The Gospel....

Το πρωτοάκουσα σαν σήμα εκπομπής,πίσω στα 1984. Οι '' Απόηχοι'' του Αργύρη Ζήλου ήταν η απόλυτη επιρροή πάνω μου σαν μουσικό Ον.Όσο και να άκουγα φανατικά Πετρίδη ή Δασκαλόπουλο ,οι εκπομπές του Α.Ζήλου ήταν η απόλυτη ραδιοφωνική εμπειρία,για μένα. Παραγωγές μέσα από την πρώτη γραμμή του άγνωστου, καινούριου, σχεδόν ατελείωτου μεταπανκ κόσμου,έργα που γεννήθηκαν για να στιγματίσουν υπογείως μια πλαστική ,άθλια εποχή.Το αν έχω καλές αναμνήσεις από αυτήτη δεκαετία οφείλεται και στα συγκροτήματα που ανακάλυπτα μέσω αυτής αλλά και των υπόλοιπων εκπομπών του Αργύρη.

Για χρόνια η βαριά μπασσογραμμή ,τα break στα κρουστά, οι μυστηριώδης, φευγαλέα, απόκοσμη ανατολίτικη (?) μελωδία στην αρχή αλλά και στη διάρκεια του δεκάλεπτου έπους, ήταν στο μυαλό μου άγνωστα αλλά επίμονα.Όταν έμαθα (δε θυμάμαι,πως),ότι το κομμάτι ήταν των 23 SKIDOO και είχε τίτλο '' The Gospel Comes To New Guinea'',χάρηκα και αναζήτησα το τραγούδι μα δεν το έβρισκα πουθενά....

Φυσικά με το Διαδίκτυο βρίσκεις τα πάντα..Οπότε κοσμεί μια από τις καλύτερες γωνίες του Σπιτιού στις συνθέσεις που στάθηκαν καθοριστικές για τις μουσικές μου αποκλίσεις.

Το γκρίζο, βαρύ,υγρό,εξωτικό,γεμάτο ένταση και ελεγχόμενα ξεσπάσματα εξωδιαστατικό φανκ με ήχους ομιλίες και θορύβους που νομίζεις ότι προέρχονται από σκοτεινές ,φρικιαστικές τελετουργίες κάπου στον Ειρηνικό ή κάπου στο Διάστημα σε έναν ακρινό Γαλαξία,παραμένει αξεπέραστο. 

Οι βαθιές,πυκνές και υποβλητικές ρυθμικές γραμμές του μπάσσου σε συνδυασμό με τα οργιώδη κρουστά που λένε να εκτροχιαστούν αλλά κρατάνε τη σύνθεση σε μια αυστηρή,πειθαρχημένη τάξη καθώς και με free-jazz, έθνικ και ambient στολίδια, μυστηριώδεις ομίλιες και τελετουργικού ψαλμοί από τη Ζούγκλα  που τρυπούν το υποσυνείδητο, συνθέτουν το απόλυτο soundtrack μυστηρίου που ακούτε στο μυαλό σας και εισρέει σε όλο σας το είναι...Απλά Αριστούργημα..

Η δεύτερη πλευρά του 12'' που κυκλοφόρησε το 1981 από την Fetish, καλύπτεται από έναν  σαρωτικό ρυθμικό νεοκυματικό παιάνα που λέγεται '' Last Words'' και είναι κάτι που :

1. Θα πουλούσαν την ψυχή τους για γράψουν, τα επίσης εξαιρετικά και με τρομερό ήχο κλπ,αλλά ανοργασμικά μαθητούδια της Νεοϋορκέζικης σκηνής των LCD SOUNDSYSTEM, THE RAPRURE,RADIO 4,!!! κλπ.

2. Δίνει κάποιο δίκιο στον βετεράνο νιουγεϊβά,όταν βρίζει τα παραπάνω σχήματα και όλη τη σκηνή που αναπαλαίωσε το Βρετανικό post punk funk και Αμερικάνικο no wave.

Αναζητήστε το εδώ και μη το πολυμαρτυράτε γιατί έχει πέσει κυνήγι και τα ρίχνουν σα ζαλισμένα κοτόπουλα.