Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Rock celebration! ...JAPANDROIDS : Party rocking live ! 24-10-2012

Δεν ξέρω αν ποτέ το ροκ υπήρξε αθώο.Σίγουρα όμως μουσικοί και ακροατές είχαν πάντα μια αγαπησιάρικη σχέση. Και όσο μικρής εμβέλειας τα σχήματα τόσο πιο πολύ το ποσοστό.Αυτό φαίνεται στις ζωντανές εμφανίσεις,ειδικά σε μικρούς χώρους.Εκεί που η οπτική επαφή είναι καθαρή (εκτός αν μερικοί ψηλοί σου κρύβουν τη θέα) και μπορείς να νοιώσεις την ένταση και το βαθμό πάθους. Εκεί κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί.
Φέτος,οι JAPANDROIDS,ένα Καναδικό ντουέτο, ντραμς/κιθάρα και όχι στο πνεύμα των WHITE STRIPES,γνωρίζουν μεγάλη κριτική αποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες και το δεύτερο άλμπουμ τους '' Celebration Rock '',είναι από τα άλμπουμ που θα μονοπωλήσουν στις λίστες με τα καλύτερα.Όπως και ο πρώτος τους μεγάλος δίσκος ,'' Post-Nothing'' του 2010, αλλά και τα πρώτα τους e.p. ( Lullaby Death Jams (2008) και  All Lies (2007) ),πριν από αυτόν,είναι δίσκοι με καλοπαιγμένη παλιομοδίτικη alternative και   punk, με  έντονη μυρωδιά από τη δεκαετία του '90 και του '80.

Η συνταγή που χρησιμοποιούν είναι σίγουρη για ευρύτερη αποδοχή αλλά θα ήταν ένα τυπικό σχήμα αν δεν είχαν αυτό το κάτι .Και αυτό το κάτι,δεν είναι η μουσική τους κατάρτιση ,ούτε οι σκληρές μελωδίες τους.Ούτε καν η  ενέργεια που βγάζουν επί σκηνής. Είναι η αγνότητα τους. Είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τη μουσική τους και το κοινό τους. Και  έχοντας κατανοήσει ότι είναι μια ροκ μπάντα,που η μουσική τους αφορά τον κόσμο και τους θαυμαστές τους αλλά είναι και ζωτικής σημασίας για τη δικιά τους ύπαρξη, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Ηχογραφούν δυνατά τραγούδια ,με δυνατά ριφ και σκληρές μελωδίες αλλά με το ένστικτο να τους καθοδηγεί και όχι κάποιο πλάνο. Οπότε αποκτούν σήμα αυθεντικότητας. Αλλά αυτό δε φαίνεται άμεσα.Τουλάχιστον εμένα μου πήρε μια διασκευή τους ,ένα βίντεο και μια ζωντανή εμφάνιση για να το καταλάβω.
 Στη ζωντανή εμφάνιση τους  στην Αθήνα ,στο aN,φάνηκε ξεκάθαρα ότι αυτό το δίδυμο έχει ποιότητα ,ήθος και ζωντάνια. Από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό, η ένταση δεν έπεσε κάτω από το κόκκινο. Το ντουέτο με εκτόπισμα τετραμελούς μπάντας,είχε κέφι και διάθεση για «ροκ γιορτή» και απέδειξε ότι ο θόρυβος που γίνεται γι' αυτούς έχει λόγο. Εκεί που μια μπάντα τυπική του είδους και της συνομοταξίας,έρχεται παίζει, όχι πάνω από ώρα πλέον, καινούρια τραγούδια ,αναλώνεται στα τυπικά και κάνει και κάποιο encore, πασχίζοντας να αποδείξει ότι αξίζει τα λεφτά του,οι JAPANDROIDS, προσάρμοσαν το πρόγραμμα λαμβάνοντας υπ' όψη ότι είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα και έπαιξαν όσο γίνεται περισσότερα ακόμα και τραγούδια που παίζουν μόνο σε soundcheck.
 Ήταν μια αναδρομή,  μια συναυλία γνωριμίας με το Ελληνικό και κάθε κοινό που τους παρακολουθεί για πρώτη φορά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα χορταστικό σετ και σε σημεία λίγο κουραστικό για τους μεγαλύτερους σε ηλικία,λόγω αντοχής τους και όχι της απόδοσης της μπάντας.Γιατί η επικοινωνία μεταξύ του σχήματος και του κοινού στις πρώτες σειρές ήταν κάτι παραπάνω από ιδανική.Το διασκέδασαν σαν να ήταν οι ίδιοι θεατές της συναυλίας τους.Και αυτό είναι κάτι που δεν το βλέπω συχνά από τότε που πηγαίνω σε συναυλίες.
Περιττό να αναφέρουμε highlights. Η ωμή,φλεγόμενη και λίγο πιο γρήγορη εκτέλεση των τραγουδιών είχε τη δικιά της αγυάλιστη ομορφιά και σε σημεία, υπερτερούσε των εκτελέσεων των δίσκων,μη σας πω ότι προτιμώ να τους βλέπω ζωντανά παρά ν' ακούω τους δίσκους τους.
Κάλυψαν τα πάντα,έδωσαν μέγιστη ευχαρίστηση και ενέργεια στους νεαρούς,εξέπληξαν ευχάριστα τους μεγαλύτερους για να μη πω γέρους. Όχι δεν έπαιξαν με τη φωτιά,δεν φλέγονταν ζωντανοί,δεν ήταν ροκ τραγωδοί. Απλά ήταν στο έπακρο διασκεδαστικοί και απόλυτα ειλικρινείς με αυτό που ονόμασαν το φετινό άλμπουμ τους ...Celebration Rock...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...