Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Rock celebration! ...JAPANDROIDS : Party rocking live ! 24-10-2012

Δεν ξέρω αν ποτέ το ροκ υπήρξε αθώο.Σίγουρα όμως μουσικοί και ακροατές είχαν πάντα μια αγαπησιάρικη σχέση. Και όσο μικρής εμβέλειας τα σχήματα τόσο πιο πολύ το ποσοστό.Αυτό φαίνεται στις ζωντανές εμφανίσεις,ειδικά σε μικρούς χώρους.Εκεί που η οπτική επαφή είναι καθαρή (εκτός αν μερικοί ψηλοί σου κρύβουν τη θέα) και μπορείς να νοιώσεις την ένταση και το βαθμό πάθους. Εκεί κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί.
Φέτος,οι JAPANDROIDS,ένα Καναδικό ντουέτο, ντραμς/κιθάρα και όχι στο πνεύμα των WHITE STRIPES,γνωρίζουν μεγάλη κριτική αποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες και το δεύτερο άλμπουμ τους '' Celebration Rock '',είναι από τα άλμπουμ που θα μονοπωλήσουν στις λίστες με τα καλύτερα.Όπως και ο πρώτος τους μεγάλος δίσκος ,'' Post-Nothing'' του 2010, αλλά και τα πρώτα τους e.p. ( Lullaby Death Jams (2008) και  All Lies (2007) ),πριν από αυτόν,είναι δίσκοι με καλοπαιγμένη παλιομοδίτικη alternative και   punk, με  έντονη μυρωδιά από τη δεκαετία του '90 και του '80.

Η συνταγή που χρησιμοποιούν είναι σίγουρη για ευρύτερη αποδοχή αλλά θα ήταν ένα τυπικό σχήμα αν δεν είχαν αυτό το κάτι .Και αυτό το κάτι,δεν είναι η μουσική τους κατάρτιση ,ούτε οι σκληρές μελωδίες τους.Ούτε καν η  ενέργεια που βγάζουν επί σκηνής. Είναι η αγνότητα τους. Είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τη μουσική τους και το κοινό τους. Και  έχοντας κατανοήσει ότι είναι μια ροκ μπάντα,που η μουσική τους αφορά τον κόσμο και τους θαυμαστές τους αλλά είναι και ζωτικής σημασίας για τη δικιά τους ύπαρξη, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Ηχογραφούν δυνατά τραγούδια ,με δυνατά ριφ και σκληρές μελωδίες αλλά με το ένστικτο να τους καθοδηγεί και όχι κάποιο πλάνο. Οπότε αποκτούν σήμα αυθεντικότητας. Αλλά αυτό δε φαίνεται άμεσα.Τουλάχιστον εμένα μου πήρε μια διασκευή τους ,ένα βίντεο και μια ζωντανή εμφάνιση για να το καταλάβω.
 Στη ζωντανή εμφάνιση τους  στην Αθήνα ,στο aN,φάνηκε ξεκάθαρα ότι αυτό το δίδυμο έχει ποιότητα ,ήθος και ζωντάνια. Από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό, η ένταση δεν έπεσε κάτω από το κόκκινο. Το ντουέτο με εκτόπισμα τετραμελούς μπάντας,είχε κέφι και διάθεση για «ροκ γιορτή» και απέδειξε ότι ο θόρυβος που γίνεται γι' αυτούς έχει λόγο. Εκεί που μια μπάντα τυπική του είδους και της συνομοταξίας,έρχεται παίζει, όχι πάνω από ώρα πλέον, καινούρια τραγούδια ,αναλώνεται στα τυπικά και κάνει και κάποιο encore, πασχίζοντας να αποδείξει ότι αξίζει τα λεφτά του,οι JAPANDROIDS, προσάρμοσαν το πρόγραμμα λαμβάνοντας υπ' όψη ότι είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα και έπαιξαν όσο γίνεται περισσότερα ακόμα και τραγούδια που παίζουν μόνο σε soundcheck.
 Ήταν μια αναδρομή,  μια συναυλία γνωριμίας με το Ελληνικό και κάθε κοινό που τους παρακολουθεί για πρώτη φορά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα χορταστικό σετ και σε σημεία λίγο κουραστικό για τους μεγαλύτερους σε ηλικία,λόγω αντοχής τους και όχι της απόδοσης της μπάντας.Γιατί η επικοινωνία μεταξύ του σχήματος και του κοινού στις πρώτες σειρές ήταν κάτι παραπάνω από ιδανική.Το διασκέδασαν σαν να ήταν οι ίδιοι θεατές της συναυλίας τους.Και αυτό είναι κάτι που δεν το βλέπω συχνά από τότε που πηγαίνω σε συναυλίες.
Περιττό να αναφέρουμε highlights. Η ωμή,φλεγόμενη και λίγο πιο γρήγορη εκτέλεση των τραγουδιών είχε τη δικιά της αγυάλιστη ομορφιά και σε σημεία, υπερτερούσε των εκτελέσεων των δίσκων,μη σας πω ότι προτιμώ να τους βλέπω ζωντανά παρά ν' ακούω τους δίσκους τους.
Κάλυψαν τα πάντα,έδωσαν μέγιστη ευχαρίστηση και ενέργεια στους νεαρούς,εξέπληξαν ευχάριστα τους μεγαλύτερους για να μη πω γέρους. Όχι δεν έπαιξαν με τη φωτιά,δεν φλέγονταν ζωντανοί,δεν ήταν ροκ τραγωδοί. Απλά ήταν στο έπακρο διασκεδαστικοί και απόλυτα ειλικρινείς με αυτό που ονόμασαν το φετινό άλμπουμ τους ...Celebration Rock...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...