Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  4. The Slow Rush – TAME IMPALA ( japan edition) (Island_Interscope_FictionCaroline International) Ο Kevin Parker δεν ανήκει στη σφαίρα των μεγάλων και επιδραστικών καλλιτεχνών. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Τα μισά του τραγούδια αποτελούνται από δανεικά αποσπάσματα που ο ίδιος αγαπούσε μικρότερος. Και δεν το κρύβει. Ίσα ίσα. Έχει παραδεχθεί δημοσίως ότι δεν κάνει και κάτι σπουδαίο σε σύγκριση με αυτούς που θαυμάζει. Με τη σειρά μου τον θαυμάζω γιατί ξέρει που βρίσκεται. Ξέρει που πατά και δεν είναι φαντασμένος. Επίσης ηγείται ενός από τα σπουδαιότερα σχήματα του πλανήτη τα τελευταία δέκα χρόνια, οι δίσκοι του είναι λίγοι αλλά είναι αξιοθαύμαστοι για την ποσότητα αγάπης, αφοσίωσης αλλά και φρέσκου ήχου περιέχουν. Δεν ανοίγουν δρόμους αλλά τονίζουν τα καλύτερα σημεία της μουσικής που θαυμάζει και απλά είναι πηγές σπουδαίας και ευφάνταστης ενορχήστρωσης που φτάνουν να διαμορφώσουν μια προσωπική υπογραφή και σφραγίδα. Ο Kevin Parker γνωρίζει τα μηχανήματα του, έχει καλή μουσική παιδεί...

« Hey everyone sorry i’ve been a bit quiet for the last 4 billion years and sorry it’s all been a bit weird this year, there are all sorts of excuses i could serve you but it basically all comes down to me hating the idea of giving you anything that isn’t the best my entire heart and soul and brain can give. But i’m so fucking relieved the day has finally come that i can give you a date, I guess you are too… And i’m so excited for touring next year and beyond with a new show and new album of songs and yes we’ll come to peru and yes we’ll come to brazil and wherever you live in the world because that’s all i want to do for the rest of my life. I’ll be waiting anxiously with you until feb 14 2020, in the meantime enjoy this quirky new song about your own inner paranoid thoughts telling you you’ve lost your mojo, and whose drum sound took me about 1 of those 4 billion years. love you all » ( Kevin Parker, Instagram ) Τρία από τα πιο αξιοσημείωτα τραγούδια του 2019 είνα...

09. Currents – TAME IMPALA  (Interscope) Και ξαφνικά η ψυχεδελική καταιγίδα κόπασε και πολύχρωμη ντισκομπάλα στριφογύριζε αντανακλώντας τα στροβοσκοπικά φώτα προκαλώντας ελαφρό σοκ στους παρευρισκομένους. Ήταν στ' αλήθεια οι TAME IMPALA ; Και τί έγινε στο μεταξύ από το '' Lonerism '' έως την ημέρα που πρωτακούσαμε το '' Let It Happen ''. Ο  Kevin Parker άκουγε πολύ DAFT PUNK όταν έγραφε τα τραγούδια; Το '' Currents '' πάντως εξέπληξε λόγω της ακαταμάχητης και ευφυούς ευφορικής μουσικής του που χτυπά κόκκινο ακόμα και στις πιο ήσυχες στιγμές της. Δεν είναι η κιθάρες μόνο που ακούγονται διαφορετικά. Είναι ισχυρά φανκ στοιχεία, απολαυστικά συνθ, κλαμπάτα μπάσσα, ουράνιες μπαλάντες και κάπου ανάμεσα το βασικό. Η αλλαγή.  Ο  Kevin Parker   μεγαλώνει και αλλάζει. Παράλληλα και η μουσική του. Ο τρόπος που την ηχογραφεί και που την δημιουργεί ίσως. Είναι μια αλλαγή που υπαγορεύεται μόνο από την πρω...

Το καινούριο τραγούδι των TAME IMPALA το ακούτε και το κατεβάζετε από εδώ .  Θα χρειαστεί να δώσετε τη διεύθυνση σας. Αλλά μπρος τα ακουστικά κάλλη που σας περιμένουν από αυτό το πέρα από κάθε πρόβλεψη οκτάλεπτη ομορφιά, δεν είναι τίποτα. Είναι ένα ονειρικό χορευτικό ροκ κομμάτι με τις ηλιόλουστες μελωδίες σήμα κατατεθέν του σχήματος να ωθούν το κομμάτι στη Νιρβάνα και μετά τα τέσερα λεπτά, συνεχίζει τη ρυθμική motown-oid αγωγή ως τα πέρατα του κόσμου, θυμίζοντας DAFT PUNK σε άλλη μουσική διάσταση.  Αριστούργημα για τους φαν, αρκετά ενδιαφέρον γι'αυτούς που δε θέλουν να το παραδεχτούν ευθέως, ένα από τα καλύτερα τραγούδια των  TAME IMPALA αντικειμενικά.... Καινούριο άλμπουμ έρχεται, ενώ από το πρόγραμμα της παγκόσμιας περιοδείας τους λείπει για άλλη μια φορά η Ελλάδα. Ελπίζουμε προς το παρόν.

Οι TAME IMPALA και οι THE FLAMING LIPS περιοδεύουν μαζί Οκτώβριο και Νοέμβριο.. Θα κυκλοφορήσουν κι ένα E.p. σε βινύλιο όπου θα διασκευάζουν οι μεν τραγούδια των δε και θα πωλείται στις από κοινού συναυλίες τους..  Σύμφωνα με το fan site τους The Future Heart , οι THE FLAMING LIPS ,θα διασκευάσουν πιθανόν τα '' Elephant '' και   “ Runway, Houses, City, Clouds ”  ενώ οι TAME IMPALA ήδη παίζουν ζωντανά τα '' Are You A hypnotist '' και '' Silver Trembling Hands ''.  Παρακολουθείστε για τη συνέχεια βίντεο και αποδεικτικά της επερχόμενης κυκλοφορίας των δύο σύγχρονων γιγάντων της ψυχεδελικής και άνω, μουσικής και αφήστε με στον πόνο μου....

05. Lonerism - TAME IMPALA «.. Το Καλιφορνέζικο ψυχεδελικό ροκ , οι «λευκοί» BEATLES , το βαρύ ροκ, το Γερμανικό ροκ όλα πάνω από 30 χρόνια παλιά, η εκπληκτική μίξη τους,οι απίστευτου κάλλους ενορχηστρώσεις,οι γεμάτες μελωδίες των τραγουδιών και κυρίως η απολαυστική αίσθηση πολυχρωμίας,κάνει το '' Lonerism '' ένα άλμπουμ που με χαρακτηριστική ευκολία καπελώνει τις προτιμήσεις μου σε οτιδήποτε βγήκε τους τελευταίους μήνες.  Ακόμα και υπερβολικά να ακούγονται αυτά,μόνο και μόνο για την αναστάτωση και την άμεση παράδοση στους ήχους του αξίζει σπουδαίας και υψηλόβαθμης υποδοχής. Ακούγονται όλα τόσο τέλεια σαν ένα χρωματιστό περιβάλλον πέρα από την πραγματικότητα ,ένα άλμπουμ που χωρίς άλλα «βοηθήματα» χαρίζει ευτυχία ή τουλάχιστον ένα πλατύ χαμόγελο.Είναι ο δίσκος που σε κάνει πολύ χαρούμενο για τη μουσική που ακούς και που σχεδόν έχει 100% νόημα η κυκλοφορία του....» Ήταν η χρονιά τους, δε χρειάστηκε να μας πει η NME ,ξέραμε ήδη τι διαμάντι είναι το ...

Δεν είναι παλιό το συναίσθημα.Για την ακρίβεια κάποια στιγμή το παρελθόν γίνεται η σωσίβια λέμβος σου.Μου έχει τύχει,η μουσική βοηθά αλλά μόνο για να κάνεις γκέλα μπροστά..... Το καινούριο βίντεο των TAME IMPALA φαίνεται να κοιτά πίσω,είναι πολύχρωμο,με χρώματα που δε θυμίζουν software ,μουσική που «αφήνει τον ήλιο να μπεί» και δεν εκφράζει καμμία τωρινή κατάσταση.Πάει πίσω αλλά η «επίθεση» των χρωμάτων καθώς παρακολουθώ το βίντεο είναι σαν ένα οπτικό ξυπνητήρι... Αλλά ok είναι ένα πολύ όμορφο βίντεο....όχι άλλα λόγια....

Ήταν εκείνο το καταπληκτικό '' Why Don't You Make Up Your Mind ? '' που με εισήγαγε στον καλειδοσκοπικό κόσμο των Αυστραλών TAME IMPALA . Ούτε το γελοίο όνομα ούτε ότι το Pitchfork είχε το ντεμπούτο τους '' Inner Speaker '' στα 100 πρώτα του 2010. Ήταν εκείνο το χαλαρό motown beat,στην εισαγωγή το flanger εφφε στην κιθάρα και αυτό το απίστευτο ριφ στα synth. Η πτήση ήταν ήδη σε πορεία για τον ήλιο.Τα φωνητικά χαμένα πίσω από overdub,μελωδικά και θλιμμένα ενώ η ένταση με απαλές κορυφώσεις αλλά συνεχόμενη φόρτιζε συναίσθημα ,έκανε τον εγκέφαλο παλέτα ζωγραφικής και το αποτέλεσμα ήταν να με πάνε σηκωτό στην κλινική συναισθηματοαποτοξίνωσης. Ένα ψυχεδελούργημα που ήθελα πάντα να γράψω γι' αυτό και ποτέ δε μου δινόταν η ευκαιρία. Το υπόλοιπο άλμπουμ ακόμα και σήμερα δεν κατάφερα να το ακούσω με τη δέουσα προσοχή. Πόσα χρώματα ν'αντέξω ο κακομοίρης.. Η εισαγωγή στο δεύτερο άλμπουμ τους έγινε αργά και μεθοδικά.Ξεκίνησε με το motownιάρικο ...