Η ανάποδη ζωή,που διαπραγματεύεται η ταινία,δείχνει ξεκάθαρα τη μεγάλη θλίψη που μας προκαλεί το πέρασμα του χρόνου, η φυσική φθορά αλλά και την αξία των μοναδικών στιγμών που περνάμε ,με αγαπημένα πρόσωπα καθώς διασχίζουμε τη μεγάλη λεωφόρο της ζωής.Αποκαλύπτει σε όλο της το εύρος τη προσωρινότητά μας αλλά και τη δύναμη, του τί μπορούμε να κάνουμε στη διάρκεια του Κοσμκού περάσματός μας σε αυτή τη διάσταση. Ο Fincher μεγαλούργησε άλλη μια φορά..
Αρχαία Ελληνική Τραγωδία. Η Θεία Δίκη είναι ματοβαμμένη.Λύτρωση ?
Εντυπωσιακό και καθηλωτικό,θεοσκότεινο, ψυχρό, ωμά βίαιο, αποκρουστικό και επιβλητικό.Έργο,που δε χαϊδεύει τα μάτια και προκαλεί το Θηρίο να εμφανιστεί για μια τελευταία μάχη....
" Η Αμερική γεννήθηκε στους δρόμους " και με τις Συμμορίες μπορεί κανείς πλέον να διαπιστώσει ξεκάθαρα το ποιόν των προγόνων αυτών που μας επιβάλλουν και πουλάνε σήμερα πολιτισμό,οικολογία,δικαιοσύνη και άλλες ηθικές αξίες. Περισσότερο απο δράμα,είναι μια ταινία που εννοεί περισσότερα από αυτά που λέει.Και όσο και αν με το ''Departed" , διασκέδασα περισσότερο ,αυτή είναι η Μεγάλη ταινία του Scorcese γι' αυτή τη δεκαετία.Αυτή έπρεπε να είναι η Οσκαρική του ταινία....
Δεν μπορείς να διαχωρίσεις το Έπος...Και τα τρία μέρη έχουν μείνει κλασσικά,είτε το θέλουμε είτε όχι. Δικαίως είναι το σπουδαιότερο παραμύθι που κινηματογραφήθηκε ποτέ, ακόμα και επικριτές του έχουν μείνει έστω και για λίγα λεπτά με το στόμα ανοικτό με τα πρωτοποριακά εφφέ αλλά και με τα εκπληκτικά ονειρικά σκηνικά ή τις σκηνές μάχης.Αριστούργημα έτσι απλά...
Πάντα διχάζουν κοινό και κριτικούς οι ταινίες του Χάνεκε.Λογικό αφού η εκάστοτε θεματολογία του σκηνοθέτη είναι αρκετά εμπρηστική και ξεσηκώνει το θεατή με ποικίλους τρόπους. Η αντίδραση είναι προτέρημα για μια ταινία.Πόσο μάλλον γι'αυτή τη ψυχρή ,εξ'αποστάσεως ψύχραιμη ματιά πάνω στο θέμα "μετανάστες". Είναι η Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι του 21ου αιώνα, τρομαγμένοι και ανήμποροι στις εξελίξεις και στον έλεγχο της κατάστασης.Όχι η Ευρώπη που θα θέλαμε..
Αξέχαστη θα μου μείνει η πρώτη σκηνή με τα σκυλιά .Δεν είχα δει ως τότε τόσο τρομακτικά σκυλιά στη ζωή μου.Αμέσως κατάλαβα ότι έβλεπα κάτι διαφορετικό από αυτά που είχα δει ως σήμερα.Καθηλωτικό,τραγικό,ονειρικό,εφιαλτικό,ειλικρινές φίλμ που παραδόξως ,λόγω καταγωγής του σκηνοθέτη, βρίσκεται στην αντίπερα όχθη των Ισραηλινών Γερακιών.Να είναι το Αποκάλυψη Τώρα, για την τοπική κινηματογραφική παραγωγή ?Τουλάχιστον ήταν αποκάλυψη για μένα.
Αμερικάνικη οικογένεια losers,ταξιδεύει με τον νεκρό παππού χιλιόμετρα μακρυά ,εκεί που ένας διαγωνισμός ομορφιάς για μικρές δεσποινίδες,θα κάνει το όνειρο της μικρής πραγματικότητα.Μισή ώρα πριν τελειώσει η ταινία, ένα ανορθόδοξο road movie,κάνει λαμπόγυαλο την πασαρέλα και μετατρέπεται στο καλύτερο ψυχογράφημα κοινωνίας μετά '' Το Σπιρτόκουτο",που εχω δει αυτή τη δεκαετία.Δηκτικό,σκληρό,χιουμοριστικό και διασκεδαστικό ταυτόχρονα.Η οικογένεια μένει ενωμένη και επιβιώνει,βρίσκοντας το χαμένο κλειδί της σύμπνοιας. Ταυτόχρονα η λυτρωτική ευφορία που σου προκαλεί σε συνοδεύει ώρες μετά τους τίτλους τέλους...Super Freak !
'Αλλη μια πετυχημένη μεταφορά ενος κόμικ στην οθόνη...Μεγαλειώδης είναι η σωστή λέξη..Γεμίζουν τα μάτια σου από δυνατές εικόνες φανταστικών πόλεων και χαρακτήρων σκληρών εξωτερικά αλλά με καρδιά στο βάθος.Το φιλμ νουάρ του υποσύνειδητου...
Δεν έβαλα το "Bowling For Columbine" αλλά αυτή που είναι το πραγματικό αγκάθι στον κώλο της Άρχουσας Τάξης. Χύμα και τσουβαλάτα , χωρίς ωραιοποιήσεις και όμορφα πλάνα και μελό, ανέδειξε αυτό που σε μια μαχητικότερη κοινωνία θα ήταν αφορμή για περαιτέρω έρευνα αλλά και αναταραχή.Έγινε τίποτα ?ΌΧΙ..Ο Moore συκοφαντήθηκε από κριτικούς-θεματοφύλακες του Χολλυγουντιανού κατεστημένου (Fight fire with fire) και μάλλον πληρωμένους σκηνοθέτες για ν'αποδείξουν ότι όλη η φασαρία ήταν στημένη ,δόλια,λαϊκίστικη.
Εγώ όμως από τη Ελλάδα είδα πολιτικούς να κρύβονται πίσω από το δαχτυλάκι τους, και λαό να χάφτει σαν ποπ κορν οτιδήποτε αλλά να τα ξερνάει με τα πρώτα φέρετρα.Ντοκιμαντέρ- μάθημα και μη νομίζετε ότι αφορά μόνο τους Αμερικάνους...Η δύναμη του σινεμά γυρίζει σαν μπουμερανγκ....Καλή Αφύπνιση !
Πορεία προς την λύτρωση αλλά μέσα από την Κόλαση της Μετάνοιας.Υποδειγματική υπαρξιακή ταινία που η Συγχωρεση δεν είναι τόσο απλό πράγμα..
Σχόλια
λοιπόν, μου κάνει εντύπωση τελικά πόσο διαφορετικά βλέπει ο καθένας μια ταινία!
κάποιες από αυτές που παραθέτεις τις έχω δει και με εξαίρεση τις τρεις ταφές, που μου άρεσε πολύ κ προβληματίστηκα αν θα την έβαζα στη λίστα κ εγώ, η αντιμετώπιση και η πρόσληψη νοημάτων από μέρους μου είναι πολύ διαφορετική (πχ Μπέντζαμιν Μπάτον)
όλο αυτό μου φαίνεται πολύ όμορφο, τελικά. μπράβο στα παιδιά από το seagazing κ πάλι για την όμορφη ιδέα τους
την καλησπέρα μου!
Μ' αρέσει που υπάρχει πολυχρωμία στις επιλογές. Οι 20 ταινίες ήταν περιοριστικές και ευτυχώς υπάρχουν άτομα που θα ψηφίσουν άλλες που δεν προσθέσαμε στη λίστα μας.
Η απίστευτη ιστορία του Benjamin Button ήταν απογοήτευση. Αν εξαιρέσουμε το φαινομενικό εύρημα της γέννησης ενός μωρού με χαρακτηριστικά υπερήλικα, η ταινία δεν παρουσιάζει δραματικό ενδιαφέρον, οι στιγμές αγωνίας είναι ανύπαρκτες, η σκηνοθεσία είναι συμβατική και απλά εξιστορούνται τα γεγονότα της ζωής του πρωταγωνιστή. Ωραία, ο χαμένος καιρός δεν αναπληρώνεται, αλλά υπάρχουν ταινίες που το έχουν αποτυπώσει εντυπωσιακότερα.
Εκτός από το Σπιρτόκουτο σε μια λίστα με τις αγαπημένες ελληνικές ταινίες της δεκαετίας θα είχα:
Κυνόδοντας
Η ψυχή στο στόμα
Hardcore
Ο βασιλιάς
Δεκαπενταύγουστος
Delivery
Το όνειρο του σκύλου
Bank bang
Αυτο το τοπ το ευχαριστηθηκα πολυ.Δε σας κρυβω οτι η μουσικη ειναι το κυριως θεμα αυτου του μπλογκ,αλλα επειδη εχω πολλες σκεψεις για διαφορες ταινιες και δε μου ειχε δοθει ως τωρα η ευκαιρια να τις διατυπωσω,αυτη η λιστα ηταν σκετη εκτονωση.
όσο για τον Μπενζαμιν,με συγκινησε τοσο πολυ που σκεφτομουν το γιατι συνεχως.Και καπου εφτασα σε αυτα τα συμπερασματα.Ο χρονος και το περασμα του ειναι σκετος νταλκας αν κατσεις και το καλοσκεφτεις....
Ευχαριστω για τα σχολια,σημαινουν πολλα για μενα .....