Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  41.  Alles In Allem - EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN (Potomak) Έχοντας μετανοιώσει που εγκατέλειψα τους E.N. Μετά το ''Haus Der Luege'' αγνοώντας τις επόμενες ηχογραφήσεις τους μέχρι το 2010, μου ήταν κάτι σαν πολιτιστικό σοκ να τους βλέπω στη σκηνή το 2010 σε ένα κατάμεστο F uzz από οπαδούς τους που είχαν τεράστιο πλεονέκτημα σε σύγκριση με μένα.. Έκτοτε δεν έχω καμμία δεύτερη σκέψη σχετικά με το ότι είναι ένα γνήσιο Γερμανικό πολιτιστικό επίτευγμα και ότι θα πρέπει να είναι απέναντι σε αντίστοιχους κλασσικούς Γερμανούς. Το φετινό τους άλμπουμ αποδεικνύει  40 χρόνια ανοδικής πορείας όχι σε δημοτικότητα, χρήμα ή κάτι παραπλήσιες βλακείες του μουσικού mainstream αλλά σε καλλιτεχνική ενόραση, ωριμότητα και φώτιση. Πρόκειται για ένα κλασσικό άλμπουμ στο ύφος του σχήματος τα τελευταία 25 χρόνια τουλάχιστον, με συμπαγείς, στέρεους, γήινους παλμούς που συνθέτουν ένα μοναδικό ηχητικό πεδίο δύσκολο να επιτευχθεί από άλλους και να μην ακούγεται «τσίγκινο» και ένα μουσικό διευθυντή ...

 Αντικρίζω την κενή σελίδα και για πολλοστή φορά ξεκινώ από την αρχή χωρίς να είμαι σίγουρος ακριβώς πώς να περιγράψω αυτό που εξέπεμπαν οι έξι Γερμανοί για δύο ώρες και σαράντα λεπτά,χθες κατά τη διάρκεια του εορταστικού κονσέρτου τους για τα τριάντα χρόνια δημιουργικής ύπαρξης τους στον πλανήτη.  Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία ? Μία συναυλία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ ? Μια επέτειος για το πώς φτάσαμε να ακούμε τα μέταλλα και τα πλαστικά σαν κάτι φυσιολογικό και απαραίτητο στη σύνθεση σκοτεινών ποπ τραγουδιών ? 'Ενα κονσέρτο που εξοργιστικό,βαρετό και κουραστικό για ανθρώπους που μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν από κοσερβατουαρ ή ταμπέλες μουσικής ? Δεν χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις για το τι είναι και τι αντιπροσωπεύουν στη σύγχρονη μουσική οι E.N. Η επίδρασή τους είναι καταλυτική και  όλη τους πορεία δείχνει ένα συνεπές αλλά μοναχικό σχήμα στο παγκόσμιο στερέωμα,που κινείται σε δικούς του δρόμους ασυμβίβαστο και ακλόνητο.  Η χθεσινή τους θριαμβευτική εμφάνιση,στο ...