Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR


 Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου. 

Το ''Ikona'' δεν συνεχίζει μόνο αυτό που μορφοποιήθηκε με το ‘’Morphogenesis’’, εκείνο το αξέχαστο πέμπτο άλμπουμ τους του 2022. Το μεταφέρει σε καινούριο επίπεδο εισάγοντας μεγαλύτερη ποσότητα από techno, συνδυάζοντας την ονειρική συνθετική ατμόσφαιρα των ‘90’ς, με τους χαρακτηριστικούς, έντονους αναλογικούς ήχους του σχήματος που δίνουν στην ψυχρή ομορφιά του είδους, την ζεστασιά που τους έλειπε. Η διασκευή τους στο ‘’Lose The Feeling’’ του Armin Van Buuren είναι ενδεικτική. Η ακαταμάχητη ροή των ''Iconic B'' και ''Rodeo'' είναι επίτευγμα για το σχήμα και θα έπρεπε ήδη να σκέφτονται τα remix ep τους καθώς και την πιθανότητα να γίνουν τα επόμενα banger σε ευυπόληπτα κλαμπ.   

Το ‘’Ikona’’ είναι ένα πάρτι, όχι για ξέφρενες νύχτες, όχι για μοναχικούς χορευτές, όχι για ογκώδη φεστιβαλικά event. Είναι πάρτι για τον καθένα, και μένει στα στοιχειώδη. Δονεί το σώμα, ευφραίνει το πνεύμα, αγκαλιάζει την ψυχή, με κάνει να νιώθω ότι ακούω την κατάλληλη μουσική, την κατάλληλη στιγμή, νοιώθοντας όπως πρέπει. Αυτά αρκούν.

Η διάρκεια του είναι μισή ώρα με κανένα filler, κανένα δευτερόλεπτο αναξιοποίητο. Νοιώθω ότι πρέπει να σταματήσω εδώ και να παραθέσω το δελτίο τύπου σε περίπτωση που τα παραπάνω σας φαίνονται αλλόκοτα:

«Following 𝗠𝗼𝗿𝗽𝗵𝗼𝗴𝗲𝗻𝗲𝘀𝗶𝘀, Paradox Obscur's new LP, 𝗜𝗞𝗢𝗡𝗔, explores a broad spectrum of influences primarily through digital hardware synthesizers (Wavetable & FM), largely setting aside analog signals. The exception is the analog-tinged anthem 𝑳𝒊𝒌𝒆 𝑨 𝑭𝒓𝒆𝒂𝒌.

Maintaining their signature real-time orchestrations and old-school recording process, this album avoids the typical copy/paste DAW workflow. 𝗣𝗮𝗿𝗮𝗱𝗼𝘅 𝗢𝗯𝘀𝗰𝘂𝗿 continues to carve a unique path, creating music without reliance on virtual tricks. The result is a powerful fusion of electronic energy and uplifting moods, all elevated by 𝙆𝙧𝙞𝙞𝙨𝙩𝙖𝙡 𝘼𝙣𝙣'𝙨 exceptional and expressive vocals.

Released via 𝗠𝗲𝘁𝗿𝗼𝗽𝗼𝗹𝗶𝘀 𝗥𝗲𝗰𝗼𝗿𝗱𝘀, IKONA is poised to be another standout in Paradox Obscur's discography.»

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...