Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Stunning Luxury-SNAPPED ANKLES.... Οικοαστική ρυθμική πολυτέλεια


'' Ο ανιψιός μου δημιουργεί σκληρό γκαράζ ροκ με το iPhone του, οπότε θέλαμε να φτιάξουμε κάτι δύσκολο να αντιγραφεί, περισσότερο χειροποίητο και εκτός φόρμας. Καλό, δυνατό και επιθετικά διασκεδαστικό''

Κάπως έτσι προσπάθησε να εξηγήσει τη μουσική που φτιάχνει, το 4-μελές βρετανικό σχήμα των SNAPPED ANKLES (όνομα παρμένο από το ''Misery'' του Rob Reiner , βασισμένου στο βιβλίο του Stephen King)το 2017, μέσω Mojo.

'' Αυτή η μπάντα, ωρίμασε προσπαθώντας να βρει μια διαφορετική παρουσίαση για να παίξει τη μουσική που μας αρέσει. Ένα είδος ζωηρής, χορευτικής krautrock- ίζουσας μουσικής, ανακατεύοντας '70'ς ρυθμούς και αφρικάνικων επιρροών με ηλέκτρο απορροφώντας grime και άλλα καινούρια είδη.''

Στις συναυλίες μπορεί να δει κανείς τα μέλη του σχήματος ντυμένους με στολές παραλλαγής που μοιάζουν με βλάστηση και βάσεις μικροφώνων από κλαδιά. Η εμφάνιση τους προσδιορίζει τον πρωτογονισμό της μουσικής τους αλλά και την πρόθεση τους να βγουν οι ίδιοι και το κοινό τους εκτός «ασφαλούς περιμέτρου». 
Τους έχουν χαρακτηρίσει (διατηρώ το Αγγλικό κείμενο) σαν '' AGGROcultural PUNKTRONICA From AnaLOGe Dendrophilia''

Αναλύοντας τον όρο μπαίνει κανείς μέσα στο νόημα της μουσική τους.

Από το πρώτο σινγκλ τους ''True Ecology'' φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχουμε να κάνουμε με άξιους απόγονους της Κράουτ ροκ εποχής ( KRAFTWERK, CAN, NEU), γνήσια τέκνα των THE FALL και μια λιγότερο γυαλισμένη-περισσότερο ενδιαφέρουσα θα έλεγα- εκδοχή των Νεοϋορκέζικων σχημάτων των αρχών της προηγούμενης δεκαετίας ( THE RAPTURE, LCD SOUNDSYSTEM κλπ) που αναβαθμίζουν τους πατέρες τους με περισσότερο ρυθμό και παράξενα αναλογικά ριφφ εμπλουτίζοντας έξυπνα με acid house στοιχεία στο βάθος. 
Οι ίδιοι αναφέρονται και σε σχήματα όπως οι LIGHTNING BOLT και GUM TAKES TOOTH, λέγοντας πως τους άρεσε που με βάση τα ντραμς ανακατεύουν post punk στοιχεία. Έμπνευση επίσης αντλούν από ταινίες του Jean Luc-Goddard και David Lynch.

Προερχόμενοι από το ''οικοσύστημα'' καλλιτεχνικών ομάδων που δρουν στη μεγάλη Βρετανία και αναζητούν μέσω της μουσικής και της Τέχνης γενικά, να δημιουργήσουν κάτι ιδιαίτερο αλλά ταυτόχρονα να αντισταθούν στα καθιερωμένα.

Το 2017 και μετά από τρία e.p. βγήκε και το πρώτο τους άλμπουμ με τον εύλογο τίτλο ''Come Play The Trees'' όπου εκεί ακούμε την τελική μορφή των ατέλειωτων αυτοσχεδιασμών, κρουστών και αυτοσχέδιων synth που μετατράπηκαν σε οργανωμένα τραγούδια. Στις εννέα συνθέσεις του άλμπουμ ακούμε όλη την μέχρι τότε ιστορία τους. Από τα πάρτι στα οποία έπαιζαν αρκετό καιρό μέχρι τη διαμόρφωση ήχου που σιγά σιγά βγαίνει στην επιφάνεια σαν κάτι πολύ ιδιαίτερο και με προσωπικότητα.

Τα αυτοσχέδια , log synths τους δημιουργημένα από ενσύρματα κυκλώματα προσαρμοσμένα σε κομμάτια ξύλου, ακούγονται συγγενή με τα εμπορικά αναλογικά αλλά από μέσα τους βγαίνουν φρενιτιώδη ρυθμικά ριφφ ακατέργαστα και ηλεκτρικά που συνδυαζόμενα με τα μοτορικά τους κρουστά δίνουν την εντύπωση ενός σχήματος που, σύμφωνα με το Quietus, κινείται μεταξύ ειδωλολατρών CAN ή αναδασωμένων THE FALL.
 Το ''Come Play The Trees'' είναι ένα ντεμπούτο που σίγουρα θα κερδίσει πολλούς πόντους στα επόμενα χρόνια και όσο το σχήμα θα ανεβάζει εμπειρία και φυσικά δίσκους σαν το δεύτερο τους άλμπουμ που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες ''Stunning Luxury''.

Αν το πρώτο τους άλμπουμ εξέπεμπε υγρασία και σαμανισμό σε φυσικό περιβάλλον, μουσική για ξέφωτες ντισκοτέκ, ξέφρενα boogie nights κάτω από το σεληνόφως με επεξεργασμένους Afrokraut ρυθμούς, το ''Stunning Luxury'' μετακομίζει τους μεταρυθμούς του στην πόλη. 
Το καθηλωτικό ''Skirmish In The Suburbs'', ας πούμε, είναι ένας ονειρικός περίπατος σε φαντασιακή πόλη οικολογικά κατασκευασμένη, καλοφωτισμένη και με όλες τις προδιαγραφές που απαιτεί μια σύγχρονη και λειτουργική μεγαλούπολη.

Το σχήμα έχει αναβαθμίσει τον ήχο του και ακούγεται αυτό που δεν κατάφερε το κλασσικά εικονογραφημένο dance funk της Νέας Υόρκης των αρχών του 2000. Χορευτικός ήχος που δεν προέρχεται από τη βρώμα των πόλεων αλλά από ένα πολύ καλύτερα δομημένο οικοσύστημα. Το άλμπουμ είναι φτιαγμένο για να ακούγεται σε μικρές δόσεις καθώς υπάρχει πληθώρα στοιχείων σε κάθε τραγούδι, που αξίζει την προσοχή του ακροατή. Υπάρχει κεντρική αισθητική αλλά σε κάθε κομμάτι του άλμπουμ ακούς ρυθμούς, φωνητικά και συνθεσάιζερ ηχοχρωματισμούς που εμπλέκονται σε διαφορετικές αναλογίες μεταξύ τους με αποτέλεσμα η κάθε σύνθεση να ακούγεται αρκετά περιπετειώδης και πυκνή.

Κάνοντας από το πρώτο άκουσμα κιόλας την έντονη ρυθμική του προσωπικότητα, αφήνοντας άμεσα τις επιρροές να παίξουν το παιχνίδι της ανάμνησης αλλά και της ταυτόχρονης αναζήτησης συγκεκριμένης βάσης αναφοράς γιατί εξελίσσει αυτές όχι κάθετα αλλά οριζόντια , εμπλουτίζοντας τις με άλλες, το ''Stunning Luxury'', προσφέρει στον ακροατή την οικειότητα ενός ανανεωμένου ήχου, ζωηρού και παλλόμενου, χωρίς προθέσεις να ανατρέψει αλλά να αναβαθμίσει το γερό μετα πανκ / φανκ/ ηλέκτρο που αγαπήσαμε και συνεχίζει να μας ξυπνάει με την ανησυχία και την τάση να μας τριβελίζει τ΄ αυτιά με τετραγωνισμένους, λογικούς ρυθμούς αλλά και με την ευφορική δύναμη του αρχέγονου. Η μουσική των πόλεων αποκτά φως και και θετική προοπτική ύστερα από 45+ χρόνια αναζήτησης μεταξύ Αστικής κατάθλιψης, προσγειωμένης οργής και χημικής ευφορίας.

Το ''Stunning Luxury'' είναι ένα άλμπουμ που πρέπει να σας γεμίζει αισιοδοξία....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...