Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

09. Why Does The Earth Gives Us People to Love – KARA JACKSON (September Recordings) « Born and raised in Chicago, Jackson got her first guitar for her 11th birthday and learned to play piano: “My mom had a rule that we had to play piano before we left the house at 18.” Raised on Jim Croce and Charley Pride, Jackson fell in love with folk music as a child. “Folk has a big history of political commentary,” says the 23-year-old. “My mom works for a labour union so I learned a lot of my favourite folk songs from protesting with her. Pete Seeger [and others].” Nina Simone and Joni Mitchell, she says, are the “blueprints”. » ( από συνέντευξη στη guardian) Και έτσι, αθόρυβα και χωρίς καν να το σκεφτώ παραπέρα, το άλμπουμ αυτό είναι το ντεμπούτο της χρονιάς. Δεν έπαιξα ούτε ένα τραγούδι του όταν κυκλοφόρησε στις εκπομπές. Δεν μίλησα γι’ αυτό παρά μόνο πριν από λίγες μέρες. Κι όμως το ακούω σπίτι αρκετά. Από την πρώτη στιγμή ήρθε σαν βροχή μέσα στη ζέστη/σαν το πρωινό ξύπνημα από ένα ...

"I am not a happy songwriter. Maybe I'm not a very happy person sometimes. A lot of fucked-up things happen in my life, so I am disarming my unhappiness by letting it guide me in composing music. That seems to work for me." ( revolver ) H Amalie Bruun έχει τη συναισθηματική μαυρίλα της Chelsea Wolfe χωρίς όμως να την φτάνει στην Άβυσσο πιθανόν λόγω του δυνατού φολκ υπόβαθρου. Η μουσική του σχήματος της, MYRKUR , στους μέχρι τώρα δύο δίσκους της, επικαλείται το σκοτεινό και απόκοσμο περιβάλλον των Σκανδιναβικών μύθων και ταυτόχρονα εκφράζει τους εφιάλτες της. Θα μπορούσα να βρω περισσότερα στοιχεία ομοιότητας ή παράλληλης πορείας με την Chelsea Wolfe αλλά θα ήταν υποτιμητικό για την ισχυρή προσωπικότητα που προβάλλεται δια μέσου των τραγουδιών της. Τόσο το '' M '' όσο και το '' Mareridt '' είναι γεμάτα με επιβλητικά ηλεκτρικά αλλά και μελωδικά τραγούδια με φολκ και μεταλ στοιχεία δομημένα απλά και κατανοητά....

Τ ην περίοδο 1990-1993, κάθε καινούριος δίσκος του Martyn Bates ήταν σημαντικός για μένα και κατ' επέκταση στις εκπομπές μου.  Όχι γιατί η μόδα της εποχής το έταζε ή ήταν κάποιο παροδικό ποπ φαινόμενο που είχαν πέσει όλοι επάνω του για να απορροφήσουν λίγη δόξα. Αλλά γιατί είναι ένας τραγουδοποιός που μπορεί να γράφει ισχυρά ακουστικά τραγούδια που«στα δύσκολα», είναι δίπλα μου αλλά και γιατί η τραγουδοποιία του είναι ένα αυθεντικό, προσωπικό, αυστηρά λιτό είδος από μόνο του. Η φολκ, η ψυχεδελική, η τροπικάλια και η ποπ μαζεύονται κάτω από τη μοναδική φωνή και παίξιμο κιθάρας του σε συνθέσεις που ακούγονται ειλικρινείς και με συναισθηματικές διακυμάνσεις που μπορεί κανείς να διακρίνει ότι δεν κατευθύνουν τα τραγούδια αλλά τα επηρεάζουν για να μετατραπούν από απλά τραγούδια σε κάτι περισσότερο λυτρωτικό, χαρακτηριστική ικανότητα όλων των μεγάλων τραγουδοποιών που ξέρουμε. Χρησιμοποιώ ενεστώτα γιατί, ουσιαστικά, ο Martyn Bates ποτέ δεν εγκατέλειψε τις ηχογραφήσεις άσχετ...

03. Reaching For Indigo - CIRCUIT DES YEUX                (Drug City) « A moment that fell down in the life of Haley Fohr on January 22, 2016 - now in album form! Redefining and realizing the goals that were set to allow Haley become Circuit des Yeux and Circuit des Yeux to become Haley. » Πρόκειται για το πέμπτο άλμπουμ του μουσικού σχήματος της Haley Fohr , η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της ας πούμε πειραματικής φόλκ από το 2007. Το '' Reaching For Indigo '' είναι από τους δίσκους που τιμούν την blues, folk και Ινδιάνικη μουσική χωρίς να μένουν σε φολκλόρ επίπεδα αλλά  επιχειρούν υπέρβαση σε περισσότερο πνευματικά επίπεδα. Η μυσταγωγική και υποβλητική ένταση του δίσκου συμπληρώνεται με τη θαυμάσια βαρύτονη φωνή της  Haley Fohr , που τραγουδά σαν να βρίσκεται σε κατάσταση ενόρασης και καθοδηγεί τα τραγούδια στις διάφορες μεταμορφώσεις τους. Όπως αναφέρει και το σημείωμα που διαβάσετε,...

Η Marissa Nadler είναι πάντα εκεί. Δεν την αναζητώ ποτέ. Ακούω τα άλμπουμ της όταν κυκλοφορούν, έχω κάποια αγαπημένα αλλά γενικά την εχω δεδομένη και πάω για το επόμενο νέο όνομα. Μερικές φορές καταλήγω σε μετριότητες και τότε μπορεί να  ξαναθυμηθώ να ακούσει τα εύθραυστα τραγούδια της. Να ακούσω την αγγελικά πλασμένη φωνή της. Να ομορφύνω τις μέρες μου με λίγη υγρή μελαγχολία και ήρεμη ομορφιά. Με έχει πείσει ότι είναι σημαντική τραγουδοποιός. Το ότι στις ετήσιες λίστες μου δεν την συμπεριλαμβάνω ( εκτός από το '' Was It a dream? '') είναι από τα παράξενα του ιστολόγιου. Φέτος έχει δύο κυκλοφορίες.  Το '' Strangers '' το άκουσα για λίγο, το θαύμασα και του έδωσα ραντεβού όταν ο καιρός θα ψυχράνει. Με προλαβαίνει το καινούριο της e.p. '' Bury Your Name '' που κυκλοφορεί μέσω Bandcamp προς το παρόν , με τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο σπίτι της παράλληλα με τα sessions του '' Strangers ''.  Το '' Bury Your...

12. R.i.p. Chrysalis  – EARTHEATER  (Hausu Mountain) Τον Φλεβάρη, είχαμε ακούσει το '' Metalepsis '' το πρώτο άλμπουμ της Alexandra Drewchin σαν EARTHEATER . Μέλος των πειραματικών GUARDIAN ALIEN είχε κερδίσει τις εντυπώσεις με αυτό το ηχητικό εξωπραγματικό ηλεκτρονικό άλμπουμ αλλά σίγουρα η υπόσχεση για κάτι καλύτερο υπερτερούσε της αξίας του άλμπουμ.  Τον Οκτώβρη, ένα δεύτερο άλμπουμ της  EARTHEATER κυκλοφορεί και ουσιαστικά είναι αυτό που τη μεταμορφώνει από μια απλή πειραματική και εκκεντρική μουσικά καλλιτέχνιδα σε σημαίνουσα ποιήτρια ήχων. Το '' R.I.P. Chrysalis '' είναι ένα άλμπουμ για τη μεταμόρφωση, για τη μετάβαση ή για τη συνεχή εξέλιξη. Αυτή την εντύπωση μου δίνει ο τίτλος. Μένοντας σε αυτό που ακούμε είναι από τα άλμπουμ που ξεχωρίζεις μουσικές ρίζες, απολαμβάνεις ιδιοφυείς συνδυασμούς φολκ, ψυχεδέλιας, ηλεκτρονικής μουσικής. Οι φωνές που ακούγονται είναι επεξεργασμένες επίσης ιδιοφυώς και όλες βγα...

02. Some Heavy Ocean - EMMA RUTH RUNDLE  ( Sargent House)      Η μ ουσική της δεύτερης δεκαετίας εξελίσσεται ομαλά και ισσοροπεί ικανοποιητικά.Έχουμε την ηλεκτρονική μουσική που προχωρά ακαθεκτη με ή χωρίς οπαδούς, δημιουργώντας αυτά που θα ακούμε αύριο αλλά τι γίνεται με τη μουσική που εκφράζει την αθέατη από πλευρά του εαυτού μας ; Ουσιαστικά αυτή η μουσική δε γνωρίζει χυπστερίες, δεν είναι πρωτοπορία ,συνήθως, δεν έχει νόημα να αναλυθεί μουσικολογικά αλλά είναι αυτή που με οικείες μουσικές φόρμες βγάζει ποίηση,ανεξέλεγκτο συναισθηματισμό,είναι αυτή που κωδικοποιεί την ερωτική και κάθε είδους απώλεια αλλά και την ασύμβατη πορεία της ψυχής μέσα στο περιβάλλον του τώρα.   Στην τρέχουσα δεκαετία υπάρχουν τέτοιοι δίσκοι. Και κοσμούν τις λίστες μας συνεχώς.  Φέτος ήρθε η σειρά '' Some Heavy Ocean '' της Emma Ruth Rundle . Κιθαρίστρια από το Los Angeles που ήδη έχει έξι δίσκους με τους RED SPARROWS,NOCTURNES και MARRIAG...