Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν τις διαθέσεις μου απέναντι τους κατέβηκα στο FUZZ, με διάθεση να ξαναδώ τη μπάντα σε καλύτερο,πολύ καλύτερο το τονίζω, κλειστό χώρο.Οι ZEBRA TRACKS άνοιξαν με δύναμη τη βραδιά παρουσιάζοντας νέα και παλιά τραγούδια. Από τα πιο έμπειρα σχήματα της «σκηνής»,ζέσταναν αρκετά την ατμόσφαιρα.αλλά.Έτσι και αλλιώς παίζουν και σε « premiere league». Οπότε σαν suppport ήταν κάτι παραπάνω από καλοί.
Οι APTBS, εμφανίστηκαν από το σκοτάδι,«έντυσαν» τη σκηνή με σκοτεινά χρώματα και επιτέλους μπόρεσαν να έχουν μια πιο ολοκληρωμένη εμφάνιση,με πολύ καλό λίγο φωτισμό και προβολές.Φυσικά το ηχητικό μέρος ήταν οικείο.Στα όρια του να σπάσει κανείς τα τύμπανα το αυτιού του,μια γιορτή παραμορφώσεων ,θορύβου και θαμμένων μελωδιών.
Μόνο που αυτή τη φορά θα ήθελα ο όγκος και η καθαρότητα του ''Worship'' να κυριαρχήσουν επί σκηνής. Να μην ήταν τόσο θαμμένη η φωνή,οι χαμηλές να μην προκαλούσαν τόσο «σεισμό» σε σχέση με τις κιθαριστικές εκκενώσεις,οι οποίες ήταν τραγικά χαμηλές σε σημεία και γενικά να μην υπήρχε αυτό το «καπνισμένο» υποηχητικό κτήνος που ναι μεν το βιώσαμε δις,αλλά είχαμε και όλα τα υπόλοιπα σε καλές εντάσεις.Φυσικά χάριν ηλεκτρικής μέθεξης, λίγα τραγούδια ακούστηκαν όπως στους δίσκους και φυσικά δεν υπήρχε η απαίτηση,λόγω φύσης του ήχου του σχήματος,να ακούσουμε ότι ακούγαμε στα άλμπουμ.Περίμενα όμως καλύτερη ισοστάθμιση.
Χωρίς λοιπόν να εκπλαγούμε δυσάρεστα ή ευχάριστα,με κάποιες σοβαρές αντιρρήσεις στη λεπτομέρεια και βιώσαμε για άλλη μια φορά,ένα από τα καλύτερα σχήματα της εποχής που αξιοποιεί την ηλεκτρική παραμόρφωση στο έπακρο...
Θα τους περιμένω και την επόμενη φορά....
Σχόλια