Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Le Fabuleux Destin d' AMELIE Poulain - Jean -Pierre Jeunet (2001)   Mulholland Drive - David Lynch (2001) Donnie Darko - Richard Kelly (2001) Mystic River - Clint Eastwood (2003) Lost In Translation - Sophia Coppola (2003) Pan's Labyrinth ( El Laberinto Del Fauno ) - Guillermo Del Toro (2006) The Dark Knight - Christopher Nolan (2008) High Fidelity - Stephen Frears   (2000) Το Σπιρτόκουτο - Γιάννης Οικονομίδης (2002) V For Vendetta -  James McTeige (2006) The Curious Case Of Benjamin Button - David Fincher (2008)   Oldboy   -  Park -Chan Wook (2003) Gangs Of New York - Martin Scorcese (2002) The Lord Of The Rings (trilogy)   - Peter Jackson (2001,2002,2003) Cache -   Michael Haneke (2005) Waltz With Bashir - Ari Folman (2008) Little Miss Sunshine - Jonathan Dayton/Valerie Faris  (2006) Sin City - Robert Rodriguez/Frank Miller/Quentin Tarantino (2005) Fahrenheit 9/11 -...

11. The Curious Case Of Benjamin Button - David Fincher (2008)   Η ανάποδη ζωή,που διαπραγματεύεται η ταινία,δείχνει ξεκάθαρα τη μεγάλη θλίψη που μας προκαλεί το πέρασμα του χρόνου, η φυσική φθορά αλλά και την αξία των  μοναδικών στιγμών που περνάμε ,με αγαπημένα πρόσωπα καθώς διασχίζουμε τη μεγάλη λεωφόρο της ζωής.Αποκαλύπτει σε όλο της το εύρος τη προσωρινότητά μας αλλά και τη δύναμη, του τί μπορούμε να κάνουμε στη διάρκεια του Κοσμκού περάσματός μας σε αυτή τη διάσταση. Ο Fincher μεγαλούργησε άλλη μια φορά..   12. Oldboy   -  Park -Chan Wook (2003) Αρχαία Ελληνική Τραγωδία. Η Θεία Δίκη είναι ματοβαμμένη.Λύτρωση ? Εντυπωσιακό και καθηλωτικό,θεοσκότεινο, ψυχρό, ωμά βίαιο, αποκρουστικό και επιβλητικό.Έργο,που δε χαϊδεύει τα μάτια και προκαλεί το Θηρίο να εμφανιστεί για μια τελευταία μάχη.... 13. Gangs Of New York - Martin Scorcese (2002) " Η Αμερική γεννήθηκε στους δρόμους " και με τις Συμμορίες μπορεί κανείς πλέον να διαπιστώσει ξεκάθαρα...

Παρακολουθώντας το ντοκυμαντέρ αυτό, κατάλαβα ,ότι δεν υπάρχει μία στο εκατομμύριο ν'αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ένα τόσο ανοιχτόμυαλο και έξυπνο φεστιβάλ, που χωρίς σπόνσορες ,έχει και μεγάλη επιτυχία αλλά και μουσική που σε συνοδεύει μιά ολόκληρη ζωή.Με ονόματα θρύλους αλλά και συγκροτήματα που εδώ δε θα μάζευαν πάνω απ΄εκατό άτομα.Με τους πιό  πυροβολημένους αλλά και πιό αφοσιωμένους μουσικούς οπαδούς,που είδα έστω και σε ταινία.Με μία μονάδικη ατμόσφαιρα αυθορμητισμού και ελεύθερης έκφρασης που εδώ θα καταντούσε βαρετά γραφική. Το Woodstock μπροστά του είναι σαν τα βραβεία Grammy.. To ντοκιμαντέρ είναι ένα τεράστιο απολαυστικό mixtape από ήχο,εικόνα και αναμνήσεις και τουλάχιστον σε εμένα μου θύμισε τον τρόπο που βλέπω στο κεφάλι μου τέτοιου είδους εκδηλώσεις ,τύπου Synch (το μόνο που πλησιάζει αλλά είναι ακόμα πολύ μακριά απο το ATP) . Ταυτόχρονα ήταν συμπυκνωμένο,απέρριτο και με είχε στη πρίζα από το πρώτο δευτερόλεπτο μέχρι το τέλος  μιάς εκπληκτικής εκτέλεσης του R...