Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Japanese Whispers....


Σεβόμαστε τον Ιαπωνικό πολιτισμό. Σεβόμαστε την πειθαρχία και την αφοσίωση που δείχνουν όταν καταπιάνονται με πράγματα αλλά και την ασυνήθιστη για Δυτικές κοινωνίες ελευθερία πνεύματος που διαθέτουν. 
Η ανάμιξη τους με τα καλά του Δυτικού κόσμου έφερε μια οπτική παρόμοια αλλά αρκετά διαφορετική συνάμα. Σε ότι και αν καταπιάστηκαν  από αυτοκίνητα ,σεξ μέχρι και ροκ,πάντα είχαν αυτή την οπτική που δεν καταλαβαίνει κανείς αμέσως αλλά σε μερικούς από μας, ασκεί ιδιαίτερη έλξη. Αυτή η συλλογή που σας δίνουμε ν'ακούσετε  ήταν αποτέλεσμα επιλογής από μερικές άγνωστες μέχρι πρότινος συλλογές για μένα που έπεσαν στα χέρια μου τις τελευταίες μέρες και περιέχουν τραγούδια της τότε ελαφράς αλλά και μοντέρνας μουσικής που κυκλοφόρησαν και έγιναν γνωστά στην Ιαπωνία στις δεκαετίες του '50 και του '60  
Τραγούδια που δεν είναι ακριβώς βασισμένα στην Ιαπωνική κουλτούρα,αλλά κλίνουν προς τις μουσικές που ακούγονταν στην Αμερική κυρίως εκείνη την εποχή συγχρονισμένα με τον γενικότερο άξονα της ποπ,τζαζ,λατινικής και ελαφράς μουσικής της περιόδου.
 Ταυτόχρονα αυτή η προσωπική έλξη και εν τέλει «κόλλημα» με την ποπ ,ροκ,exotica,enka κλπ της προ-cyber Ιαπωνίας,συνέπεσε σε μια περίοδο που είναι κατάλληλη για «διακοπές» από πολλά. Και από τη μουσική που ακούω συνήθως. Μπορεί σε μερικούς να ανοίξει μια σελίδα που δεν είχαν ανοίξει ποτέ ,σε άλλους να χασμουρηθούν επειδή η μόδα του ''Kill Bill'' έχει περάσει προ πολλού,όπως και η μανία με οτιδήποτε vintage ,όμως σε μένα αυτά τα συγκεκριμένα τραγούδια που επέλεξα, από μια βάση τετραπλάσια από την τελική λίστα,είχαν μια ξεχωριστή γοητεία ,μια αθωότητα που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί. 
Διάλεξα με προσωπικό κριτήριο και όχι να σας παρουσιάσω μια ιστορική αναφορά ή καταγραφή.
Φανταστείτε την εκπομπή και το ιστολόγιο εκείνες τις μέρες. Αντί για BABYMETAL,KYOKA, Sappphire Slows ή διάφορους άλλους που ακούγατε ή διαβάζατε από εδώ τον προηγούμενο χειμώνα ειδικά, θα ακούγατε πολύ τα τραγούδια αυτής της συλλογής και ακόμα περισσότερα. 
Απέφυγα την Γιαπωνέζικη Ψυχεδέλεια και τα πειραματικά.Ότι ακούτε είναι εμπορική μουσική της εποχής. Ίσως να μην ήταν φτιαγμένη για να μείνει αλλά ο χρόνος διαψεύδει αυτή τη νοοτροπία. Η συλλογική μνήμη μπορεί να τα έχει ξεχάσει στο παρελθόν αλλά μερικά ξεσκονίσματα και ορίστε. Δημιουργούν ψυχολογικές αναταράξεις καλοκαιριάτικα και  με απομόνωσαν για σχεδόν μια βδομάδα από οτιδήποτε έχει να κάνει με τη μοντέρνα μουσική. 
Ο χρόνος σταμάτησε και ειλικρινά διασκέδασα αφάνταστα προσπαθώντας να συλλαβίσω τους τίτλους,να θυμηθώ τα ονόματα των τραγουδιστών κλπ. Όμως τα τραγούδια τα θυμάμαι γιατί είναι τραγούδια που ενώ τα περισσότερα δεν τα είχα ακούσει στο παρελθόν , μου ήταν οικεία και δεν προήλθαν από κανένα hype ή χιπστερική υστερία. Είναι μια feel good συλλογή για μένα και παράλληλα σε πολλά σημεία γνήσια συναισθηματική. Περιέχει τραγούδια που σφύζουν από νεότητα και ρομαντισμό, τραγούδια που εξέπεμπαν έναν αέρα ανανέωσης αλλά και ευδαιμονίας.Ήταν τραγούδια των νέων της εποχής.
Τα δυτικά μάτια του Michael Rougier του περιοδικού  TIME ,αποτύπωσαν σε εξαιρετικές φωτογραφίες το 1964 τη νεολαία της εποχής και μια από τις φωτογραφίες του χρησιμοποιήθηκε για την αφίσα της συλλογής.
Ελπίζω να περάσετε καλά και εσείς ακούγοντας την από την αρχή μέχρι το τέλος.



Tospitimetaparaxena_the mixtape series presents : Youth and Romance_Japan songs from 60's and 50's. by Tospitimetaparaxena Blogspot on Mixcloud

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...