Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

My hit parade_The 2022 Annual report: Phase 1_The 5 no.1 albums of 2022: Vol.26_1.4

«In a playlist you found new love songs to sing/Now the two of us are just memories, as you stretch/ beyond my reach to close the door/so finally I’ll grasp the magnitude of love»


4. Avatars Of Love – SONDRE LERCHE (Japan version)  [PLZ, Flake]

«Growing up in a suburb of Bergen, Lerche was heavily influenced by 1980s pop. Lerche was fascinated by bands such as the Beatles, A-ha, the Beach Boys, and Prefab Sprout, and began formal guitar instruction at the age of eight.Not being satisfied with classical lessons, Lerche's teacher introduced him to Brazilian music, such as bossa nova, and thus formed the foundation of Lerche's vast array of complex melodies and chords throughout his music today. At the age of fourteen, Lerche penned his first song, "Locust Girl". Lerche performed acoustic gigs at the club where his sister worked while he was still under age.[3] Norwegian producer H.P. Gundersen "discovered" Lerche, and began to mentor him, exposing him to diverse music genres, including psychedelia, 1960s pop, and mainstream Brazilian music.»

Το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2001, γιατί έπρεπε να τελειώσει το λύκειο για να είναι σε νόμιμη ηλικία και για τα υπόλοιπα 21 χρόνια θα κυκλοφορούσε άλλα εννέα συν δύο soundtrack συν ένα live συν ένα με ακουστικές επανεκτελέσεις άλμπουμ του μέχρι την κυκλοφορία, τον περασμένο Απρίλη, του ‘’Αvatars Οf Love’’ με 14 ή 15 τραγούδια στην Ιαπωνική έκδοση του. Διπλό άλμπουμ που διαρκεί σχεδόν μιάμιση ώρα και με συμμετοχές των Mary Latimore, CHAI, Aurora κ.α.

“This is without a doubt the biggest, boldest, most complex thing I’ve ever done. At the same time, it was also the easiest, most natural, and most liberating. As an artist, it’s the kind of project you always dream about.” δήλωσε στο B.v. και τον πιστεύω γιατί και δεν έχω ακόμα ολοκληρώσει την ακρόαση της δισκογραφίας του και γιατί είναι ένας δίσκος που μου έκανε παρέα παντού φέτος. Δεν θα σταθούμε στην άψογη εκτέλεση, ενορχήστρωση και δομή των τραγουδιών που δεν έχουν απολύτως τίποτε καινοτόμο να προτείνουν μουσικά, αλλά διαύγεια και νηφαλιότητα που κοιτά την ποπ τελειότητα αλλά στο γεγονός ότι η ποπ που ακούμε στο άλμπουμ έχει τις επιρροές του εικόνισμα αλλά και πολύ καλά αξιοποιημένες χωρίς φανφάρα και επιδειξιομανία. Είναι τραγούδια με μεγάλα συναισθήματα και αναζητούν έναν κόσμο που ξεκίνησε σαν ιδεατός, ξέπεσε σε γραφικό και ψεύτικο αλλά τελικά μετά από αρκετά χρόνια και γερές κλωτσιές της πραγματικότητας, ανεβαίνει σε προτιμήσεις και μέσα στις διάφορες ουτοπίες ε.φ., δυστοπικών, μετα-Αποκαλυπτικών τοπίων, ξεπροβάλλει δειλά και πάλι ένας κόσμος κυριαρχεί το φως. Τα τραγούδια του ‘’Avatars Of Love’’ είναι τραγούδια που λατρεύουν τη Βραζιλιάνικη μουσική παράδοση, την Joni Mitchell, τον Frank Sinatra, λατρεύουν ένα καλοφτιαγμένο κόσμο που έφερε πολύ χρήμα στο Χόλυγουντ πουλώντας ελπίδα αλλά εδώ ο Sondre Lerche επιστρέφει τη λογική του κέρδους-πάνω-απ’ όλα, με την αρχική ιδέα και θεωρία ότι όντως υπάρχει ένας κόσμος για μεγάλα συναισθήματα και σχέσεις. Το ομώνυμο δε, αποτυπώνει καλύτερα τις διαστάσεις του άλμπουμ και απορώ γιατί συνεχίζω να γράφω και δεν κάνω Alt+V αυτό:

«Who do you see when you close your eyes?

Is that a part of me or part of the disguise?

Ecstatic moments reduced to this

Is it a remedy or is it the abyss?

We knew the danger we rose above

And for a second we were avatars of love

We came very close, and yet not very far

Could we ever be more than an avatar?

Avatar, avatar of love


We picked our poisons, composed ourselves

Embodying the passions wasting on our shelves

All that excitement, long bottled up

Our insides poured into a flooded paper cup

We fit the moment just like a glove

And for an instance became avatars of love

We came very close, and yet not very far

Frozen in our history as avatars

Avatars of love


Release the pigeons!

Release the doves!

It doesn’t matter what you call it,

it’s not love

We came very close, and yet not very far

We’re not even fit to be an avatar

Avatar, avatar, avatar of love


So who are we,

lost in the stars?

We’re only flesh and smoke and mirrors from afar

This little trigger,

a glitch in time

A song to tip the scale as we turn on a dime

Play all of ‘folklore’ and all of ‘Blue’

Play half of ‘evermore’ and all of ‘Down To You’

Play ‘Sunset Village’

Play ‘Multitudes’

Play every take on ‘In A Sentimental Mood’

‘Aguas de Marco’,

‘Waters Of March’

any translation, key, or read from any chart

Play ‘Sherlock Holmes’

Play ‘Sacrifice’

Play ‘At The River’ and then ‘Smoke Gets In Your Eyes’

Play ‘Watertown’, I’ll be in tears

‘Slip Into Character’ performed by Britney Spears

Play ‘Everytime’ and then ‘Sex Kills’

And then ‘May Later’ by the talented Blake Mills

Play ‘I’ll Come Too’ by Jimmy Blake

‘A Case Of You’ in any tapping you can take

Now play ‘The Kiss’ by Judee Sill

Play ‘Jesus’ Blood’, play Lady Day sings ‘You’re My Thrill’

Play ‘Left Alone’ or ‘Omen 3’

‘If You Could See Me Now’ by Chet or Peggy Lee

Play ‘Signs’ by Drake or ‘Signs’ by Snoop

Play every single damn Disintegration Loop


Then play our song before we pause

It’s now the saddest little song there ever was

We came very close...close!

Play it for Pete and Polly, too

Play it for anyone who fell in love with you

We came very close, and yet not very far

Who are we in real life if not avatars?

But who were those two kissing underneath the stars?

Avatars, avatars of love»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...