Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Λίγο πριν την τελική εικοσάδα που είναι αλήθεια ότι με παίδεψε και πάλι , γιατί πολλά άλμπουμ είχαν τους λόγους τους να βρίσκονται μέσα εκεί. Οι θέσεις 21-25 βρέθηκαν στα είκοσι κάποια στιγμή... 21. Offering - CULTS              (Sinderlyn) Ήταν από τις επιστροφές που δεν περίμενα και που χάρηκα ιδιαίτερα παρ' όλες τις μέτριες κριτικές. Τα τραγούδια διακρίνονται για την ρετρό αισθητική τους κολλημένα σε μια ζαχαρένια '60'ς limbo που δέχεται χάδια ζωής και υποτάσσεται εν τέλει στην ακαταμάχητη βελούδινη φωνή της Madeline Follin .  Σαν Σειρήνα αποπλανεί τα αυτιά και καταγοητεύει. Το '' Offering '' είναι ένας ακόμα ποπ παράδεισος που δεν αγαπήθηκε όσο πρέπει φέτος. Οπότε είναι ανώφελο να μιλήσω παραπάνω. Προτιμώ να τον μοιραστώ μόνο με τους ενθουσιώδεις ακροατές/ επισκέπτες του.. Offering by Cults 22. Everywhere At The End Of Time_Stage 2 / Stage 3 – THE CARETAKER        ...

Η τρίτη εμφάνιση της Laurel Halo στη χώρα μας, δεν είχε το hipster glamour των δύο προηγούμενων εμφανίσεων της. Απορώ αν το τρίτο άλμπουμ της '' Dust '', έχει ακουστεί όσο πρέπει. Δεν μου έκανε εντύπωση που γέμισε την εκκλησία του Αγ. Παύλου γιατί έτσι κι αλλιώς εκατό άτομα που ακούν ακόμα, έσπευσαν να προμηθευτούν έγκαιρα εισιτήριο. Αυτή τη φορά είχε και τον περκασιονίστα Eli Keszler που έχει τη δικιά του underground ιστορία στο χώρο της Αμερικάνικης αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής και που ήταν ικανότατος στυλοβάτης της νέας μουσικής εξερεύνησης της καλλιτέχνιδας, όπως παρατηρούσαμε . Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι το σετ της  Laurel Halo δεν ήταν ακριβώς για την προώθηση του '' Dust ''.    Η σκοτεινή, μυσταγωγική εισαγωγή που μύριζε χαλαρή voodoo τελετουργία με τον Eli Keszler , να χειραγωγεί ότι κρουστό έφερε μαζί του και τη  Laurel Halo , να κουρδίζει το χώρο με τις ηλεκτρονικές στρώσεις της, μας ...

14. Chance Of Rain - LAUREL HALO      Το ατού του περσινού '' Quarantine ''   ήταν η θερμή τζαζ /φολκ περιέλιξη των φωνητικών στο θερμό ambient μουσικό άξονα του. Τα τραγούδια του ακούγονται ακόμα σαν η ποπ που θα θέλαμε να ακούμε και σήμερα αν γινόταν, αντί αυτών των εγωιστολιγούρηδων σταρς . Ήταν ένα ντεμπούτο άλμπουμ που πραγματικά βλέπει σε βάθος χρόνου.       Με το '' Chance Of Rain '', θα μπορούσε μέχρι και χιτ να κάνει αν ανέπτυσσε την ιδέα λίγο παραπάνω. Δεν το έκανε όμως. Όπως και στα e.p. πριν από αυτό προτίμησε να χαθεί στις στρώσεις του πολύπλοκου και  προσωπικού techno ήχου της και να δώσει άλλο ένα σημαντικό άλμπουμ. Ήταν μια γενναία καλλιτεχνική έστω και αντιεμπορική κίνηση,που στέφθηκε με επιτυχία.       Το παρατήρησα στην περσινή της εμφάνιση αλλά και στη φετινή της. Η Laure Halo  « δίνεται»  στα στρώματα των ρυθμικών ήχων που χρησιμοποιεί, δείχνει να επικοινωνεί με...

11.   S_T  e.p.   - VULGAR FASHION «.. . Ξεκάθαρα της   CRYSTAL CASTLES    συνομοταξίας,« αγιασμένοι» από witch haus στάλες ,χωρίς ηχητική «βρωμιά» στον ήχο,με συναισθηματική ένταση, και το ίδιο «ονειρικό σκοτεινό μήκος κύματος... ». Ρομαντισμός και «αστικά ψυχοπλακώματα» σε πέντε ηλεκτρονικά synth wave/Euro/Italo pop τραγούδια σκληρής ακατέργαστης ομορφιάς  Είναι αυτή η συναισθηματική ένταση και πείνα,μια αναζήτηση αγάπης μέσα από τραυματισμένο ή ανολοκλήρωτο ερωτισμό ,μια γέφυρα επικοινωνίας που κάνει τέτοια e.p. όχι σημαντικά για τη μουσική καθ' αυτή αλλά για την εξαιρετική δυναμική τους. Και το e.p. των VULGAR FASHION είναι ψυχοβγαλτικό και λαμπερό σαν άστρο που τρεμοσβήνει... 12. Nausea,The Earth And Me   e.p.  - COLD CAVE   «. .Η πιο πρόσφατη τέταρτη  και τελευταία κυκλοφορία για το 2013,δεν έχει ακόμα φυσική κυκλοφορία αλλά πωλείται μόνο ψηφιακά.  Περιλαμβάνει τ...

11. Quarantine - LAUREL HALO «.. .η μουσική της Halo δεν πάσχει από έλλειψη ταυτότητας,κομπασμό και ελιτισμό. Εξελίσσεται και μετά το τέλος της ακρόασης. Νομίζεις ότι έχει χίλια πρόσωπα,ότι είναι χίλιοι ήχοι και ακολουθίες μαζεμένοι σε κουβάρι.Αλλά σε προκαλεί να τους ξεμπλέξεις,δεν σε απομακρύνει ,δεν αυνανίζεται,σε προκαλεί...   Ο όρος «ηλεκτρονική» δεν φαίνεται και τόσο αντιπροσωπευτικός πλέον, για αυτό το εξαιρετικό και αισθαντικό μείγμα από jazz,folk,techno,idm,ambient και ευρύτερων συνιστωσών ηλεκτρονικής μουσικής από το 1970 μέχρι σήμερα,που χρησιμοποιεί η καλλιτέχνης για να φτιάξει το όραμά της. Χωρίς να ακούγεται ιδιαίτερη και απόμακρη,με το συναίσθημα να κολυμπάει σε κύματα από σκληρές,ρυθμικά συνεκτικές αλλά γρήγορες και φαινομενικά αφαιρετικές ηλεκτρονικές επιστρώσεις ,η LAUREL HALO ,δημιουργεί μουσική που δεν μπορεί να καταναλωθεί εύκολα,δεν ρίχνει άγκυρες πουθενά αλλά πετάει παντού...» Ήταν από τους δίσκους που μου άρεσαν από την πρώτη στιγμ...