Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  Η σημερινή πεντάδα έχει τρείς δίσκους που μπορεί να φαίνεται περίεργο που τους ανέβασα στους είκοσι πιο αγαπημένους αλλά τι σόι λίστα με αγαπημένα θα ήταν αν δεν υπήρχαν οι συγκεκριμένοι. Επίσης το απολαυστικότερο άλμπουμ αγαπημένης μου Καναδής από τα παλιά και το αριστοτεχνικό ντεμπούτο της νέας Καναδής «φίλης» μου. Ζήτω το σιρόπι σφένδαμου λοιπόν... 11. SAYA – SAYA GRAY (Dirty Hit) « Endlessly talented sonic nonconformist Saya Gray reveals plans for her debut album SAYA, set for release on February 21, 2025 via Dirty Hit. Since her first project release, the critically-acclaimed 19 MASTERS, only a couple years ago, Saya Gray has become globally defined by the undefinable – an artist whose work is limitless, beguiling, intimate, exhilarating and truly unlike any other musician releasing songs right now . It’s easy to call something “one of one;” it’s harder to live it, breathe it, encapsulate it, and share it with the world: Saya Gray embodies that rarified space and invites eve...

  Μετά από τέτοια νύχτα δεν θα ήθελα να γράψω κάτι ,παρά μόνο να παραθέσω κουνημένα βίντεο και φλουταρισμένες φωτογραφίες.Ήταν μια βραδιά γεμάτη λάμψη και αναμνήσεις. Οι PULP είναι ένα σχήμα ζωής. Δεν τους έζησα την εποχή που σχηματίστηκαν,αλλά βίωσα την άνοδο τους,την αναπάντεχη αλλά πολύ ευχάριστη καθιέρωσή τους στις μάζες για τέσσερα χρόνια και το φυσιολογικό φινάλε τους,εκεί στις αρχές των '00ς. Οι αιτίες του επανασχηματισμού τους,δεν μπορούν να αναζητηθούν σε οικονομικούς λόγους μόνο,ύστερα από  το πολυδάπανο, φωτεινό,λαμπερό,pop art οπτικοακουστικό θέαμα που μας παρουσίασαν,παρά μόνο στη νοσταλγία μιάς εποχής που ανάλογη της δεν υπάρχει σήμερα. Και την τίμησαν αυτή τη νοσταλγία και με το παραπάνω. Έπαιξαν πολλά αγαπημένα τραγούδια,πολλά από αυτά ακούστηκαν ακόμα πιο ακμαία και προκάλεσαν μαζικό ενθουσιασμό στο πολυπληθές κοινό που τραγουδούσε χόρευε και χαιρόταν με τον πάντα ακμαίο και με κοφτερή αίσθηση του χιούμορ του JARVIS COCKER και την διακριτική,προσηλωμένη ...

Ηταν Ανοιξη του 1991, βρισκομουν σε μια ομορφη φαση της ζωης μου και εκεινη τη μοιραια Κυριακη μετα απο το δευτερο λεπτο ,εμεινα να κοιταω με ανοιχτο το στομα στα 120 minutes του MTV ,το καινουριο τραγουδι απο το ηδη καθυστερημενο νεο αλμπουμ,ενος παναγνωστου Βρετανικου σχηματος. Κατι σαν ντισκο εμπλουτισμενη με νεοκυματικα μπητ και με φωνητικα σαν Barry White με καταθλιψη ,οτι και να ηταν, ηταν σαν να με χτυπησε κεραυνος. Ηταν το σινγκλ που μεταμορφωνε σιγα σιγα, ενα συμπαθητικο νεοκυματικο σχημα μικρου βεληνεκους ,με καλη κριτικη αποδοχη και μηδενικες πωλησεις,σε μεγασταρς της δεκαετιας του '90.Το αλμπουμ( Separations ) εκανε καιρο να κυκλοφορησει επισημα (το 1992 και μετα απο δυσκολιες), αλλα το αποτυχημενο promotion της Fire records , εκανε το αλμπουμ ,ουσιαστικα, να αγνοηθει,και το εκπληκτικο 12'' ενος απο τα σινγκλ της δεκαετιας του '90 να εξαφανιστει αργοτερα,απο προσωπου γης. Κριμα.. Μετα απο αυτο ,οι PULP τα μαζεψαν απο την εταιρεια και τα υπολοιπα ει...