Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Τα επόμενα πέντε άλμπουμ και μερικά σχόλια για αυτά. Φέτος η σκέψη είναι να γραφτούν πολύ λίγες λέξεις που απλά εισάγουν το άλμπουμ για περαιτέρω ακρόαση στον καθένα σας. Προτιμούμε πλέον να έχουμε το player του bandcamp γιατί είναι καλό να αγοράζετε που και που αλλά όπως θα διαπιστώσετε υπάρχει και το player του spotify όταν-σπάνια πια-το άλμπουμ δεν υπάρχει στο bandcamp. 46. A Celebration Of The Euphoria Of Life - ELLES [Naive] Νέα είσοδος στο ιστολόγιο « Ο εορτασμός για την Ευφορία της ζωής ’’ είναι η ιστορία μιας βραδινής εξόδου και όλων βραδιών εξόδου. Γράφτηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο που όλες οι παμπ και τα κλαμπ ήταν κλειστά, είναι ένα γράμμα αγάπης προς αυτούς τους ζωτικούς χώρους της κοινότητας για συναντήσεις με τους δικούς μας ανθρώπους και τις απολαύσεις μας, καθώς και για την προσωπική θεραπεία, την αντιμετώπιση της ζωής και την ανακάλυψη στιγμών διαύγειας μέσα στον θόρυβο. Είναι  ένας ανοιχτόκαρδος φόρος τιμής στη χαρά και την, μερικές φορές, γλυκόπικρη εγκατάλε...

  11. Henki - RICHARD DAWSON & CIRCLE (Domino) Ιστορίες με κεντρικούς «ήρωες» βότανα που είναι γνωστά από την αρχαιότητα και κάποια από αυτά εξαφανισμένα, με progressive μουσικό πλαίσιο από Φινλανδούς εκκεντρικούς ρόκερ που οι εμφανίσεις τους προκαλούν ενθουσιασμό ή γέλιο και τραγουδιστή έναν από τους πιο αγαπητούς νέους καλλιτέχνες του ανεξάρτητου ροκ και φολκ (λες και υπάρχει τέτοιο είδος), είναι στοιχεία που από μόνα τους προκαλούν περιέργεια για το που θα καταλήξει η ανάμιξη τους. Το ''Henki'' είναι ένα άλμπουμ που περιέχει ιστορίες που τραγουδιούνται. Ο Richard Dawson τις δημιουργεί και τις διηγείται και προτείνεται η ακρόαση του άλμπουμ παράλληλα με το φύλλο των στίχων. Είναι ξεχωριστές, αρχικά παράξενες αλλά μετά πιο κατανοητές οι μεταφορές τους σχετικά με την ανθρωπότητα και τη βοτανική. Και όλα αυτά αποκτούν νόημα με μουσική που μεταφέρει τη δεκαετία του '70 με ένα άλλο βλέμμα. Ένα κράμα, προοδευτικού, hard, jazz, space, glam και kraut rock στην υπ...

8. 2020 – RICHARD DAWSON          (Domino) Είναι η πρώτη φορά που δίσκος του καλλιτέχνη βρίσκεται στη λίστα. Ιδιόρρυθμος αλλά με σαφή προσανατολισμό και κυρίως ανεβάζοντας την φολκ στο επίπεδο της έντεχνα οργισμένης κοινωνικοπολιτικής κριτικής με αρκετό χιούμορ παρόλα αυτά, δεν έφτασε ποτέ τόσο κοντά στο στόχο όσο με αυτό το άλμπουμ. Σε πρώτη φάση είναι σαν να ακούω έναν πιο θυμωμένο Robert Wyatt ( είναι η φωνή που μου τον θυμίζει) σε τραγούδια με σκληρά περάσματα, progressive γέφυρες και μονοπάτια που αρκετές φορές μετατρέπουν μια υποσχόμενη μπαλάντα σε ένα τρικυμιώδες και έντονο ροκ τραγούδι, που δεν τελειώνει όπως άρχισε εκτός και αν η μελωδία δεν επιστρέψει για να μας θυμίσει  τι ακούγαμε.   Οι ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις ακούγονται εντυπωσιακές και είναι εκεί για να υποκύψουν και να υποστηρίξουν την εύθραυστη φωνή του καλλιτέχνη, τις μελωδίες και την στιχουργική του ικανότητα για να διηγείται  ι...