Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Music Idylls Of 2013 : Οι δίσκοι του 2013 : 12

 12. Shaking The Habitual - THE KNIΦE



Το ισοδύναμο με χίλιες ενέσεις αδρεναλίνης,ιλιγγιώδες single τους ''Full Of Fire'' μας άφησε με ανοιχτό το στόμα. Δύσκολο να εξηγηθεί η μανία του ,δύσκολο να του αντισταθεί κανένας χωρίς συμπτώματα είτε ναυτίας είτε μέθεξης. 
Το άλμπουμ που ακολούθησε  και η εξοντωτική του διάρκεια,ξένισε κάπως αυτούς που περίμεναν μια ανάλογη εκρηκτική συνέχεια.. 
Γιατί όμως να υπάρχει τόσο ψηλά στη λίστα του Σπιτιού Με Τα Παράξενα
Το γιατί από γεννησιμιού τους οι THE KNIFE ήταν ένα ασυνήθιστο και εκκεντρικό ντουέτο οπότε μοιραία και αυτό το άλμπουμ θα ήταν στον ίδιο αισθητικό άξονα (παραψήθηκε βέβαια) ήταν από μόνο του αξίωμα και όχι θεωρία. Το ότι δεν είναι εύκολο άλμπουμ για γρήγορες espresso ακροάσεις  πάλι δεν είναι λόγος · δεν είμαστε ελιτ και εκλεκτικοί από ιδεολογία. 
Το ''Shaking The Habitual'' είναι ένα σκληρό άλμπουμ. Άγριο και χωρίς κάλλος. Μια αστική συνέχεια του προσωπικού άλμπουμ της Karin '' Fever Ray'' Dreijer,όπου τα αδέλφια χρησιμοποιούν τα βιβλία που έχουν διαβάσει και ένα  λιγότερο ηλεκτρονικό, πολυρυθμικό μουσικό μοντέλο με world,avant garde και ποπ επιρροές,με τραγούδια δύστροπα, ερμηνευμένα μοναδικά από την Karin σαν να βρίσκεται σε μόνιμη πυρετική έκσταση. 
Υπάρχουν συνθέσεις  που ξεχωρίζουν γιατί είναι εύκολο να αναγνωρίσει και να ακολουθήσει κανείς μια γραμμική πορεία  σε αυτά,αλλά υπάρχουν και συνθέσεις που μπορεί να αναρωτηθεί κανείς : προς τι τόση φασαρία; Πράγμα που αφαιρεί πόντους αλλά και ανυπόμονους. 
Αυτοί που παραμένουν τους περιμένει μια δύσκολη βαθύτερη ακρόαση. Οι συνθέσεις βγαίνουν από το πλαίσιο « εύπεπτη μουσική » έχουν τη δικιά τους «γλώσσα» τους δικούς τους όρους. 
Η μεγάλη κατάκτηση του ντουέτου είναι η εξέλιξη του στυλ τους σε κατάσταση που δεν μοιάζουν και δεν θέλουν να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε κατηγορία αποδεκτού ήχου. Δεν το κάνουν επίτηδες. Η ιδεολογία τους είναι τέτοια που τους ωθεί και δημιουργικά να πράττουν όπως σκέφτονται. Δεν προσπαθούν να το «κατασκευάσουν»· δεν υποκρίνονται. Και η γνησιότητα του ''Shaking The Habitual''  είναι ένας σοβαρός λόγος για να τους έχω ψηλότερα σε εκτίμηση,απ' ότι τους είχα.
Ξεσηκώνω από την wikipedia :
«. ''Shaking The Habitual''  takes its title from a Michel Foucault quote.The album is inspired by the duo's readings in feminist and queer theory,while discussing environmentalism and structuralism. 
Olof attended a course in gender studies at Stockholm University and shared his reading list with Karin Dreijer Andersson.....
They state, "What we do is political. That should be impossible to misunderstand." They criticise the institution of the royal family ( της Σουηδικής) and the nuclear family calling it "an institution that conserves inequality, injustice and exclusion", while advocating for living "in solidarity beyond nuclear families, nations and economical unions."
 In an interview with Pitchfork Media, Karin suggested that "people would be happier sharing things and being much more of a collective rather than working from theseneo-liberal ideas of just looking after yourself.''
The duo also criticise the "commercial homogenisation" of the music industry, saying it constitutes an "extremely hierarchical structure". 
In an interview with The Guardian, Karin mentioned how music artists are "getting even more commercial because they are selling their music to advertisements and going on tours with big alcohol brands", and questioned "how music and art can continue to develop or challenge itself within these new, very commercial frames." She also spoke of authenticity and quoted philosopher and gender theorist Judith Butler, who says, "We are always in drag"....»  
''Most things we love are open ended,stay out here ,it will get more frightening (Stay Out Here)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...