Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

CARIBOU..

Το '' Swim '' είναι η υπέρτατη χορευτική στιγμή του CARIBOU και ο δίσκος που θα στείλει τους HOT CHIP στα αζήτητα ή στο νηπιαγωγείο πάλι.Μεγάλος μάστορας ο Καναδός. Περισσότερες εντυπώσεις αν και όποτε βγω απο το χορευτικό τριπ του άλμπουμ.Όταν χορεύουμε δε μιλάμε... [Update].. Είχε τις μελωδίες εύκολες.Απ' το φινάλε του '' Andorra '',είχε προειδοποιήσει,τί είναι ικανός να κάνει,άσχετα αν εμείς δεν το καταλάβαμε.Η χορευτική μουσική του δε θα ήταν σαν τις άλλες.Χωρίς να σφυροκοπά με beat,με βαρβάτα μπάσσα ή soul δεύτερα ή επιθετικά grime, επιστρατεύει μαλακές,χαλαρωτικές ρυθμογραμμές, σαν τα synths να το γύριζαν στη γιόγκα ξαφνικά, απωανατολίτικα κουδουνάκια,acid house Βρετανικής κοπής, μπερναντφεβρικές αναλογικές ηλιαχτίδες,ψυχεδελικές μελωδίες και το όλο αποτέλεσμα ακούγεται σαν τον διακαή πόθο των CHEMICAL BROTHERS να δημιουργήσουν την ψυχεδελικότερη συνέχεια του '' Surrender '' κάποτε...Οι ενορχηστρώσεις και η παραγωγή γενικότ...

Flash Delirium - MGMT

Πιστεύω ότι το δεύτερο άλμπουμ των MGMT ,ή θα είναι χαμένο σε ψυχεδελικά σύννεφα ,ανήμπορο να  συμμαζέψει τις επιρροές του και τις ιδέες του ή θα είναι ένα απο τα καλύτερα πράγματα που συνέβησαν στη ζωή σας..Και στις δύο περιπτώσεις τα ''παιδιά'' μάλλον δεν  πατούν στη Γη και ευτυχώς..Το καινούριο τους το ακούτε (και το κατεβάζετε ,αν θέλετε) ΕΔΩ . Είναι σαν να έχουν καταπιεί το καταπέτασμα απο επιρροές και να παρασύρονται σε ένα rollercoaster χρωμάτων ,ηλιοφάνειας και ευτυχίας χωρίς προφανείς λόγους.Το Pitchfork το περιγράφει καλύτερα αλλά μάλλον το τελικό αποτελεσμα το άφησε απ'έξω.Δεν είναι τα επτά διαφορετικά μέρη ,ούτε τα πνευστά ,ούτε το doo-wop ή o ARIEL PINK και οι BEATLES,που κάνουν το τραγούδι εντυπωσιακό. Είναι το θράσος τους να απορροφούν τα πάντα και να φτιάχνουν χωρίς να το παιδεύουν πολύ ,τραγούδια θετικά και χαρούμενα,να κάνουν τον ακροατή ν' ακούει καμπάνες απο τον ουρανό,σε μια εποχή που αυτό είναι ύποπτο σε αυτούς που φοβούνται τις αλλαγές ...

THE FALL..

Έχει καταντήσει αηδία πια.Δε μπορείς πλέον να τα βάλεις μαζί του.Τί να του πείς άλλωστε ? Να μάθει να τραγουδάει ?Σε συμφέρει να χάσεις αυτη τη μοναδική ερμηνευτική παραφωνία ?Να παίξει πειραματική ηλεκτρονική concrete ? Όρεξη έχεις να ακούς γκαραζ ανάποδα ? Να του πείς να το βουλώσει και να ψοφήσει ? Και πώς μετά θα βγάλεις συμπέρασμα για τα όρια  της ανθρώπινης παραξενιάς απο τη στιγμή μάλιστα που συνεχίζει απτόητος,στο δικό του σύμπαν και ανεπηρέαστος απο τις μουσικές εξελίξεις ? Όπου τον καλούν να συμμετάσχει με τη φωνή του,έχεις την εντύπωση ότι το τραγούδι είναι ένα πειραματικό ακυκλοφόρητο της μπάντας του. Είναι αλήθεια ότι τα είχα σπάσει μαζί του για 4-5 χρόνια.Όχι γιατί δεν μου άρεσαν οι δίσκοι του .Απλά δεν μου άρεσαν πολύ.Δεν ήταν τόσο εθιστικοί.Δε με κόλλαγαν στον τοίχο.Μου έφτανε να τους ακούσω μόνο μία φορά και όχι να τους λειώνω.Και αυτό με ενοχλούσε.. Τα τελευταία δώδεκα χρόνια ,ύστερα απο έξι περίπου χρόνια αποχής [1994-1998],οι δίσκοι του μου με αναστατώνουν πάλι....

Soft As Chalk..

Ο ουρανός σήμερα το πρωί,δεν ήταν τόσο κόκκινος όσο το φόρεμα τις miss Newsom και το μπλουζάκι του Mike Myers,λειτουργούσε όμως σαν ένα τεράστιο διαφημιστικό για το ''Plastic Beach''. Ένα εξωπραγματικό πρωινό που πέρα απο κάποιες αλλεργικές αντιδράσεις και βρώμικα παρπρίζ,ήταν πραγματικά μοναδικό και σπάνιο για να μην το μνημονεύσουμε.Θα έλεγα και του χρόνου αν δεν παρέπεμπε σε εσχατολογικές προεκτάσεις... Καλή εβδομάδα....

NICE FACE..

Είναι το καλύτερο αντίδοτο για προσγείωση μετά απο το αξέχαστο διαστημικό ταξίδι του FLYING LOTUS χθες βράδυ. Μία μεζούρα βρώμικου garage α λα SONICS ,δύο μεζούρες ποστ πανκ αλλά χωρίς το μηδενισμό και το σκοτάδι, ανακατεμένα/ηχογραφημένα με φθηνό εξοπλισμό,ήχος που γδέρνει αυτιά,τσιτώνει  νευρικό σύστημα ,ξετινάζει  ηχεία.Το τελικό φίλτρο είναι  ένα κατα βάση ενεργειακό ,πυρακτωμένο γκαραζ,πιο πανκ απ'ό,τι ποστ,ροκ άλμπουμ με θεραπευτικά τραγούδια - μολότοφ για μεθυσμένα πάρτυ .Ο ήχος είναι οικείος,δεν έχει κάτι το προχωρημένο αλλά η αίσθηση της άγριας χαράς που σου δίνει είναι ανεκτίμητη.Δύσκολο να βρείς τέτοια άλμπουμ σήμερα. Το " Immer Etwas " έχει πολύ γρέζι,σου τρυπά τα αυτιά και είναι τόσο uptempo ,που ακόμα και ο παραπλήσιος σε αισθητική και αφεντικό της Sacred Bones records , BLANK DOGS ακούγεται επαγγελματίας και καταθλιπτικός (δεν είναι όμως) μπροστά του. Έχει όλο το fun και την άγρια χαρά ενός τυπικού γκαράζ δίσκου των '60'ς,το χορεύεις μέχρι τελι...

21st Century...

 - Η εμφάνισή τους ήταν αρκετή για ν'αλλάξω άρδην τη γνώμη μου γι'αυτούς.Το " Waiting For You '',δεν ήταν τόσο τολμηρό όσο αυτή η θεοσκότεινη,φουτουριστική,μετα-τριπ χοπ μυσταγωγία.Για την ακρίβεια οι συνθέσεις του άλμπουμ αποκτούσαν άλλο νόημα σε ζωντανή απόδοση.Ξεκολλημένοι απο το σύνδρομο Massive/Tricky , η αφαιρετική,επίτηδες χαμένη στο Σύμπαν πεμπτουσία της μουσικής τους βγήκε στην επιφάνεια αποκαλύπτοντας ένα σύνολο που προχωρά αυτό το κατακαημένο είδος του trip hop εκεί που έπρεπε να βρίσκεται πριν μπει στα σαλόνια.Στο trip και στην αναζήτηση ουρανού και όχι στο hop και στην λαμέ παρακμή.... - - Ακατάλληλη ώρα βγήκε ο Jamie Vex'd . Σίγουρα δε χρειαζόταν ύστερα απο την προηγούμενη υποβλητική εμφάνιση των KING MIDAS SOUND . Έπαιξε ένα dj set εκρηκτικότερο και με τον καλύτερο ήχο που έχω ακούσει απο αντίστοιχα λευκά αγόρια του είδους,αλλά φούλ κλισέ.Μπροστά σε αυτό που επακολούθησε,καλύτερα να μην γινόταν σάντουιτς.Επίσης στα μείον η μεγάλη διάρκεια το...

Jesus Saves..

Το ένα φέρνει το άλλο και απο τους VOLCANO PLAYGROUND ,βρεθήκαμε στο Austin TX ,με μια συλλογή που κυκλοφόρησε διαδικτυακά και δωρεάν απο την killredrocketrecords . Μη φανταστείτε ότι είναι κανονική εταιρεία δίσκων,δε μας έχει δώσει κάποια σημάδια τουλάχιστον.Είναι ένα ιστολόγιο που ψάχνει για καινούρια συγκροτήματα στη γειτονιά του ,σε όλη την Αμερική αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Η συλλογή " Jesus In Space '',περιέχει σαράντα σχήματα παντελώς άγνωστα,που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ροκ αλλά και electronica.Μια περιπλάνηση σε όλα τα κυρίαρχα είδη εναλλακτικής ανεξάρτητης μουσικής, σαράντα συνθέσεις που διακρίνονται για  το "δώσιμο'' και την αγάπη τους στις άπειρες επιρροές τους, σαράντα στιγμιότυπα που κουβαλούν την ιστορία της μουσικής που αγαπάμε τα τελευταία είκοσι χρόνια. Έχει κάνει καλή δουλειά ο φίλος απο το Texas,με τις επιλογές και το γούστο που έχει.Αυτί δεν έχω σηκώσει όλο το απόγευμα.Κάπου τον ζηλεύω κιόλας... Πάρα πολύ μεγάλος όγκος συγκροτημάτων,α...