Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

After the Fall: 100 albums of 2015: 06. The Miraculous - ANNA VON HAUSSWOLFF

06. The Miraculous ANNA VON HAUSSWOLFF
 (City Slang/Other Music/Pomperipossa)

    Πρόκειται για το τρίτο άλμπουμ της Σουηδέζας καλλιτέχνιδας. Ηχογραφήθηκε στην πόλη Pitea, εκεί που στεγάζεται ένα από τα μεγαλύτερα Εκκλησιαστικά Όργανα του κόσμου. Το συγκεκριμένο περιλαμβάνει 9000 ηχοσωλήνες, εγκατεστημένο glockenspiel, βιμπράγωνο, ειδικούς ηχοσωλήνες σε νερό, διάφορα κρουστά και όπως καταλαβαίνετε όταν κάποιος που δεν γράφει κλασσική μουσική ή είναι ιερέας θέλει να ηχογραφήσει με το συγκεκριμένο όργανο και μάλιστα στο μέρος που στεγάζεται, είναι κάτι που δεν το προσπερνάμε. Για την δημιουργία αυτού του άλμπουμ η πολυοργανίστρια και ειδική στο Εκκλησιαστικό όργανο, Anna Von Hausswolff, επηρεάστηκε από συγκεκριμένο αγαπημένο τοπίο στο οποίο πηγαίνει, το οποίο το ονομάζει ''The Miraculous Place'' που όπως λεει και η ίδια στο Quietus:

    «.. it is a real place in Sweden - it’s not just in my imagination - and I would go there in the summer and winter. However, the magic is not just about the stories; it’s also about the place. There is something about the natural beauty that makes you want to create stories, and to believe. It’s a combination of the environment and the history – when these aspects combine it makes a very magical feeling..»

    Το ''Miraculous'' είναι μια θαυμαστή αλλαγή πορείας για την καλλιτέχνιδα και ένα κομβικό σημείο στην καριέρα της.
    Eίναι ένα επιβλητικό, Γοτθικό κομψοτέχνημα στο οποίο κυριαρχούν αργές και μελετημένες ηλεκτρικές κλιμακώσεις, το ηχητικό δέος του Εκκλησιαστικού οργάνου, κιθαριστικά μεταλλικά ξεσπάσματα και η εξαιρετική φωνή της Anna Von Hausswolff που με θαυμάσιο τρόπο κορυφώνει την κλιμακούμενη ένταση σε καίρια σημεία των τραγουδιών αλλά και παίρνει τη μορφή δροσερής ομίχλης όταν πέφτουν οι εντάσεις και τα τραγούδια ακούγονται είτε σαν τραγούδια αγάπης που δεν έχουν προορισμό είτε σαν μια ζεν προσευχή.
    Είναι αλήθεια ότι απαιτείται καλό σύστημα για να πιάσει τις αρμονικές του οργάνου και δυνατή ένταση για να μπει κανείς εντελώς στη Γοτθική μεγαλοπρέπεια του άλμπουμ, να νιώσει στο πετσί του τις δονήσεις της μουσικής που με χαρακτηριστική άνεση μπορεί να προκαλέσει δέος και θαυμασμό.
    Κάποιοι την παραλλήλισαν με την Chelsea Wolfe αλλά μάλλον δεν πρόσεξαν ότι ο βούρκος της Chelsea Wolfe είναι προσωπικός και απλά αβυσσαλέος, τόπος για λίγους, σε σύγκριση με τον σκοτεινό λυρισμό της Anna Von Hausswolff που εξυψώνεται για να εξορκίσει και να βρει την πατροπαράδοτη βοήθεια από ψηλά. 
     Έχει θρησκευτικότητα η μουσική του ''The Miraculous''. 
    Θέλει να συναντήσει τη Σωτηρία και τη Λύτρωση. Θέλει να μη βιώσει το Σκοτάδι σε βάθος και ψάχνει την Έξοδο. Μάχεται με όπλα τα ισοκρατήματα, τον ηλεκτρισμό και τα φωνητικά που δεν είναι τέλεια δεν φτάνουν σε εντάσεις να σε ανατριχιάζουν αλλά σίγουρα σε μπάζουν στο κλίμα ακόμα και όταν διηγούνται σε τρίτο πρόσωπο. Από τους δίσκους που δεν μπορώ παρά να ακούω συνεχώς από τότε που κυκλοφόρησε είτε στο σκοτάδι είτε στο φως είτε στην νηνεμία είτε όταν η ψυχική τρικυμία είναι σε επικίνδυνα ύψη....  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...