Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Στην είσοδο ,με το εισιτήριο έπαιρνες και ένα φακελάκι με τα παραπάνω.Σαν τα πάρτυ "εκείνων των ημερών"... Το Τίκι ήταν γεμάτο απο γνώριμες φάτσες που είχα χρόνια να δω.Όλοι μεγαλωμένοι,όλοι χαρούμενοι που ήταν εκεί.Η μουσική που έβγαινε απο τα ηχεία ήταν τόσο γνώριμη ,αλλά τόσο ξεχασμένη. FELT ?Θυμάσαι τους FELT ? Ααα !Οι FEEEELT ! Οι LE PAGE , άνοιξαν τη βραδυά αλλά ο ήχος δεν έβγαινε με τίποτε.Εγκατέλειψαν άδοξα τη σκηνή αλλά το μέλλον είναι ανοιχτό γι' αυτούς. Οι NEXT TIME PASSIONS , με κανονικό ντράμμερ ξεκίνησαν με επευφημίες του κοινού (όλοι από "εκείνες τις μέρες" συν δύο γενιές popsters ακόμα).Πρώτο τραγούδι το " Angel Flower " και γιά δεύτερη φορά φέτος,μετά τη συναυλία του MARK GARDNER και της PAULA FRASER , ήταν σαν το 1993 ,στο αΝ. Το γκρουπ σε μεγάλα κέφια και τρομερά δεμένο.Θα έλεγα ότι ήταν σαν να μη πέρασε χρόνος απο τότε, αλλά τελικά ήταν καλύτεροι από τότε. Ναι, έπαιξαν όλα τα παραπάνω και δε θα σας πώ περισσότερα..Δε θα...

     Σ'ευχαριστούμε, Mark Burgess ! Τα τραγούδια που έπαιξες την προηγούμενη Κυριακή 13/12/2009 ,στο ΚΥΤΤΑΡΟ , είναι μερικά απο τα ομορφότερα τραγούδια που ήρθαν απο το Νησί τα τελευταία χρόνια. Χρόνια τώρα αναρωτιόμουν αν θα τα άκουγα ζωντανά ποτέ.Την πρώτη φορά ατύχησα και δεν ήρθα.Τη Κυριακή όμως εκείνη με τη βροχή να πέφτει straight through ανέβηκα στο ΚΥΤΤΑΡΟ ,με τη "σωστή" γκρίζα διάθεση.Δεν το σχεδίασα.Έτσι κι αλλιώς η μελαγχολία και η κατήφεια είναι το χαρακτηριστικό των Αθηνών τους τελευταίους μήνες. Οπότε ποιός ήμουν εγώ να νοιώθω αλλιώς ? Εκείνο το βράδυ ένα απο τα μουσικά μου όνειρα πραγματοποιήθηκε.Δεν ξέρω πώς ακουγόντουσαν τα τραγούδια σας όταν είσασταν οι CHAMELEONS .Είμαι σίγουρος όμως ότι η φωνή σου έβγαζε το ίδιο συναίσθημα  και πάθος,όπως και εκείνη τη βραδυά.Η μπάντα σου (εσύ και ο ντράμερ από το παλιό σχήμα και δύο  μέλη απο τους BUSHART ),παίξατε πολύ όμορφα αλλά είχατε και το ρεπερτόριο που ακόμα και ακουστικά θα ήταν εξαιρ...

Ήθελα να δω τους BLUE OYSTER CULT κάθε φορά που έρχονταν στην Ελλάδα.Πάντα όμως κάτι πήγαινε στραβά ή εμφανιζόταν κάτι καλύτερο και δεν τύχαινε ποτέ να τους δω. Φέτος  όμως είπα να πάω. Οι νύχτες που πρωτοάκουγα τραγούδια τους στο Αμερικάνικο στρατιωτικό ραδιόφωνο,φαντάζουν μακρινές. Όχι όμως τα συναισθήματα ,όταν ας πούμε άκουσα το " Veteran Of Psychic Wars " για πρώτη φορά και έμεινα κάγκελο σε ηλικία 13 χρονών ή το πόσο μου θυμίζει το καλοκαίρι του 1983 το " Burnin' For You ". Το οποίο ίσα που πρόλαβα όταν έφτανα στο Gagarin .Κολύμπησα μέχρι τις πρώτες σειρές,με το πλήθος να είναι ήδη ενθουσιασμένο να χειροκροτεί ένα ιστορικό,σημαντικό αλλά και πολύ παράξενο σύνολο. Το δίδυμο Bloom/Roeser ,μαζί με το πρόσφατο line up, φαίνονταν γερασμένοι αλλά η βιρτουοζιτέ και το κέφι δεν έλειπαν.Βέβαια,η πείρα αλλά ο επαγγελματισμός τους φαινόταν ξεκάθαρα στη σκηνική τους παρουσία αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν το ένοιωθαν όπως παλιά. Απο την άλλη το να ακούς μακρο...

Το παραπάνω βίντεο θα μπορούσε μόνο του να μας πει οτι η χθεσινοβραδυνή ηλεκτρική Λειτουργία των ..Strangers , τελέστηκε με ευλάβεια και οι πιστοί έφτασαν στην μέθεξη της τελετουργικής ηλεκτροπληξίας του μαθητευόμενου μύστη Oliver Ackermann , στο τελευταίο και πιό έντονο ηλεκτρικό μέρος της τελετής. Η ψυχρή,βαριά ,βιομηχανική ροκ διάσταση του ήχου τους κρατιέται σε ισορροπία με τις μελωδίες στους δίσκους.Όμως ζωντανά, η βραδιά ανήκει στο θόρυβο.Η ένταση βγαίνει αυτούσια ,στα όρια δηλαδή, ενώ η μουρμούρα του Ackermann απλά υπενθυμίζει ποιό τραγούδι ακούμε. Για μια ώρα ό,τι γραφικονοσταλγικό έχω γράψει γι'αυτούς σχεδόν κατέρρευσε στα ηλεκτρικά τσουνάμι που κοπανούσαν τ'αυτιά μου.Ναι θυμίζουν έντονα, έχουν δυνατά τραγούδια , αλλά μετά απο αυτό το λάϊβ, ο ήχος τους είναι μια καλλιτεχνική  υπογραφή που δεν δένεσαι συναισθηματικά μαζί της αλλά αναγνωρίζεις το δώσιμο του γκρούπ σ'αυτό που κάνουν και τους αναγνωρίζεις την αυθεντικότητα που ψυχοακουστικά ,τους  έχουμε στερήσει...

 Βγήκαμε από το Κύτταρο ,παραμιλώντας.Εγώ και διακόσια άτομα περίπου..   Δεν ήταν ακριβώς ζωντανή εμφάνιση όπως την εννούμε.Το ξέραμε αυτό.Και από τις εμφανίσεις τους στο εξωτερικό αλλά και από την πρώτη εμφάνιση τους στην Αθήνα εκείνο το παγωμένο βράδυ της 5/10/2006.... Ήταν κάτι τόσο βιωματικό που δεν ξέρω αν οι λέξεις μπορούν να περιγράψουν κάτι το τόσο ολοκληρωτικά αγνό,πρωτογενές και απελευθερωμένο,που ακόμα και μετά από 40 χρόνια παραμένει το ίδιο ισχυρό και συγκλονιστικό,δίχως να πέφτει στην παγίδα του γραφικού,αφελούς και απλώς εφφετζίδικου. Διαχρονικό,μιάς και η αργή κατάρρευση του πολιτισμού που γέννησε τους FAUST , συνεχίζεται.Οι ζωντανές συναυλίες του γκρούπ δεν είναι παρά ένα έργο ζωντανής Τέχνης,που ενσωματώνει σουρρεαλισμό,νταντα,ροκ και δε συμμαζεύεται,μακριά από ορισμούς ψυχρούς και αποπροσανατολιστικούς.Δεν αλλάζει το βασικό μοτίβο, αλλά κατα καιρούς σκληραίνει  ή μαλακώνει .Την πρώτη φορά ήταν ένα κάλεσμα εξύψωσης του Ανθρώπινου γένους από ...

  Τη βραδυά της 22ας του Νοέμβρη ,βραδυά μιας συνηθισμένης Κυριακής του εικοστού πρώτου αιώνα,εποχή τεχνολογίας, όπου η φαντασία γίνεται η νέα πραγματικότητα, εισχώρησα στο Tiki bar κλείνοντας την πόρτα σε έναν ανήσυχο και ανησυχητικό κόσμο.Θα συμμετείχα σε ένα ρετρό πάρτυ από αυτά που τείνουν προς εξαφάνιση και αντιμετωπίζονται ως γραφικά, αλλά προς πείσμα όλων,προσφέρουν εξάψεις και διασκέδαση ακόμα και για πολύ ακόμα. Οι THEE PANCAKES ,άνοιξαν τη βραδυά και ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα. Η συνοχή αλλά και το κέφι τους ήταν από αυτά που δεν βλέπεις σε συγκροτήματα του είδους. Με την εξαιρετική φαρφίσα να δίνει τονωτικές ενέσεις ομορφιάς και να κλέβει την παράσταση, έπαιξαν ένα γρήγορο σετ που με έκανε να σκεφτώ ότι στα δικά μου πάρτυ,αν έκανα, θα ήταν από τα κύρια ονόματα. Δυναμικό άνοιγμα και αν κατά λάθος επισκεφθήκατε το προφίλ τους,σας εγγυώμαι,ότι δεν είχαν καμμία σχέση με αυτά τα ακατέργαστα τραγούδια που έχουν ανεβάσει. Οι MESSER CHUPS ,παρακολουθούσαν από ψηλά ...

Η επιρροή τους μπορεί να μην φτάνει τη φήμη των ROLLING STONES ,αλλά λίγο σκάψιμο στον σκληρό ήχο του ροκ,από το πάνκ μέχρι και το grunge και τους βρίσκεις,μονίμως από κάτω. Δεν έβγαλαν πολλά ,μόνο δύο δίσκους με αρκετές διασκευές αλλά και δικά τους τραγούδια που οι διασκευές τους, μας χαρίζουν ακόμα και σήμερα, μοναδικές αγχολυτικές και δυναμικές στιγμές διασκέδασης.Πόσες φορές δεν χτυπηθήκαμε με τα Cinderella,The Witch,Strychnine σε οποιαδήποτε εκτέλεση ? Πόσες φόρες θα θέλαμε  να τραγουδήσουμε το Psycho στο ''πρόσωπο'' και το μόνο που κάναμε ήταν απλώς να τη σκουντάμε,δήθεν χορεύοντας ? Η δεύτερη βραδιά με τους THE SONICS , να σκορπάνε πρωτόγονους σκληρούς ήχους,ουρλιαχτά και σκοτεινές ιστορίες ήταν κάτι που δύσκολα θα ξεχάσω.Ο ήχος της κιθάρας του Larry Parypa , με έκανε σχεδόν να ανατριχιάσω όταν πρωτοβρυχήθηκε στα ηχεία εκείνο το βράδυ της εβδόμης Νοέμβρη.. Μπορεί τα ''παππούδια'' να έκαναν διάλειμμα,γύρω στα σαράντα χρόνια αλλά τα δύο τε...

Ήταν μια κατεξοχήν Φθινοπωρινή μέρα η Δευτέρα του Νοέμβρη.Και με φεγγάρι στη μέγιστη λαμπρότητά του.Δεν έβρεχε πιά ,ο ουρανός είχε καθαρίσει και η υπόγα του Ροντέο είχε μαζέψει αρκετό κόσμο για μιά ομαδική νοσταλγική παραίσθηση υπό τους ήχους τραγουδιών που σημάδεψαν την   δεκαετία του '90, είτε σε ατομικό είτε σε μαζικότερο επίπεδο. Η PAULA FRASER ,ήταν η πρώτη που ''έσυρε το χορό''.Μ'ένα σετ από τραγούδια του παλιού της σχήματος ( TARNATION ) και μερικά πρόσφατα συν ένα καινούριο,έπιασε το στίγμα της βραδυάς από το ''βούρκο έως τ'αστέρια''. Φεγγαροφωτισμένη νοσταλγία, θλίψη αλλά και ομορφιά,κουβάλησε όλο το συναισθηματικό φορτίο,το εναπόθεσε με την κρυστάλλινη ,εύθραυστη ,μοναδική φωνή της στο κοινό,χαρίζοντας μας σπάνιες στιγμές θαλπωρής και ψυχικής ισορροπίας. Έπαιξε λίγο αλλά ήταν από τα πιό όμορφα σετ που έχω παρακολουθήσει φέτος. (+) : Watercolor Lines, Your Thoughts And Mine, Games Of Broken Hearts,An Awful Shade Of Blue και τελ...

 Δεύτερη επίσκεψη στο Ροντέο μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα και η ατμόσφαιρα είχε αλλάξει σε σύγκριση μ'εκείνη στον Jonathan Richman .Λιγότερος κόσμος,λιγότερη ζέστη και ευχάριστη διάθεση.Αυτή τη φορά όμως ,τα τρία ονόματα της βραδυάς καθυστέρησαν να βγούν,αλλά η αναμονή ήταν γεμάτη από μουσικές αναμνήσεις της δεκαετίας του '80. Ο VICTOR HERRERO ,έκανε την εμφάνιση του χωρίς να τον πάρουμε χαμπάρι και έπαιξε με την ακουστική του κιθάρα μουσική, που λόγω του χώρου αλλά και της αδιαφορίας του κοινού ακούστηκε σαν μουσική συνοδείας για φαγητό ,ποτό κλπ.Λυπάμαι που το λέω έτσι κυνικά.Η μουσική  του HERRERO ,ακούγεται καλύτερα σε ιδιωτικά σύμπαντα ή σε μέρη όπου όλοι θα σταματούσαν να φλυαρούσαν και να πρόσεχαν περισσότερο τη μουσική... Η JOSEPHINE FOSTER ,το πραγματικό αστέρι της βραδυάς, εμφανίστηκε από άλλη διάσταση.Και να μην ήξερες τί έπαιζε,από το παρουσιαστικό και ενδυματολογικό και μόνο έμπαινες στο νόημα...Έμπαινες ? Με φωνή που θυμίζει Θέρεμιν,ζεστή και γλυκειά,νοσταλγι...

  Δε θα γράψω πολλά για τη προχθεσινή νύχτα με τον JONATHAN RICHMAN.Δεν έχει νόημα... Sold out μέχρι να πείς κίμινο και με την αναμονή να μην είναι τόσο μεγάλη,η συναυλία ξεκίνησε νωρίς και στην πρέπουσα ώρα. Αλλά τα θετικά σταματούν εδώ.  Η σωστή απαίτηση του καλλιτέχνη να μην υπάρχει άλλος θόρυβος,πέραν της μουσικής και του κοινού,είχε θύμα τα κλιματιστικά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αποπνικτική ατμόσφαιρα και να χαλάσει τη διάθεση όλων μας.Τα συγγνώμη του JONATHAN,ήταν δεκτά αλλά τί να σου κάνουν μέσα σ'ένα τέτοιo χώρο. Έπαιξε αυτά, που σε άλλες συνθήκες θα μας έκαναν να το απολαύσουμε αρκετά.Ιστορίες με χιούμορ και σαρκασμό, μπαλάντες όσο γίνεται απλές και λιτές αλλά αποτελεσματικές,τραγούδια από τον τραγουδιστή της γειτονιάς σας.Τον άλλοτε αιώνιο έφηβο και τώρα παγιδευμένο πιά στο μύθο του,πενηνταοκτάρη αλλά πάντα με καλό υλικό στο τσεπάκι. Τα έπαιξε χύμα, χωρίς να ελέγχει ποτέ που βρισκόταν το μικρόφωνο,τραγουδούσε ακαπέλλα όποτε του ερχόταν και ό,τι άλλο ήταν ...

 Αφού έθεσα τέλος στο δίλλημα Μπύρα ή Kai..συγγνώμη, VNV NATION ή CAESARS , συντομότερα απ' ότι φανταζόμουν (είχα ξαναδεί τους VNV παλιότερα και μάλλον δεν είχα διάθεση να τους ξαναδώ την παρούσα μέρα),ξεκίνησα για Κύτταρο , να παρακολουθήσω το Σουηδικό σχήμα που παραλίγο να προκαλέσει μια καινούρια γκαραζ αναβίωση στις αρχές της δεκαετίας,αλλά κατέληξε ένα εξαιρετικό power pop σχήμα που έπαιξε μέχρι και support  στους OASIS ,αντί για το ανάποδο. Ξεπερνώντας για άλλη μια φορά το σοκ,να βλέπω άλλο ένα Ελληνικό σχήμα να κάνει πρόβες για το Wembley   και να προβάρει  τη γνωστη,τυπική και βαρετή πλέον έπαρση που κάθε κατακαημένο Brit pop σχήμα οφείλει να έχει,έμεινα στην καλοαντιγραμμένη ποπ τους και το πολύ καλό ντύσιμό τους.Αν προσγειωθούν στην πραγματικότητα και χρησιμοποιήσουν καλύτερα το ταλέντο τους (που σίγουρα έχουν) επεκτείνοντας τις αναφορές τους, θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.Προς το παρόν οι TRAVEL MIND SYNDROME ,με άφησαν ελαφρώς αδιάφορο αλλά τους...

Δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές άκουσα από χθες το '' Στον Αστερισμό Του Πιγκουίνου '' ή το " Σαμποτάζ ". Όλη τη μέρα άκουγα στο κεφάλι μου το " Θα Συναντηθούμε Στο Σαλούν '' ή " Ραντεβού Στην Όαση '' και είχα πολύ δουλειά στην Πραγματικότητα. Ευτυχώς που δεν τραγούδαγα δυνατά τους στίχους να λες.... Το πρώτο μέρος κύλησε με πολλά παλιά και καινούρια τραγούδια,σε άψογες εκτελέσεις και ενορχηστρώσεις. Όπως στο Ηρώδειο, αλλά καλύτερα. Με καταπληκτικό, υποβλητικό φωτισμό. Ειδικά στη " Λάθος Αγάπη "... Υπήρχε βέβαια μία μικρή αμηχανία, μία φευγαλέα αίσθηση ότι κανείς τους δεν ήταν εκεί πάνω πραγματικά γι'αυτά τα τραγούδια. Ούτε καν το κοινό ,που φάνηκε ότι ήρθε μόνο για ένα σκοπό ή ούτε και αυτό ήξερε γιατί (εξαιρούνται τα δύο τραγούδια της Λιλιπούπολης). Τα τραγούδια της Λένας Πλάτωνος είναι παρακαταθήκες υψηλής εσωτερικής έντασης και είναι τσακισμένα λουλούδια που βιώνονται σε τέσσερις τοίχους. Είναι  υπερηχογραφήματα ψ...

Ήταν άλλη μια νύχτα παρέα με τους σκοτεινούς φίλους μου από τα παλιά. Τους IN THE NURSERY δεν τους είχα ξαναδεί αλλά τους CLAN OF XYMOX κατάφερα να τους δω για δεύτερη φορά. Τα τύμπανα των IN THE NURSERY και ο επικός,μεγαλόπρεπος ήχος τους, γίνονται ακόμα πιo εντυπωσιακά, όταν τα βλέπει και τα ακούει κανείς, ζωντανά. Είναι δύσκολο να πάρεις τα μάτια σου και τ' αυτιά σου από τη σκηνή,την ώρα που ακούγεται και εκτελείται αυτή η εκτός ορίων αλλά και τόσο οικεία μουσική που ξεκινά από το νέο ροκ αλλά καταλήγει σε υψηλής ποιότητας νεο κλασσικίζουσας μουσικής που μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ή, όπως ήδη χρησιμοποιείται,στην επένδυση, εικόνων.  Δεν είμαι σίγουρος όμως, αν κατάφεραν να κερδίσουν τις εντυπώσεις όλων των (αρκετών και σχετικών) παρευρισκομένων. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι είναι ένα πολύ ιδιαίτερο σχήμα που κρατά αποστάσεις,είναι αφοσιωμένο στη μουσική του και αφού κατάφερε να επιζήσει τρείς δεκαετίες σημαίνει πολλά.Σημαίνει ότι αυτά τα υπέρ...

Οι MAYBESHEWILL έπαιξαν με ένταση, ένα σετ από τα καλύτερα τους παλιά και καινούρια, με αρκετά προηχογραφημένα, αλλά και κιθάρες που ξύριζαν. Με καλή χρήση μεταλλικών στοιχείων και εντυπωσιακά ξεσπάσματα,ικανοποιήσαν, φαν και αρκετούς παρευρισκόμενους.Είναι μπάντα που παίζει,απλά και λειτουργικά.Χωρίς να το ταλαιπωρούν,επικεντρώνονται στα βασικά και εξαπολύουν ηχητικές ρουκέτες μικρού βεληνεκούς αλλά εξαιρετικής ακρίβειας. (+) : The Paris Hilton Sex Tape, Seraphim &  Cherubim (έστω και λιγότερο πύρινη από την εκτέλεση του άλμπουμ), How To Have Sex With A Ghost, Not For What Of Trying.. Οι οκτώ  (ζωή να'χουν) CRIPPLED BLACK PHOENIX ,κατάφεραν να χώρεσαν στη μικρή αλλά εργονομική σκηνή του κλάμπ και χωρίς να πουν πολλά πολλά ξεκίνησαν με το Rise Up And Fight . Αψηφώντας κάποια μικρά ηχητικά προβλήματα με την ένταση της φωνής στα πρώτα τραγούδια,έπαιξαν για μία και παραπάνω ώρα,ένα μοναδικό μείγμα προοδευτικού/ψυχεδελικού/μπλουζ μεταροκ ή καλύτερα μουσική που παίζεται ...

Είχαν παρουσιάσει το '' Taa Deem '' πριν μπεί στο '' Community Music '' σ'εκείνη την αξέχαστη πρώτη εμφάνισή τους στο Rockwave του 1998. Έχοντας ''ψηθεί'' απ'το καυτό ρυθμικό μένος αυτής, της τότε, νέας μεγάλης ελπίδας του Βρεττανικού ήχου,δεν περίμενα αυτή την τελείως διαφορετική dub εκδοχή στο τραγούδι του NUSRAT FATEH ALI KHAN . Ούτε και το υπόλοιπο κοινό που χειροκροτούσε ενθουσιασμένο και μαγεμένο. Καλύτερα κι απ' το πρωτότυπο, η εκδοχή αυτή,είναι σχεδόν μιά πνευματική εμπειρία ή μία επίκληση για ένωση με αυτό πού είναι ψηλότερα από μας,όπως και να λέγεται. Έντεκα χρόνια μετά από αυτή την εμφάνιση και επτά από την ακόμα πιό σεισμική τους εμφάνιση στο Womad ,το άκουσα ξανά στην χθεσινή τους εμφάνιση στο Gagarin και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εκστασιασμένος ένοιωσα. Έστω και με αυτό τον ψιλοάθλιο,κακοϊσοσταθμισμένο ήχο, με  υπερτονισμένα  τα μπάσσα και  υποβαθμισμένα τα samples και προηχογραφημένα, στοιχεία που...