Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Fatima Al Shaneera !


Μεταφέρω αυτούσιο, το δελτίο τύπου που μου ήρθε από την Hyperdub, για το καινούριο e.p. της Fatima Al Qadiri με τον τίτλο ''Shaneera'': 

« Shaneera is the English mispronunciation of the Arabic word, shanee’a (شنيعة), literally meaning "outrageous, nefarious, hideous, major and foul." 
In one iteration of the word, as queer slang used in Kuwait and some Arab countries - a positive and desirable light is shed on these attributes. Shaneera refers to a gender-defying persona (or temporary state or action), of being an evil queen. You know a Shaneera when you behold one.
Over five energetic club tracks, Al Qadiri explores this dark-sided character with friends Bobo Secret, Lama3an, Chaltham and Naygow in their debut recorded appearance. Chaltham is Khalid al Gharaballi – long-time collaborator of Al Qadiri's together as a duo and also as members of GCC. Their collaborative work explored Kuwaiti gender performativity, their installation Mendeel Um A7mad (NxIxSxM), featured one of the vocalists, Lama3an, as a lead actor. Lama3an is a Kuwaiti/Iraqi architect who moonlights as an artist and fashion designer. Bobo Secret, the leading vocalist on the record, works in finance but studied TV & Media hence his uncanny ability at projecting an evil femme queen voice. Naygow sings as a hobby but has also requested maximum anonymity for obvious reasons.
The lyrics are suggestive, imploring, shady and loving, some original and some re-recorded material from Grindr chats, online drag and femme comedy skits. The language is a mixture of Kuwaiti and Egyptian Arabic, and one Iraqi proverb. Sonically, the record combines Khaleeji (Arab Gulf), Western drum kits and Arabesque melodies.
The cover photography was shot in Kuwait, directed by Fijla Nabeel and was also styled by Khalid al Gharaballi. Al Qadiri appears as Shaneera, her evil extreme femme alter ego. Miles Martinez' cover design was inspired by stale pop diva album cover imagery from the Arab world.
Conceptually, the EP follows Al Qadiri’s long term exploration of gender identity and performance in the Gulf. Her natural look, at odds with the conventional presentation and performance of femininity in the region, is transformed on the cover into a maximum femme look inspired by a mid 2000s Kuwaiti trend of extreme makeup. What would pass at a cursory glance as femme drag was actually the norm at a specific time in Kuwaiti women’s fashion.
Shaneera the record lands somewhere in an undisclosed setting and is a love letter to evil and benevolent queens around the world. »
Το e.p. κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου και το πρώτο δείγμα είναι αρκετά εντυπωσιακό ακόμα και για τα δεδομένα της καλλιτέχνιδας. ελπίζω το εξώφυλλο να μην τραβήξει την προσοχή για τους λάθος λόγους αλλά δυστυχώς θα συζητηθεί περισσότερο από τη μουσική. Η οποία στο πρώτο αυτό δείγμα «καίει» πίστες και μοιάζει να προέρχεται από μία άλλη Αραβική χερσόνησο. 
 Αναμένω να ακούσω και το υπόλοιπο e.p.με αρκετό ενδιαφέρον. Όπως ακούγεται, και αυτή τη χρονιά η Fatima Al Qadiri  έχει για μας κάτι ξεχωριστό..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...