Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  Μετά από 7 χρόνια και 4 μήνες πήγα να ξαναδώ ένα από τα πιο συναρπαστικά post rock σχήματα της προηγούμενης δεκαετίας. Δισκογραφικά το άφησα στην εκπνοή της όμως φέτος υπάρχει το πιό πρόσφατο, '' Helios/Erebus '', που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την εποχή του '' All Is Violent, All Is Bright '' (2006) καθώς τα αστρικά τοπία των συνθέσεων είναι ακόμα πιο όμορφα και συναρπαστικά. Δεν προσφέρει τίποτε καινούριο στην αισθητική του είδους που παίζουν αλλά αποκαλύπτει ωριμότητα, σταθερότητα και ισοροπία κάτι που οφείλουμε να ελέγξουμε  σε όσα σχήματα του συγκεκριμένου μουσικού είδους που επιζούν. Συναυλιακά αυτό που παρακολούθησα ήταν αρκετά εντυπωσιακό για τα δεδομένα. Η επαφή μου με το post-rock πλέον είναι ανύπαρκτη και δεν παρακολουθώ σχεδόν κανένα σχήμα στενά. Όμως η μουσική των GOD IS AN ASTRONAUT , όπως παίχτηκε φέτος στην Αθήνα αποκαλύπτει ότι οι Ιρλανδοί έχουν βρίσκονται σε στάδιο τελειοποίησης σαν μουσικοί και έχουν απόλυτο ...

Το γλυκό Παρασκευιάτικο βράδυ της ογδόης Μάη, έπεφτε κάπως ελαφρύ για τη μουσική των G.I.A.A ., αλλά όπως αποδείχτηκε (και όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε) δεν πτόησε ούτε τους ίδιους ούτε και το κοινό τους να δημιουργήσουν μια όμορφη ατμόσφαιρα μέσα στο Γκαγκάριν.Έπαιξαν με συναίσθημα και δύναμη ενώ το οπτικό μέρος ήταν απολαυστικό. Η μουσική τους είναι ένα ολόκληρο ηχητικό ταξίδι, μία ηχητική ταινία ,που σε ζωντανές εμφανίσεις όπως και η συγκεκριμένη, κρατά το κοινό καθηλωμένο σε όλη τη διάρκειά του. Παίζει με τη φαντασία και τα όνειρα προκαλώντας τον κάθε ακροατή να την οικειοποιείται ντύνοντας τους προσωπικούς του κόσμους με αυτή. Ειλικρινά, δεν ένοιωθα ότι βρισκόμουν εκεί όλη τη μιάμιση ώρα συν τα ενθουσιώδη encore. Είχα παρασυρθεί-αποτραβηχτεί στα δικά μου "λημέρια" ,που εκείνη τη στιγμή είχαν σαν ηχητική επένδυση κάτι απο τα Fragile ,Fire Flies And Empty Skies,Far From Refuge, Echoes,Zodiac,Route 666 κλπ. Για μερικούς, αυτού του είδους η αποξένωση μπορε...

Ήμουν από αυτούς που δεν πήγαν στην πρώτη τους εμφάνιση το Νοέμβρη του 2008.Θα μπορούσα να σας πω χιλιάδες δικαιολογίες,αλλά θα σας πω την αλήθεια. Δεν είχα ασχοληθεί ποτέ μαζί τους. Η όλη φάση του ποστ ροκ, με συνάρπαζε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 αλλά κάποια στιγμή το βαρέθηκα.Ήταν αρκετά προβλέψιμο και 'οποτε άκουγα το ''κλινγκ-κλινγκ-κλινγκ'' της εισαγωγής ΔΕΝ περίμενα ν' ακούσω το ξέσπασμα. Τελευταία ,μετά την αναπάντεχη επιτυχία των συναυλιών αυτού του είδους στην Ελλάδα άρχισα να μελετώ το" φαινόμενο" και να ακούω ό,τι είχα χάσει τα τελευταία 5 χρόνια. Οι GOD IS AN ASTRONAUT ,μπήκαν τους τελευταίους μήνες στο Σπίτι και μπορώ να σας πω ότι με έχει παρασύρει η καλλιτεχνική τους αρτιότητα και η τεχνική τους κατάρτιση. Ηχητικά μπορεί ν' ακούγονται όπως όλα του είδους αλλά πολύ εύκολα βυθίζουντον ακροατή σε όμορφα τοπία νοσταλγίας και αναμνήσεων. Δίκαια λοιπόν τους αξίζει η φήμη που έχουν. Στις 08-05 λοιπόν ,μετά τη θριαμβευτ...