Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SYNCH FESTIVAL 15-06-2008 :Τριτη και φαρμακερη..

Αφησα την ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ,γυρω στις δυο και μιση ,με τον KODE 9 να παιζει ακομα γρηγορους,σκοτεινους, εκρηκτικους ρυθμους, που σου εκοβαν τα αυτια και εκαναν το πιστο πληθος που στοιβαχτηκε στην ανυποφορη, για τετοιου μεγεθους καλλιτεχνες,''καλυβα'' του ΠΑΛΑΜΑ,να χυνει τονους ιδρωτα και να εκστασιαζεται ,στο καλυτερο ντι τζει σετ που παρακολουθησα, εστω και για λιγο, τα τελευταια χρονια.
Η τριτη μερα του SYNCH,ξεκινησε με γκολ απο τα αποδυτηρια.Οι STEREOLAB ,νωρις το απογευμα,για δευτερη φορα στην Ελλαδα ,μετα την αλησμονητη εμφανιση στις 07-09-1996,ικανοποιησαν τους απλους θαυμαστες τους αλλα απογειωσαν το φανατικο τους κοινο, που αν και ολιγαριθμο , ειναι ακομα πιστο. Η Laetitia,γλυκυτερη απο ποτε,και η υπολοιπη μπαντα σε μεγαλα κεφια,απο το πρωτο λεπτο κιολας ,αρχισαν να στελνουν κοσμο στο φεγγαρι παιζοντας παλια αγαπημενα αλλα και καταπληκτικα καινουρια.Ειναι σε ανακαμψη τα τελευταια χρονια ,και ακουγονται καλυτεροι, ωριμοτεροι,μεστοτεροι.
Τους PONI HOAX ,πριν απο το Synch,δεν τους ηξερε σχεδον κανενας.Μετα ομως απο το καταιγιστικο,δυναμικο, ηλεκτρο ροκ που επαιξαν, πολλοι θα τους βαλουν στο χαρτη, σαν μια, οχι απλα υποσχομενη μπαντα της Γαλλικης σκηνης, αλλα, σαν μια απο τις καλυτερες Ευρωπαικες μπαντες που χαρακτηριζουν ηδη ,τον ηχο που θελουμε να επικρατησει στη Γηραια Ηπειρο αυτη τη δεκαετια.Πολυ καλυτεροι απο τους δισκους τους ,δε σταματησαν λεπτο να ειναι εκρηκτικοι και αφησαν με το στομα ανοικτο ,ακομα και αυτους που τους ηξεραν. Ηταν η αποκαλυψη του Φεστιβαλ ..
Απο 'κει και υστερα ,η ROISIN MURPHΥ,συγκεντρωσε τον περισσοτερο κοσμο,και ενθουσιασε.Μια χρυση μετριοτητα,με αψογη σκηνικη παρουσια που αντισταθμιζει τα πολυδουλεμενα αλλα και λιγο βαρετα τραγουδια της,ουσιαστικα ηταν η πιο κερδοφορα συναυλια του φεστιβαλ αν υπολογισει κανεις οτι παρα πολυς κοσμος ηρθε μονο γι αυτην. Εμεινα ενα μισαωρο,να μου φυγει η περιεργεια, και μετα γρηγορα γρηγορα πηγα στην αλλη σκηνη οπου ευτυχως, προλαβα να θαυμασω τη δεξιοτεχνια και το συναρπαστικο ταξιδι στους ηχους και τους ρυθμους,που μας προσφεραν οι KIERAN HEBDEN και STEVE REID. Ειναι σκετη απολαυση να βλεπεις δυο μετρ στα ειδη τους ,απλα να παιζουν και να παραγουν τοσο συναρπαστικη μουσικη.
Οσο για τους CARTER/TUTTI,ενοιωσα μια μικρη απογοητευση βλεποντας τους . Μου αρεσε παρα πολυ η ιδιαιτερη,ηδονιστικη ηλεκτροποπ που εκαναν μεταξυ 1983-1993 ως CHRIS AND COSEY . Ομως δε εβγαλα, ουτε νοημα ουτε συναισθημα ,απο το σκοτεινη ,ατμοσφαιρικη μουσικη που επαιξαν και εφυγα στα μισα.
Αν και ο PILOOSKI , λιγο πριν τελειωσει η ROISIN MURPHY ειχε θαμωνες μονο μελη των PONI HOAX και της παρεας τους ,μετα το τελος της συναυλιας στον ΠΑΛΑΜΑ γινοταν το σωσε.
Το σωσε εγινε και στον KODE 9 , μονο που το τσαχπινικο σετ του PILOOSKI ειχε δωσει τη θεση του στο σκοτεινο,υπερηχητικο θηριο του αδιαφιλονικητου ηγετη /κλειδοκρατορα του Dubstep.Μουσικη που εκφραζει την αγρια ,σκοτεινη παρακμιακη πραγματικοτητα των συγχρονων πολεων. Ηταν το μουσικο ειδος ,που ουσιαστικα μας θυμισε γιατι πρεπει να υπαρχουν φεστιβαλ σαν το Synch.
Ενος φεστιβαλ που, περα απο τον ηχο της κεντρικης σκηνης , το στριμωγμα χωρις εξαερισμο και ενα καλυτερο αυριο, στο κτιριο του ΠΑΛΑΜΑ,την ''κοιλια'' της πρωτης μερας ,το οχι και τοσο πετυχημενο απλωμα των εκδηλωσεων τη δευτερη μερα και τα οχι και τοσο απαραιτητα πρωτα ονοματα (θα μπορουσε να γινει καλυτερη επιλογη ) ,και φετος απεδειξε οτι ειναι μπροστα απο οποιαδηποτε μουσικη διοργανωση θα γινει φετος. Απλα οι υπευθυνοι θα πρεπει να προσεξουν περισσοτερα πραγματα του χρονου...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...