Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Reload 15_Memory Foam: Septembers 1966-1986



Το επιχείρησα πέρυσι, το ξανακάνω και φέτος. Λίγο πριν ανοίξει ο 15ος κύκλος της εκπομπής, σας προτείνω ένα μουσικό ταξίδι με άξονα τον Σεπτέμβριο, «πετώντας» ανά πενταετίες: από το 1966 ως το 1986, σε πρώτη φάση και από το 1991 στο 2021 στην επόμενη.

Μην το πείτε όμως νοσταλγία. Δεν γυρίζουμε πίσω στη μνήμη. Μένουμε εδώ, στο σήμερα, και ακούμε από το σημείο όπου βρισκόμαστε τώρα. Κι από εκεί διαπιστώνουμε κάτι απλό: αυτές οι ηχογραφήσεις δεν έχουν ξεθωριάσει. Είναι ακέραιες, με όλη τους την ουσία, όσα χρόνια κι αν πέρασαν. Σαν το memory foam, κρατούν το αποτύπωμα όσων τις άκουσαν, αλλά επιστρέφουν πάντα στο δικό τους σχήμα.

Γιατί τώρα; Γιατί πριν από κάθε πρεμιέρα αξίζει να ανατρέχουμε στους δίσκους και στα είδη που διαμόρφωσαν την αισθητική της εκπομπής. Είναι τα δικά μας saving points, εκεί που γυρνάμε όταν χρειαζόμαστε μουσική περισυλλογή και επαναπροσδιορισμό. Οι ηχογραφήσεις που αγαπάμε μεγαλώνουν μαζί μας, όποια χρονιά κι αν κυκλοφόρησαν.

Ορίστε λοιπόν τα πρώτα 24 άλμπουμ. Μπορείτε να τα ξανακούσετε, να τα επαναξιολογήσετε ή και να τα γνωρίσετε για πρώτη φορά, αν δεν έτυχε όλα αυτά τα χρόνια. Μέσα θα βρείτε bossa nova και βρετανικό folk, glam και zeuhl, krautrock, soul, βραζιλιάνικο groove και ιταλική pop, new wave, synth-pop, industrial, τα αιθέρια τοπία της 4AD και τα πρώιμα θαύματα του Moog. 

Θα βρείτε και τρεις ζαβολιές: ένα άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη Αυγούστου και δύο στις αρχές Οκτωβρίου. Μπήκαν επίτηδες, γιατί είναι πολύ αγαπημένοι δίσκοι και γιατί το ότι δεν βγήκαν μέσα στον Σεπτέμβριο μπορεί να οφείλεται σε αστάθμητους, τυχαίους παράγοντες. Έκαναν όμως τα φθινόπωρά μας υπέροχα; Τα έκαναν.

Πατήστε λοιπόν play. Από την «Καλοκαιρινή Σάμπα» ως την ανάγκη των φυτών για μουσική, από το φως στο σκοτάδι και πάλι πίσω, από την απλή μελωδία στο ονειροπόλημα και την ηχητική περιπέτεια, αυτοί οι δίσκοι έγραψαν ιστορία. Άλλοτε φανερά κι άλλοτε στα κρυφά. Άλλοτε για πολλούς κι άλλοτε για λίγους. Άλλοτε από τη μέρα που κυκλοφόρησαν κι άλλοτε αλλάζοντας ζωές ακόμα και τώρα που μιλάμε (στη δική μου περίπτωση, οι MAGMA). 

Φυσικά η υπόλοιπη αναζήτηση των δίσκων αυτών είναι το δικός σας ταξίδι ύστερα από αυτή την ακρόαση.

playlist:

  1. WALTER WANDERLEY – Summer Samba (So Nice) (single version)
  2. SANDY DENNY -  Late November
  3. CURVED AIR – Back Street Luv
  4. T. REX – Rip Off
  5. MAGMA – Üdü Wüdü
  6. JORGE BEN – África Brasil (Zumbi)
  7. STEVIE WONDER – Pastime Paradise
  8. LUCIO BATTISTI – Ancora Tu
  9. BE BOP DELUXE – Orphans Of Babylon 
  10. CAN – I Want More
  11. YELLO – Daily Disco
  12. HEAVEN 17 – The Height Of The Fighting
  13. DEVO – Beautiful World
  14. FRANCO BATTIATO – Summer On A Solitary Beach
  15. ULTRAVOX – The Voice
  16. THE GUN CLUB – She’s Like Heroin To Me
  17. LES RITA MITSOUKO – C'est Comme Ça
  18. NEW ORDER – Bizarre Love Triangle
  19. SKINNY PUPPY – Dig It (12’’ version) 
  20. LOVE AND ROCKETS – It Could Be Sunshine
  21. ROBYN HITCHCOCK & THE EGYPTIANS – Airscape 
  22. DAVID SYLVIAN – Taking The Veil
  23. THIS MORTAL COIL – Strength Of Strings
  24. THIS MORTAL COIL – Morning Glory
  25. MORT GARSON – Ode To An African Violet



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...