Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Το καλύτερο Synch, έχει ρίξει αυλαία εδώ και δύο μέρες.Γιά άλλη μία χρονιά κουράστηκα να παρακολουθώ όσο γίνεται περισσότερα αλλά ήταν μιά κούραση γλυκειά. Συνάντησα φίλους που είχα να δω χρόνια ή τους έβλεπα μόνο σε κάθε synch ακόμα και μέσα στο πλήθος. Άκουσα και είδα τα περισσότερα σχήματα που έχω δεί σε φεστιβάλ και όλα είχαν από κάτι γιά να τους θυμόμαστε. Αν εξαιρέσει κανείς τους A MOUNTAIN OF ONE και τους TORTOISE,που απλά δεν λειτούργησαν όσο έπρεπε όλα τα υπόλοιπα που είδα ήταν σε εξαιρετική φόρμα ,έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και ενθουσίασαν τον κόσμο. Δεν υπάρχει κάποιο συγκρότημα που θα ξανάρθει στην Ελλάδα και δε θα ξαναδώ.Δεν ήταν μεγάλα ονόματα αλλά η ποιότητά τους είναι αναμφισβήτητη.Και αυτό ήταν μιά έμμεση απάντηση γι' αυτούς που προεξόφλησαν την αποτυχία του, γιατί δεν είχε λέει μεγάλο όνομα. Μα γιατί υπάρχει το ROCKWAVE και το EJEKT ? Το Synch και φέτος κράτησε χαρακτήρα. Μόνο που έπρεπε να ενημερώσει τον κόσμο περισσότερο για τα συγκροτήματα ειδικά της τρίτης...

Η τρίτη μέρα του Synch ,ήταν η λιγότερο διαφημισμένη και δυστυχώς ,ντρέπομαι που το λέω ,πήγα αδιάβαστος. Με τον MERZBOW να ε ίναι απών, είχα την ευκαιρία να δω δύο από τα τρία συγκροτήματα και να βρίζω τον εαυτό μου που δεν ήρθα προετοιμασμένος. Οι SCHALTKREIS WASSERMANN , μ' ένα μόνο άλμπουμ ( Psychotron ) που κυκλοφόρησε το 1981, έχουν κτίσει τη φήμη τους ,στο κοινό που παρακολουθεί την Ευρωπαική εξέλιξη της ηλεκτρονικής μουσικής, τις τελευταίες δεκαετίες.Νεκραναστημένοι από πέρυσι παρουσιάζουν multimedia παραστάσεις σ' όλη την Ευρώπη με αρκετά καλή αποδοχή. Εδώ πάντως είδα ότι δεν έχουν μετακινηθεί μέρα φωτός από εκείνη τη δεκαετία. Το άκουγες στην ηλεκτρική κιθάρα,στα ντεμοντέ ρυθμικά μέρη, ο χρόνος είχε σταματήσει. Και μιλάμε για καινούριες συνθέσεις. Παρ' όλα αυτά βρήκα το όλο θέαμα αρκετά ενδιαφέρον μιάς και αυτό που ακούσαμε είναι αγνή,παραδοσιακή ηλεκτρόνικα από σπιτικά και αγνά υλικά.... Οι YOU ή YOUrovision , είναι στο προσκήνιο από το 1979 και όπως κατα...

...Οι JUNIOR BOYS είχαν ήδη ξεκινήσει όταν έφτασα στη δεύτερη σκηνή. Από το soundcheck ακόμα μου έκανε εντύπωση ο όγ κος και η καθαρότητα του ήχου τους. Χωρίς να μου πολυαρέσουν οι δίσκοι τους (πολύ soft γιά μένα) κατάφεραν να με κάνουν μέχρι και να χορέψω,στο ει κοσάλεπτο που τους παρακολούθησα. Ακούγονταν καλύτερα λάιβ.Αρκεί να ξανακούσετε το '' Double Shadow ' ' ,το τραγούδι που με ''εξόντωσε'', την επόμενη μέρα από το δίσκο. Η μετακαλοκαιρινή ηλεκτρονική θλίψη που κουβαλά απλά υποβόσκει στη στούντιο εκτέλεση... Έπρεπε όμως να ακούσω και SQUAREPUSHER . Μυθική μορφή για τη σύγχρονη electronica, με δίσκους που προσωπικά δεν μπορώ να υποφ έρω για πάνω από 20 λεπτά. Η ταχύτητα που αλλάζει μουσικά στυλ σε μία μόνο σύνθεση και η ταχύτητα της μουσικής του μερικές φορές γίνεται εκνευριστική . Πηγαίνοντας στην κεντρική σκηνή, δε φανταζόμουν τί με περίμενε,όμως. Αφού στριμώχτηκα στο ήδη ενθουσιασμένο κοινό,αντίκρυσα ένα μουσικό ν'ανεβοκατεβάζει κλίμακε...

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με τη μεγάλη μπάντα του MATTHEW HERBERT , να παίρνει θέση με τις παρτιτούρες έτοιμες ,τα ηλεκτρονικά αναμμένα ,τον μαέστρο έτοιμο και τους μουσικούς προσηλωμένους.Αλλά να και η μαύρη ντίβα.Εντυπωσιάζει με το εξωτικό μακιγιάζ υπονοώντας,ότι αυτό που θα ακούσουμε δε θα είναι μιά συνηθισμένη τζαζ απο big band αλλά κάτι που παραπέμπει στο μέλλο ν. Η ιδέα πίσω απο την MATTHEW HERBERT BIG BAND ξεπερνά ακόμα και τους εμπνευστές της. Αλλά κατάφεραν να μας καθηλώσουν με ένα ασυνήθιστο όσο και γοητευτικό σετ μπλέκοντας ,μπουκάλια ,εφημερίδες,ηλεκτρονικά και κλασσική τζαζ.Απο λαυστικό και αν δεν έτρεχα για να προλάβω τους A MOUNTAIN OF ONE , θα έμενα μέχρι το τέλος. Η εμφάνιση τους ήταν αυτή που περίμενα περισσότερο ,ύστερα από το εξαιρετικό '' Institute Of Joy ''. Όμως είναι πολύ δύσκολο να μεταφερθεί η ατμόσφαιρα και η συναισθηματική φόρτιση των τραγουδιών τους,ζωντανά.Πόσο μάλλον σε συνθήκες φεστιβάλ. Όπως και οι TORTOISE ,έτσι και αυτοί θέλο...

Να σας πω την αλήθεια ,ήμουν κάπως ράθυμος γι' αυτή την πρώτη μέρα. Πίστευα ότι θα έβλεπα μερικά καλά αλλά μάλλον χλιαρά σετ και αυτό ήταν όλο. Καθώς έπεφτε ο ήλιος οι JAZZANOV A άνοιγαν το φεστιβάλ με απογευμάτινους κυριλέ jazzy/funk/soul/downtempo και άλλα 90's ήχους, προσφέροντας την καλύτερη μουσική για το απογευματινό κοκτέηλ ή μπύρα των παρευρισκομένων. Στη δεύτερη σκηνή η βραδιά ξεκίνησε με τους EBONY BONES .Άγνωστοι εδώ αλλά με ταχύτατη φήμη έξω,κατέληξαν να γίνουν το γκρουπ της ημέ ρας. Η EBONY με τους ,κατά μία τραγουδίστρια λιγότερη στα δεύτερα φωνητικά, BONES δεν εντυπωσίασαν μόνο με το εξωτικό ,καρναβαλίστικο (προς Mardi-Gras μεριά ) ντύσιμο τους και τους Αφρικάνικους χορούς τους. Όλους μας συνεπήρε η χαρούμενη,φωτεινή ,εορταστική ατμόσφαιρα της μουσικής τους που έξυπνα ανακατεύει dub, ethnic,funk,dubstep,reggae ,house,pop ρυθμούς και μελωδίες σ' ένα μοναδικό μείγμα εξωτικής, διονυσιακής χορευτικής μουσικής που μας έκανε όλους χαρούμενους και μας πυρο...

Δύο μέρες χωρίς τηλέφωνο και διαδίκτυο είναι μιά χαρά γιά αποτοξίνωση ειδικά με τέτοια ζέστη,αλλά εν μέσω Synch , είναι κακοτυχία. Η βλάβη όμως αποκαταστάθηκε και δεν υπάρχει δικαιολογία για τεμπελιές. Το Σπίτι ήταν παρόν στο Synch 2009 ακόμα και με τις μπαλκονόπορτες και αν θέλετε μια γενική γνώμη, πέρασε για μια ακόμα χρονιά φανταστικά !! Την ώρα που πανηγύριζα για την επιστροφή της σύνδεσης όμως ,ήρθε και το δυσάρεστο. Ο εκκεντρικός,πολυγραφότατος, φημισμένος, σχεδόν μυθικός γιά ορισμένες μουσικές φατρίες,Γιαπωνέζος μουσικός MERZBOW , ακύρωσε τη σημερινή ( 14-06 )εμφάνισή του στο Μουσείο Μπενάκη . Θα άνοιγε με τον πιό εκκωφαντικό τρόπο την τρίτη και πιο ιδιαίτερη μέρα του φεστιβάλ αλλά αυτό μάλλον δε θα γίνει λόγω προβλημάτων υγείας , όπως πληροφορούμαστε . Ευχόμαστε καλή ανάρρωση στον καλλιτέχνη... Όσοι όμως απογοητευτήκαστε γιατί ήταν ο μοναδικός λόγος που θα κατεβαίνατε στο φεστιβάλ σήμερα,σκεφθείτε ότι παίζουν και άλλοι μουσικοί που έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον που μπορεί να ...