Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Η KAA κατάγεται από το Πουερτο Ρικο και τον ελεύθερο χρόνο της τον περνά γράφοντας ποιήματα για συναισθήματα,όνειρα,απώλειες και κοινωνική κριτική. Ποιήματα που συγκινούν με την ξεχωριστή συναισθηματική δύναμη και ευαισθησία τους. Δύο από αυτά ( Necropolis ,Revolution ) τράβηξαν την προσοχή των αναγεννημένων MECANO και αποτέλεσαν δύο από τις καλύτερες στιγμές και βασικό άξονα του άλμπουμ τους Those Revolutionary Days ,αναδε ικνύοντας την Karen ,το τρίτο ανεπίσημο μέλος αλλά και ποιητικό στυλοβάτη του γκρουπ για μετέπειτα ηχογραφήσεις. Στη σελίδα που έχει στο Myspace ,θα βρείτε τα προαναφερθέντα ποιήματα όπως τα απαγγέλει η ίδια και όπως θα έπρεπε να υπήρχαν στο άλμπουμ. Ειδικά στην Ισπανόφωνη εκδοχή τους βγάζουν όλη τη δύναμη που έχουν. Εκεί,επίσης, θα βρείτε και αποσπάσματα από διάφορα ποιήματα που έχει γράψει κατά καιρούς και τα οποία αναμένεται να κυκλοφορήσουν σε βιβλίο κάτω από τον τίτλο Sensorial Luz Oscura σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Υπάρχει όμως και το πολύ ...

Θυμάμαι την απαίσια, από ηχητικής άποψης, πρώτη έμφανιση των LADYTRON , πριν από κάτι χρόνια και παρακαλούσα να μην έχουμε τον χαμηλόσυχνο εφιάλτη εκείνης της μέρας. Με αυτές τις σκέψεις,έφτασα στο κλαμπ ελπίζοντας να δω και τους ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ,αλλά φαίνεται ότι βγήκαν την ώρα που σκούπιζαν το παρκέ και έτσι, τους έχασα. Η εισαγωγή του Black Cat ,έδειξε ότι το χάλι του 2003 δεν θα επαναλαμβανόταν, αλλά είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε πέρα από τον δύσκολο και απαιτητικό ήχο του σχήματος και τον κακό ήχο ,που παραδοσιακά, στοιχειώνει αυτό το κλαμπ, λες και είμαστε στις αρχές των '90'ς στο ΡΟΔΟΝ . Ήταν όμως σαφώς καλύτερα από την προηγούμενη φορά.Το συγκρότημα έχει καλές ποπ συνθέσεις που λάμπουν ακόμα και μέσα στο χάος. Μέσα στην επόμενη ώρα,ακούσαμε πολλά τραγούδια που θα θυμίζουν τη ρομαντική πλευρά των μικροτσιπ και των τρυφερών φαντασμάτων που γυρνοβολάνε στις μηχανές της δεκαετίας αυτής, γιά πάντα. High Rise,Seventeen,Discotraxx,Destroy Everything You Touch, Tomor...

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια του μεγάλου μουσικού και θετικής δύναμης του μουσικού στερεώματος της μουσικής του 20ου αιώνα,του καλλιτέχνη που ξεπερνάει το χωροχρόνο σε προσφορά και αξία καλλιτεχνικού έργου,σας παρουσιάζω ένα από τα τραγούδια που δεν ξέρω πώς,με συγκινεί αφάνταστα,παρ'ολο που δύο ντουζίνες τραγούδια του μου αρέσουν περισσότερο. Το φαντάζομαι να παίζεται κάπου στο φινάλε ενός σετ και να κλείνει βράδυα ανεμελιάς,προς το τέλος του καλοκαιριού σε μέρη δροσερά, όχι απαραίτητα στη θάλασσα,με δυνατά ποτά, καυτές παρεές και δυνατές συγκινήσεις ή φινάλε βραδιάς που θα ήθελες να θυμάσαι με νοσταλγία γιά πάντα.... Κυρίες και Κύριοι, ο STEVIE WONDER !! Another Star !!

SYNCH 2009 FRIENDLY FIRES by Synch_Festival ...Αυτό εννοούσα,μην πάει ο νους σας αλλού.. Ωραίο βιντεο γενικά, όχι μόνο γιά promotion..

Αν δεν χορταίνετε ANIMAL COLLECTIVE , ορίστε πώς έπαιξαν προχθές 11 Μάη στην Washington DC. Ακολουθήστε τις οδηγίες και κατεβάστε όλο το σώου ελεύθερα και άφοβα. Σας δινω μόνο το σετ λιστ και μερικές φωτό. Μιάς και δεν προβλέπεται να έρθουν σύντομα,ας αρκεστούμε σε αυτό... ANIMAL COLLECTIVE LIVE 11-05-2009 WASHINGTON DC "Chocolate Girl" "Summertime Clothes" "Guys Eyes" "What Would I Want Sky" "Comfy in Nautica" "My Girls" "Slippi" "Daily Routine" "Bleed" "Lablakely Dress/Fireworks" "Banshee Beat" "Who Could Win a Rabbit" "Brother Sport"

Tο NME θεωρεί το Primary Colours , δεύτερο άλμπουμ των THE HORRORS , σαν το Βρετανικό αρτ-ροκ άλμπουμ που περίμεναν τόσο καιρό, οι υπόλοιπες κριτικές είναι θετικές και στο Σπίτι δε σταματά ν΄ακούγεται καθημερινά με την ίδια ένταση και την ίδια θέρμη. Μόνο που το ξεκινάμε ανάποδα. Απαραίτητα πρέπει ν΄ακουστεί το Sea Within A Sea πρώτο (ναι,δε ζω χωρίς αυτό το ψυχεδελικό αριστούργημα τα τελευταία εικοσιτετράωρα,όπως θα γνωρίζετε μερικοί,το παραδέχομαι) και μετά ανάλογα την όρεξη και τη διάθεση. Πάντα όμως καταφέρνω να το ακούω μέχρι το τέλος. Οι μουσικές αναμνήσεις που κουβαλά είναι αγαπημένες αναμνήσεις από τα τέλη της δεκαετίας του '80,που έκαναν γκρουπ όπως PAINS OF BEING PURE AT HEART , VIVIAN GIRLS , CRYSTAL STILTS και Σια, γνωστούς ,αγαπητούς και σε λίγο καιρό αν πάνε έτσι,μεγάλους γι'αυτή τη δεκαετία. Οι HORRORS , ακούγονται λιγότερο lo-fi από τους Αμερικάνους αντίστοιχους ''νοσταλγικούς'' και με ό,τι έχουν καταπιαστεί ως τώρα , γκα...