Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

1.  NFR!_Norman Fucking Rockwell - LANA DEL REY         (Interscope)  « Από το ''Born To Die'' και μετά κάθε δίσκος της μέσα στα αγαπημένα μου άλμπουμ κάθε χρονιάς που κυκλοφορούν.  Σε μια εποχή που οι περισσότερες γυναίκες ποπ σταρ στην Αμερική κάνουν πολύ και βαρετή φασαρία, η φαινομενικά ήσυχη αλλά τρικυμιώδης εσωτερική polaroid pop της Lana Del Rey ακούγεται υπέροχα διαφορετική και ανακουφιστικά θερμή. Το ''NFR!'' είναι κατά βάθος προϊόν της δεκαετίας μας, αλλά έχει αυτό το απογευματινό ηλιόλουστο vintage φίλτρο επάνω που παραπέμπει στην παλιά καλή αίσθηση της ποπ μουσικής από τα '70'ς και πίσω.  Η συνεργασία της με τον Jack Antonoff, συνυπεύθυνο για την καθιέρωση και επιτυχία της Lorde και της Taylor Swift, αποδείχτηκε σοφή κίνηση καθώς η νοσταλγική και σίγουρα ωριμότερη όλων ματιά της Lana Del Rey αναμίχθηκε δημιουργικά με τα υπόλοιπα ποπ στοιχεία που αφορούν τη δεκαετία αυτή. Τα τραγούδια της, καθαρά και ξάστε...

2. Titanic Rising - WEYES BLOOD  ( S ub Pop) Από την εποχή που το δεύτερο επίσημο (πέμπτο αν υπολογίσουμε και τα πριν Mexican Summer) άλμπουμ της '' Front Row To Earth'', κατακτούσε Σπίτι και καρδιές, η Natalie Mering είχε πάντα μια καλή θέση κρατημένη εδώ. Είτε με καταπληκτικές διασκευές, είτε με συνεργασίες. Φέτος το '' Titanic Rising'' (πρώτο για την Sub Pop)  από το πρώτο άκουσμα είχε εξασφαλισμένη θέση στα αγαπημένα μας. Φαίνεται όμως ότι ο μουσικός κόσμος την αγαπάει ιδιαίτερα αφού το άλμπουμ βρίσκεται σε κορυφαίες θέσεις σε όλα τα εναλλακτικά και mainstream ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα. Όμως, κάθε ''γιατί'' και ''πως'' όπως και οποιαδήποτε ανάλυση κολλάει γιατί όταν πέφτει η πρώτη νότα και ξεκινά να τραγουδά, παγώνει οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω.  Τη φωνή; Χαρακτηριστική, ερωτεύσιμη και μεγαλειώδης, Την ερμηνεία; Μαγική και αφοπλιστική....

3. Ghosteen – NICK CAVE &THE BAD SEEDS         (Ghosteen Ltd) Το  επιβλητικό ''Push The Sky Away'', το magnum opus ''Skeleton Tree'' και το ''Ghosteen'' είναι τα τρία πιο ώριμα άλμπουμ στην καριέρα του Nick Cave και των Bad Seeds και τρία σπουδαία άλμπουμ για αυτή τη δεκαετία. Ειδικά το ''Ghosteen'' έχει ειδικό συναισθηματικό βάρος για τον καλλιτέχνη για τους γνωστούς λόγους.  Το ''Ghosteen'' είναι το πρώτο άλμπουμ που δημιουργεί, στο οποίο πρωταγωνιστής δεν είναι ακριβώς ο ίδιος αλλά η απώλεια σε ότι αγάπησε και αγαπά περισσότερο, ο αντίκτυπος της επάνω του και στους γύρω του και μια βαθιά επιθυμία Λύτρωσης και ψυχικής ηρεμίας. Εδώ ο Cave προσφέρει την ίδια του τη μουσική και τα τραγούδια σαν θυσία εξευμενισμού του ίδιου του θανάτου και τιμά με τον πιο υψηλό τρόπο που μπορεί κάποιος καλλιτέχνης να τιμήσει αγαπημένα του πρόσωπα. Με ένα δίσκο, βαθύ, κατανυκτικό, υποβλητικό, συγκινητι...

4.  Missing Heart Pieces - BLACK BOX MEMORIES            (Sumatran Black records) « Όλα ξεκινούν από το εξώφυλλο. Η άποψη της Πόλης από το διαμέρισμα του καλλιτέχνη. Πόσες φορές έχετε κοιτάξει την πόλη από ψηλότερο επίπεδο το βράδυ; Πόσες φορές έχετε συνδυάσει την εκάστοτε ψυχολογική σας κατάσταση είτε με τους φορτωμένους δρόμους είτε με την ησυχία που επικρατεί ενίοτε, είτε απλά κοιτώντας τον ζωντανό πίνακα από κτήρια, ψηλά ή χαμηλά, φώτα με λάμπες που σου προκαλούν κατάθλιψη κλπ. ; Είναι εκεί που η οπτασία μιας καρδιάς υποδηλώνει βαθύτερα συναισθήματα. Εκεί έρχεται αυτό το άλμπουμ. Απλά αφήστε το να παίζει ως το ξημέρωμα και αργότερα επαναλάβετε τη διαδικασία λίγο πριν δύσει ο ήλιος και παραμείνετε σιωπηλοί μέχρι να σας υπενθυμίσει με τις απλές αλλά έντονες συνθέσεις του, την ομορφιά της ανθρώπινης επικοινωνίας και των συναισθημάτων όταν κοντεύετε να τα ξεχάσετε από τις επιδρομές της λήθης αλλά και της...

5. The Act Of Falling From The 8 th Floor - CARL GARI & ABDULLAH MINIAWY (Whities)   «Το ''The Act Of Falling From The 8th Floor'' είναι υποβλητικό έργο που λόγω συνθηκών αποκτά μεγαλύτερη σημασία από τα απλά σκοτεινά αφηρημένα ηλεκτρονικά έργα που ακούμε γιατί επεκτείνεται και σε πολιτικοκοινωνικό επίπεδο. Ο ακροατής τοποθετείται και παρατηρεί με τα ''μάτια'' των συνθέσεων για μισή ώρα ένα ανάλογο μουσικό περιβάλλον που είναι ρεαλιστικά παρακμιακό, δυσοίωνο, ποτισμένο με πίκρα αλλά και που σε κάθε ακρόαση του ενισχύει το σήμα s.o.s. που εκπέμπει. Όχι μόνο για τον Αιγυπτιακό λαό και τους υπόλοιπους λαούς πιόνια στις σκακιέρες γεωπολιτικών παιχνιδιών που ζουν στον φόβο και σε όσους έχουν απολέσει την Ελπίδα....» Έχει επίσημα χαρακτηριστεί σαν ''extended e.p.'' αλλά διαρκεί 33 λεπτά και έχει ενιαία ατμόσφαιρα και θεματολογία οπότε επιτρέψτε μου να το έχω στη λίστα αυτή. Δεν έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τότε ...

6. Flamagra – FLYING LOTUS       ( Warp) « Το  ''Flamagra'' είναι ένα άλμπουμ 67 λεπτών και 27 συνθέσεων που κυλάνε και πάλι στο δικό τους χωροχρόνο αλλά πλέον ακούγονται κατανοητά και ξεκάθαρα. Όσο και να μου είναι μακρινή η νέα χιπ χοπ και τραπ, τόσο πιο κοντά μου αισθάνομαι το άλμπουμ αυτό γιατί όπως έχουμε ξαναγράψει, ο Stephen Ellison κοιτά και το Σύμπαν εκτός από τις ποταπότητες των τριών διαστάσεων. Μαζί του ο David Lynch και μία πλειάδα από νέους μουσικούς που δίνουν το δικό τους στίγμα αλλά πάντα εναρμονισμένο με την Μεγάλη Μουσική του καλλιτέχνη.  Ο δίσκος είναι περισσότερο φωτεινός αλλά  σε σημεία  το ίδιο συνταρακτικά συναισθηματικός με το '' You're Dead''.  Η τελική εντύπωση είναι ότι το ''Flamagra'' δημιουργεί ένα έντονο, παλλόμενο και ηχητικά συνεκτικό σύμπαν κοσμικής μουσικής, ένα πρότυπο ηχητικό κόσμο φιλόξενο και ζεστό όσο κανένα από τα προηγούμενα του άλμπου...

7. a. Ghastly  Garden Centres (cd) / b.  Cavity Slabs (vinyl) -  MOON WIRING CLUB         (Geckophonic) «Δύο κυκλοφορίες από το MOON WIRING CLUB το γήινο έτος 2019 θα  χωράνε σε μία θέση ειδικά όταν το άθροισμα τους είναι ζυγός αριθμός μέρας του 12ου μήνα..» (μάντης στους Δελφούς) « Οι κήποι ανθίζουν στο μουσικό υπέρκοσμο του Ian Hodgson. Ενίοτε η ψυχεδελική υδροπονική-διαδεδομένη μορφή μουσικής στα περίχωρα του Moon Wiring Club- επιτρέπεται να βγει έξω από το αόρατο Σύμπαν της Λέσχης. Οι λιγοστοί συνδρομητές της ανά το πολυδιάστημα ίσως δουν κάποιες ομοιότητες με την καθιερωμένη αισθητική του συνθέτη αλλά αυτό είναι το σημείο αναφοράς , ένα ασφαλές ξεκίνημα γι' αυτό που τους περιμένει. Τα '' Φρικτά Κέντρα Κήπων'' είναι τα ξέφωτα ξεκούρασης από την περιήγηση στο περιβάλλον των Κήπων. Όλα τα σημεία δονούνται από αντιστικτικούς ρυθμούς, φωνές σαν να βγαίνουν μέσα από πυκνές συστάδες  σ...

8. 2020 – RICHARD DAWSON          (Domino) Είναι η πρώτη φορά που δίσκος του καλλιτέχνη βρίσκεται στη λίστα. Ιδιόρρυθμος αλλά με σαφή προσανατολισμό και κυρίως ανεβάζοντας την φολκ στο επίπεδο της έντεχνα οργισμένης κοινωνικοπολιτικής κριτικής με αρκετό χιούμορ παρόλα αυτά, δεν έφτασε ποτέ τόσο κοντά στο στόχο όσο με αυτό το άλμπουμ. Σε πρώτη φάση είναι σαν να ακούω έναν πιο θυμωμένο Robert Wyatt ( είναι η φωνή που μου τον θυμίζει) σε τραγούδια με σκληρά περάσματα, progressive γέφυρες και μονοπάτια που αρκετές φορές μετατρέπουν μια υποσχόμενη μπαλάντα σε ένα τρικυμιώδες και έντονο ροκ τραγούδι, που δεν τελειώνει όπως άρχισε εκτός και αν η μελωδία δεν επιστρέψει για να μας θυμίσει  τι ακούγαμε.   Οι ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις ακούγονται εντυπωσιακές και είναι εκεί για να υποκύψουν και να υποστηρίξουν την εύθραυστη φωνή του καλλιτέχνη, τις μελωδίες και την στιχουργική του ικανότητα για να διηγείται  ι...

9 . Careful - BOY HARSHER      (Nude Club) « Η κυκλοφορία του άλμπουμ αρχές του 2019 γύρισε τελείως την άποψη που είχα γι΄ αυτούς. Το άλμπουμ είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα σκοτεινού ηλεκτρονικού ήχου της χρονιάς και φαίνεται ότι το δίδυμο καταφέρνει να κατακτά και να αξιοποιεί τον σκοτεινό ήχο και να γράφει τραγούδια με υποβλητικούς χορευτικούς ρυθμούς καλά ελεγχόμενους και με μικρές δόσεις υπέρβασης... ...Οι συνθέσεις των BOY HARSHER ειδικά στο άλμπουμ αυτό είναι διαμορφωμένες για πολύ χορό αλλά και συναισθηματική φόρτιση. Σημαίνουν πολλά για τον Αστικό ήχο στο τέλος της δεκαετίας καθώς διατηρεί τις απαραίτητες ρίζες με αυτά που χορεύαμε μέχρι και είκοσι χρόνια πριν (ό,τι περιέχει τους όρους ''synth'', ''dark' ' και '' wave'') αλλά ταυτόχρονα οδηγούν τις συνθέσεις τους από το επίπεδο της εμμονοληπτικής βαρεμάρας πολλών παλαιότερων συνθέσεων τους στο επίπεδο της απελευθέρωσης έντονω...

10. In Search Of The Miraculous -  DESPERATE JOURNALIST              (Fierce Panda) « Συνεχίζει την γλυκόπικρη ανεξάρτητη ποπ πορεία του σχήματος κατακτώντας ένα ακόμα επίπεδο ωριμότητας. Ο τίτλος σύμφυτος με την φιλοδοξία του σχήματος για έναν μεγάλο, βροντώδη εξωτερικά αλλά μελωδικό, ονειρικό, συναισθηματικό εσωτερικά ήχο είναι απόλυτα επιτυχημένος με το αποτέλεσμα του φετινού τους άλμπουμ. Τα δέκα τραγούδια του διακρίνονται για την παθιασμένη τους ένταση, την χαρακτηριστική, αλλά και τόσο κοντά στον Morrissey , φωνή της Jo Bevan , την ογκώδη μετά πανκ ρυθμική πλευρά, τις φλογισμένες κιθάρες, τις τεράστιες, χαρακτηριστικές μελωδίες και τον λυρισμό του στις περισσότερο εύθραυστες στιγμές του . Επίσης για την Jo Bevan η αναζήτηση αυτή '' αντικατοπτρίζει και την αναζήτηση ελπίδας και αγάπης, τολμώντας να φτάσει ακόμα και στο απρόσιτο '' Θα ήταν ανώφελο να περιγράψουμε κάθε τραγούδι ξεχωριστά, λ...

11.  Animated Violence Mild – BLANCK MASS          (Sacred bones) « Για τον υπόλοιπο κόσμο είναι ένα ακόμα έπος που δεν θα επεκταθεί πέρα από το αφοσιωμένο κοινό του αλλά γράφει με χρυσά γράμματα την ηλεκτρονική εποποιία της δεκαετίας. Όπως και ο προκάτοχος του (World Eater) είναι επικεντρωμένο σε ένα κοινό στόχο, απορροφά όλο το black metal, το industrial/noise/drone, το hip hop και την ποπ, αποκόπτει τα περιττά μέρη κάνει τα ίδια τα είδη περιττά και διακηρύσσει για άλλη μια φορά ένα φαντασμαγορικό, φλεγόμενο ηχητικό κόσμο που δεν διακατέχεται από το σύνδρομο της ελίτ, δεν πνίγεται στον ναρκισσισμό και κατευθύνει τη μουσική κοσμοθεωρία του άμεσα στο κοινό που θα ενδιαφερθεί. Και μόνο σε αυτό.... » ....Ο Ιερός Θόρυβος του BLANCK MASS θα έπρεπε να συγκαταλέγεται σε νέα εγχειρίδια Αστυμαγείας-όχι της γνωστής- όπου θα ακούγεται σε ειδικά κλαμπ όταν η Αστική Παράκρουση-μετρήσιμη πλέον, μην ξεχνάτε είμαστε στο πολύ...

12.  Modern Mirror - DRAB MAJESTY    (Dais) Το '' Modern Mirror '' είναι ένας δίσκος αναπαλαιωμένου new/dark/post wave σε τόνους του σκούρου μπλε και του μαύρου. Οι ''γυάλινες'' ψυχρές κιθάρες, τα τυπικά drum machine και τα ονειρικά συνθ είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν αξιοποιώντας τα έξυπνα και λειτουργικά οι DRAB MAJESTY για να δημιουργήσουν ονειρικά νυχτερινά τραγούδια παγωμένης ομορφιάς που παραπέμπουν κατ΄ ευθείαν στην μελαγχολική αίσθηση του υγρού Φθινοπωρινού αέρα, προκαλούν έντονα συναισθήματα νοσταλγίας και την αίσθηση της μετάβασης προς τις ψυχρότερες αλλά και σκοτεινότερες Χειμερινές μέρες Σε αυτό το δίσκο το εκκεντρικό ντουέτο τα καταφέρνει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη ηχογράφηση του. Τα τραγούδια είναι περισσότερο συνεκτικά, δεν απλώνονται σε απλές στιλιστικές αναφορές αλλά σχηματίζουν μια ραφιναρισμένη, κρυστάλλινη σφαίρα που καθρεφτίζει την αγάπη της για τους πρωτομάστορες ...