεινή πορεία προς το φως,ένα ταξίδι εσωτερικό,διατηρώντας το βασικό δυναμικό στακάτο στυλ του προηγούμενου άλμπουμ αλλά με λιγότερες γωνίες και θεατρικές εξάρσεις. Τα τραγούδια,είναι ολοκληρωμένα, ολόκληρο άλμπουμ από μόνα τους και αυτή τη φορά.Και τα θυμάσαι. Σε απασχολούν. Τα αναζητάς. Με δυνατές μελωδίες και ερμηνεία που ακολουθεί το κλίμα της κάθε σύνθεσης και δεν την υπερβαίνει. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι η εντυπωσιακή αλλά και κάπως υπερβολική ένταση της ερμηνείας στο προηγούμενο άλμπουμ έχει τεχνητά υπο...

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Η τρίτη εμφάνιση σαν DEAD CAN DANCE, έκανε πιο καθαρή την εικόνα αυτών που πρεσβεύουν,τη φιλοσοφία τους και ήταν από τις πιο συμμετρικές,αρμονικές συναυλίες που έχω παρακολουθήσει. Πάνω στο Λόφο του Λυκαβητού.Με τον ουρανό λίγο πιο κοντά,με τον ήχο να εξαπλώνεται ψηλά.Μαζί με το πνεύμα μας. Η παγκόσμια περιοδεία τους την εποχή της ασχήμιας,είναι κάτι αναπάντεχα όμορφο και καθαρό.  Η μουσική εξημερώνει τα ήθη.Παράγει πολιτισμό και ίσως προωθεί τη ανθρώπινη σωτηρία. Οι DEAD CAN DANCE έχουν ψηλά τον πήχη. Η μουσική τους είναι μια ανάβαση,όπως ανεβαίνω τον Λόφο ύστερα από πολά χρόνια.Το βραβείο,μια σπάνια πλέον θέα από ψηλά είναι από τις λίγες στιγμές ευτυχίας της πρόσφατης ιστορίας.  Βαρέθηκα τις μουσικές αναλύσεις μερικών για το πόσο ξέρουν οι DEAD CAN DANCE από μουσική. Γνωρίζουν που πατάνε αλλά είναι απλά περαστικοί.Αλλού τραβά η μουσική τους .Δεν το έχετε καταλάβει τόσο καιρό; Δε θα σας το εξηγήσω εγώ αυτό...

Με πρόσφατη την ανάμνηση της πρόσφατης εμφάνισης τους στο Gagarin ,οι BABY GURU , έδωσαν άλλη μια συναυλία αξιώσεων ,καλύτερη από την προηγούμενη ,με καλύτερο ήχο  και μερικά καινούρια τραγούδια.Παραμένουν το ίδιο απολαυστικοί, εξαιρετικά ζωηροί και με απόλυτη κυριαρχία στον ήχο και στον περιβάλλοντα χώρο.  Είναι σίγουρο ότι ο δεύτερος δίσκος τους θα είναι από τις μεγάλες στιγμές του 2012 παντού... Οι THEE OH SEES , είναι το πιο χαϊδεμένο ροκ σχήμα του ιστολογίου τους τελευταίους μήνες και το εξαιρετικό περσινό τους  '' Carrion Crawler/The Dream '' χαρίζει ανατριχίλες ροκ ευδαιμονισμού στον γράφοντα ακόμα και σήμερα.  Σπάνια τυχαίνει να βλέπω αγαπημένα σχήματα τη στιγμή που ακριβώς μου αρέσουν σε ζωντανές εμφανίσεις.Αυτή εδώ ήταν μια απίστευτη συγκυρία,που συμβαίνει μία στο τόσο αν και τώρα τελευταία θα συμβεί άλλη μια φορά σε λίγες μέρες...  Οι THEE OH SEES για πρώτη φορά στην Ελλάδα ,σε ένα γεμάτο An και με τη διάθεση του κοινού σε τρομερά κ...

Η καθυστερημένη έναρξη της εκδήλωσης ήταν από τις λίγες που δεν με ενόχλησαν. Αντιθέτως και δεδομένου ότι έχω να βγω από το σπίτι κάτι μέρες,ήταν μια καλή ευκαιρία για εκτεταμένη κουβέντα για τα εναλλακτικά live της πόλης με φίλους και γνωστούς ενώ ταυτόχρονα ακούγαμε και την πρόβα της Laurel Halo ,η οποία έπαιξε πρώτη τελικά. Ήταν από τις πιο παράξενες αλλά αρκετά συναρπαστικές ζωντανές εμφανίσεις που έχω παρακολουθήσει κατά καιρούς. Αν απομόνωνες τον ήχο και την παρακολουθούσες απλώς να λικνίζεται ,θα έπαιρνες όρκο ότι η μουσική που ακουγόταν εκείνη τη στιγμή θα ήταν hard rock ,χαλαρά.Βοηθούσε και το μακρύ μαλλί γι' αυτό. Προφανώς όμως υπακούει σε πιο ιδιαίτερους ρυθμούς, όχι εύκολους,όχι άμεσα αναγνωρίσιμους δύσκολο να τους ακολουθήσει ακόμα και το κοινό του Bios που απλά, παρακολουθούσε χωρίς να μπορεί να «πιαστεί» από κάπου,να βρει μια σταθερά ασφαλείας.Ούτε κι εγώ φυσικά αλλά πραγματικά τη θαύμασα γι' αυτό. Γιατί η μουσική της Halo δεν πάσχει από έλλει...

Ήταν η πρώτη εμφάνιση του σχήματος που είδα και ομολογώ ότι ζωντανά κατάλαβα καλύτερα  την όλη ιδέα πίσω από αυτούς. Κάτι που πλησίαζε το ροκ εν ρολ,αλλά με ηλεκτρονικό ήχο. Αλλά και μια κινητοποίηση όλου του οργανισμού σαν αντίδραση αυτού που άκουγα.Κάτι που δεν μπορώ να πω ότι το καταφέρνουν πολλοί. Ο χαρακτηρισμός  «drone and roll» που έχουν δώσει για να χαρακτηρίσουν τον ήχο τους, τα λέει όλα.Αποτελεί όμως και μια ολοκληρωμένη οπτικοακουσστική εμπειρία,διαφορετική από αυτά που βλέπουμε συνήθως Στη ζωντανή του εκδοχή, με την χαρακτηριστική παρουσία και λειτουργία του Freddie F. ως ερμηνευτή / frontman  και  τα καταπληκτικά visuals της Αγγελικής Βρεττού ,που εντυπωσιάζουν τονίζοντας αυτό το έμπειρο ,προσωπικό,ψυχρό ηλεκτρονικό απόσταγμα 30 χρόνων ηλεκτρονικής μουσικής, οόρος «drone and roll» παγιώνεται και δεν μπορεί να αντικατασταθεί με κανέναν άλλο όρο. Ψυχρόαιμη μουσική,χωρίς ξεσπάσματα παρά ένα σταθερό,ατμοσφαιρικό πυκνό πλέγμα από χαμηλόσυχνους ρυ...

Οι δύο μουσικές εκδηλώσεις του νεοσύστατου Αθηναϊκού ηλεκτρονικού εντύπου που δείχνει μια περισσότερο αισιόδοξη ,δημιουργικότερη και ζωντανή πλευρά μίας πόλης υπό γενική κατάρρευση και γενική αναδιοργάνωση και μετασχηματισμό, ήταν μια έγκυρη εικόνα της «κοχλάζουσας» μουσικής σκηνής της πόλης αλλά και ενδεικτικό του τι συμβαίνει τους τελευταίους μήνες. Μέσα από τις δημοσιεύσεις του περιοδικού περνούν όχι μόνο ενδιαφέροντες νέοι Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και η γενικότερη εικόνα της παραγωγικότερης από ποτέ εποχής για τα δρώμενα στο χώρο της ηλεκτρονικής,ποπ,ροκ, πειραματικής μουσικής δημιουργίας.Εικόνας ενός ηφαιστείου που ετοιμάζεται για μεγάλη έκρηξη.  Καθημερινά λαμβάνω ηλεκτρονικά μηνύματα και ενημερώσεις από καινούρια σχήματα,τα αυτιά μου ξεχειλίζουν από καινούριες συνθέσεις,που εντοπίζω ή βολικότερα λόγω χρόνου, «μου» εντοπίζουν ιστολόγια που εμπιστεύομαι  και φυσικά από το ough!. Οι δημοσιεύσεις του παρόντος ιστολογίου,σχετικά με εγχώριες παραγωγές ποτέ δεν ήταν πε...

Στα πλαίσια της δεύτερης εκδήλωσης του Ough! παρακολουθήσαμε ένα από τα πιο εξωτικά και πρωτόγονα Γαλλικά σχήματα της εποχής. Οι THE DREAMS , ζευγάρι στη ζωή αλλά και στη σκηνή, παρουσίασαν μια σειρά από παλιά και καινούρια τραγούδια τους, ήταν απολαυστικοί και έφυγαν και αυτοί και εμείς με τις καλύτερες εντυπώσεις. Φυσικά και ο διάκοσμος του Bios   δεν ήταν ο κατάλληλος για να ολοκληρωθεί αυτό το κλίμα παιδικής περιέργειας, συναρπαστικού πρωτογονισμού και έξαψης,αλλά που να βρίσκεις τώρα νησιά,με φοίνικες,υγρασία,κουνούπια και φεγγάρι να βαράει κατακούτελα. Ο χώρος όμως ήταν ο πλέον κατάλληλος ,για να έρθουμε σε επαφή με τον απλό, ανεπιτήδευτο, ανεπεξέργαστο ήχο του σχήματος που ακούστηκε καλύτερα το '' Morbido '' τον μοναδικό,περσινό αγαπημένο δίσκο τους.  Σαν να είναι τελείως αποκομμένοι,μακριά από τον πολιτισμό και την πολυπλοκότητα της καθημερινότητας,το δίδυμο δημιούργησε τη βασική ηχητική «πύλη» διαφυγής ,θέτοντας φαντασία και αισθήσεις σε εγρήγορση. Με...

Δύο από τα καλύτερα νέα σχήματα της εγχώριας μουσικής στιγμής στην πρώτη ζωντανή τους εμφάνιση σε μεγαλύτερο χώρο από αυτό που έπαιζαν τους τελευταίους μήνες. Οι KEEP SHELLY IN ATHENS στη μόλις δεύτερη εμφάνισή τους σε Ελληνικό -ακόμα- έδαφος και στην πολλοστή γενικά,μας παρουσίασαν μια πιο διαφορετική Σάρα, λιγότερο ντροπαλή, περισσότερο «αιθέρια»,με εντυπωσιακό φόρεμα αλλά και περισσότερες κινήσεις και ήχο αρκετά πιο σκοτεινό και όχι απαραίτητα βασισμένο σε ηλεκτρονικά beat και φόρμες. Αντίθετα από την προηγούμενη εμφάνισή τους πριν από πέντε μήνες,αυτή εδώ ήταν κάπως πιο ζόρικη. Ο μεγαλύτερος χώρος, ο κάκιστος ,χαρακτηριστικός, μη-φιλικός προς μη-ροκ ακούσματα ήχος του κλαμπ,οι απαιτήσεις ύστερα από την περιοδεία στην Αμερική στάθηκαν εμπόδιο σε αυτό που μπορεί να είχε κατά νου το σχήμα αλλά και οι φίλοι τους.  Έτσι η όλη εμφάνιση φάνηκε σαν μια νωχελική,υποτονική και μουντή πρόβα σε κακή μέρα , με τη φωνή της Σάρα θαμμένη στο περισσότερο μέρος της εμφάνισης και τα...

ΣΚΟΡΠΙΑ ΛΟΓΙΑ... Τρεις ώρες...Νέος τραγουδιστής,υιός του μπασίστα,με την καλύτερη φωνή που θα μπορούσε να έχει η μπάντα,αλλά και μερικές ακόμα καινούριες φάτσες....Post Hard Rock,πια.. To καινούριο άλμπουμ,'' (Mankind) The Crafty Ape '' , είναι τόσο απλό αλλά και τόσο πολύπλοκο. Κάθε φορά που το ακούω προσπαθώ να φτάσω στο τέλος αλλά δεν τα καταφέρνω.Κάθε φορά μου προκύπτουν καινούριες συγχορδίες ,ακούω καινούριες μελωδίες που δεν είχα ακούσει ως τότε. Νοιώθω ότι ο «επεξεργαστής» του εγκεφάλου μου έχει καεί ο μισός, με αυτό το διπλό Κολοσσιαίο άλμπουμ της μπάντας που δίνει περισσότερη  '70'ς ροκ αγνότητα από τα προηγούμενα  και για άλλη μια φορά, ρεαλισμό,ρωμαλέο ήχο, εμψυχωτικά τραγούδια,ΨΥΧΗ και μετά αφού σε «οπλίζει» με σθένος ,σε κάνει να σκεφτείς και να βγεις στους δρόμους..Παράλληλα με τον ίδιο τρόπο λειτούργησε και η συναυλία... ΚΑΠΩΣ ΠΙΟ ΜΑΖΕΜΕΝΑ.. Ο ογκώδης,πλούσιος steamrock ήχος τους ,ξεκάθαρος και αδιάφορος για την εποχή που ακούγεται, εμπ...

Αρχικά να πω,ότι ήταν μια πολύ δυνατή ροκ βραδιά.Σε ένταση.Το αποδεικνύει ότι σήμερα είμαι μισόκουφος. Μετά το τυπικό hardcore των RUINED FAMILY που ξεκίνησαν την βραδιά,με έκανε να διαχωρίσω τη θέση μου.Μια χαρά μπάντα,γαμώ την ενέργεια που βγάζουν όμως θέλω κάτι παραπάνω.Είμαι και κάποιας ηλικίας. Και ποιος χέστηκε θα μου πείτε,τι θέλω εγώ.Σωστά.Η εκτόνωση είναι ιερό πράγμα και οι πιτσιρικάδες τα κατάφεραν θαυμάσια και πραγματικά τους εύχομαι να μην βαρύνουν ή βαρεθούν ποτέ.. Οι ACID BABY JESUS , δεν έδωσαν κάτι κάτω του αναμενόμενου. Οπότε, support ; Σε ποιό πλανήτη βάζεις ένα πραγματικό ροκ εν ρολ σχήμα Ελληνικής προέλευσης,που «ζει» τη φάση να παίζει support ; Ήταν αναμενόμενη η πολύ καλή τους εμφάνιση.Αν και τους βγήκε πολύ BLACK LIPS ο ήχος,εντούτοις,έχουν περισσότερο υλικό και ουσία από τη συνομοταξία. Δε φαίνεται να χαλιούνται αντίθετα διασκεδάζουν αφάνταστα και μας χάρισαν δυνατές στιγμές απόλυτης ροκ κατάστασης και δε μιλάμε για την 100% κυριαρχία τους επί σκ...