Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

PAULA & MARK...


Ήταν μια κατεξοχήν Φθινοπωρινή μέρα η Δευτέρα του Νοέμβρη.Και με φεγγάρι στη μέγιστη λαμπρότητά του.Δεν έβρεχε πιά ,ο ουρανός είχε καθαρίσει και η υπόγα του Ροντέο είχε μαζέψει αρκετό κόσμο για μιά ομαδική νοσταλγική παραίσθηση υπό τους ήχους τραγουδιών που σημάδεψαν την   δεκαετία του '90, είτε σε ατομικό είτε σε μαζικότερο επίπεδο.

Η PAULA FRASER,ήταν η πρώτη που ''έσυρε το χορό''.Μ'ένα σετ από τραγούδια του παλιού της σχήματος (TARNATION) και μερικά πρόσφατα συν ένα καινούριο,έπιασε το στίγμα της βραδυάς από το ''βούρκο έως τ'αστέρια''. Φεγγαροφωτισμένη νοσταλγία, θλίψη αλλά και ομορφιά,κουβάλησε όλο το συναισθηματικό φορτίο,το εναπόθεσε με την κρυστάλλινη ,εύθραυστη ,μοναδική φωνή της στο κοινό,χαρίζοντας μας σπάνιες στιγμές θαλπωρής και ψυχικής ισορροπίας. Έπαιξε λίγο αλλά ήταν από τα πιό όμορφα σετ που έχω παρακολουθήσει φέτος.
(+) : Watercolor Lines, Your Thoughts And Mine, Games Of Broken Hearts,An Awful Shade Of Blue και τελειωμό δε θα'χω.Επίσης αυτή τη φορά στο Ροντέο το κοινό έδειχνε να σέβεται περισσότερο τον καλλιτέχνη με αποτέλεσμα να μην ακούγεται άχνα και όλοι να είναι προσηλωμένοι πάνω της.
Οι πιό πολλοί βέβαια ήρθαν για τον MARK GARDENER. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει πόσο αγαπήθηκαν οι RIDE, στην εποχή τους.Η συγκίνηση και τα χαμόγελα ευτυχίας καθώς ο σαραντάρης πιά Mark,χωρίς την πλούσια κόμη-κατατεθέν (όλοι γερνάνε δυστυχώς),ξεκινούσε να τραγουδά,ήταν έκδηλη. Σε μεγάλη φόρμα,με εξαιρετική φωνή και πολύ καλές αποδόσεις τραγουδιών,από τους RIDE μέχρι το δικό του αρκετά καλό προσωπικό άλμπουμ,κατάφερε να ικανοποιήσει τους δύσπιστους αλλά και να καταγοητεύσει τους παλιούς οπαδούς.Μπορεί να μας έλειπε ο ηλεκτρισμός αλλά τα καλά τραγούδια παραμένουν καλά τραγούδια από κούνια.

.Ομολογώ ότι  περίμενα να περάσω καλά σε αυτό το double bill αλλά όχι ΤΟΣΟ καλά.Όλα λειτούργησαν άψογα, υπήρχε ενθουσιώδες κλίμα, ατμόσφαιρα όλο και πιό σπάνια τα τελευταία χρόνια και με κάνει να αισιοδοξώ.Ήμασταν εξαιρετικό κοινό.Οι δύο καλλιτέχνες ανταπόδωσαν τη ζεστασιά που τους δείξαμε και γενικά δεν υπήρξε τίποτα αρνητικό στον αέρα...Λείπουν τα (-),από αυτή την ανάρτηση.
(+) : The Story Of The Eye,Twisterella,Dreams Burn Down,Unfamiliar,Snow In Mexico,Vapour Trail κλπ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...