Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Γιατί όλα περιστρέφονται γύρω από τη νοσταλγία.Τη νοσταλγία για τον καμπανιστό ήχο της Sarah records .Για τους INTERPOL που αγαπήσαμε.Για τον IAN CURTIS ,που πέθανε νωρίς και δεν τον ακούσαμε ή είδαμε ποτέ χαρούμενο.  Με μια χαρακτηριστική απλότητα,σεμνοί και μετρημένοι,οι Ρώσοι MOTORAMA , έκλεψαν καρδιές,με τραγούδια που δεν κρύβουν τις επιρροές τους αλλά ούτε και το γνήσιο των προθέσεων των συνθετών τους.  Το θέμα δεν είναι οι επιρροές,αλλά αυτό που βγαίνει, από αυτό τον έξυπνο συνδυασμό καμπανιστών κιθάρων που σε στέλνουν στον Παράδεισο με τα απλά αλλά γεμάτα ζωτικότητα ριφ τους,φωνητικών που ενώ υστερούν σε τεχνική,εκπέμπουν συναισθήματα αγνά και αμόλυντα, τυπικών ρυθμών αλλά με παλμό και πλήκτρα που μπορούν να εξελιχθούν σε μεγάλη αρετή για το σχήμα,είναι ένας ήχος που ξυπνάει όλη την χαμένη αγνότητα,εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο που κρατά συνήθως μόνο μια στιγμή μέσα στην αιωνιότητα, όπου νοιώθουμε απυρόβλητοι από την προσβλητική πραγματικότητα και θερμοί από ...

Οι brain-expanders GANG GANG DANCE ( κλεμμένο από το P4K), μπορεί να κυκλοφορούν το καινούριο άλμπουμ τους '' Eye Contact '' στις αρχές Μαΐου,αλλά τη ζημιά την έχουν κάνει.Τί δηλαδή παραπάνω θα ακούσουμε ύστερα από αυτό ; Πλάκα δε,έχει ένα σχόλιο στο YouTube.. « I think I'm having a stroke ! »

Μόλις σήμερα αναρτήθηκε στο soundcloud και στο NPR για προακρόαση το καινούριο άλμπουμ του Noah Lennox . Το '' Tomboy '' σε κατα(π)λυ(ηκ)τική ;επέμβαση του Sonic Boom , στις τελικές μίξεις,περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια των επτάϊντσων που κυκλοφόρησε πέρυσι,σε καινούριες μίξεις και τέσσερα ακόμα που δεν είχαμε ακούσει. Θα μπορούσε να λέγεται '' Ορατόριο για την Άνοιξη '' ή κάτι τέτοιο.Και τα έντεκα τραγούδια ακούγονται αλλόκοτα,συναρπαστικά και όμορφα ταυτόχρονα. Είναι δημιουργίες που δεν σταματάνε να προκαλούν δονήσεις Καλής Ενέργειας ακόμα και όταν ακούγονται αφηρημένα και εσωστρεφή. Φαντάζομαι ότι αυτοί που ασχολούνται με τα εικαστικά έχουν σίγουρα  σχεδιάσει την '' παλλέτα Tomboy '' για τους μελλοντικούς φαντασιακούς και μη πίνακές τους. Οι άλλοι όπως εγώ,μάλλον βλέπουν τους ήχους και ακούνε χρώματα ταυτόχρονα χωρίς να θέλουν να βγούν από αυτό το συναισθησιακό παραλήρημα ακόμα. Πιο πολύχρωμο και συμμαζεμένο από το '' Pe...

Σας πρότεινα να έχετε την προσοχή σας στους Αυστραλούς SLUG GUTS .Το νέο τους δεύτερο άλμπουμ '' Howlin' Gang '' είναι το πρώτο στη Sacred Bones και έχει τις στοιχειωμένες κιθάρες του Rowland S. Howard σαν ευλογία.Κιθάρες που δεν έχουν χορδές αλλά καρδιακούς ιστούς,φωνή που που προσπαθει να τραγουδήσει και καθηλώνει με την δυσκαμψία της,κρουστά και μπάσσο από τα καταραμένα ,σπηλαιώδη μυαλά των BIRTHDAY PARTY ,τραγούδια που σε καρφώνουν στο πάτωμα.Όσο η ακρόαση πλησιάζει προς το τέλος, η ένταση που σου δημιουργεί βγαίνει εκτός ελέγχου,τα τραγούδια γίνονται φλεγόμενοι παιάνες και το φινάλε με την Angie,να στοιχειώνει ακόμα και αυτούς που δεν την αγάπησαν,δεν διορθ΄ωνει τα πράγματα.Ξανακούς το δίσκο από την αρχή και ,πλήρως ενταγμένος στον κόσμο του καθώς είσαι,ανατριχιάζεις στην ιδέα ότι μπορεί να ξανακούσεις τέτοιο δίσκο σε μια εικοσαετία από τώρα.. Οι SLUG GUTS ,είναι μεγάλη έκπληξη και το άλμπουμ τους αυτό ένας ακουστικός εθισμός. Αλλά σας προειδοποιήσα.Αν δεν...

Η Καναδική μπάντα αγαπά το παλιό ροκ και το έδειξε εμπράκτως στην πρωταπριλιάτικη εμφάνισή της στην Αθήνα. Η μουσική τους είναι ένα καλειδοσκόπιο όλων των τάσεων του κλασσικού Αμερικάνικου ροκ της δεκαετίας του '70,ένα μουσικό κουτί με τις καλύτερες στιγμές του.Αυτό τους προσδιορίζει,αυτό τους στοιχειώνει. Όμως εκεί που περιμένεις ν' ακούσεις άκαπνα σόλο,φωνητικά με κίβδηλη αγριάδα και πάθος, εκεί που περιμένεις να δεις ένα τσίρκο επιδειξιομανίας,ναρκισσισμού και ματαιοδοξίας,ακούς και βλέπεις ένα σχήμα,αφοσιωμένο στη μουσική του,χωρίς διασκεδαστικά καραγκιοζιλίκια από τον τραγουδιστή επίκεντρο. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στους BLACK MOUNTAIN .Κανείς δεν είναι Ο ΣΤΑΡ. Και οι πέντε υπάρχουν και δεν υπάρχουν στη σκηνή.Αυτό όμως που σίγουρα καταλαβαίνεις και το καταλάβαμε καλά,είναι ένας δυνατός,γιγάντιος και συμπαγής ήχος. Η εικόνα έρχεται δεύτερη.Ανορθόδοξο αλλά κάνει τη διαφορά... Αν εξαιρέσουμε την υποβάθμιση του ιερού moog και των λοιπών πληκτροφόρων,την αδυναμία να ακουστούν ...

Πρέπει να είμαι πιασμένος σε χρονοδίνη και δεν το έχω καταλάβει. Άνοιξα Το Σπίτι το πρωί και αντι για pc,είδα κασσετόφωνο.Πάνω είχε μια κασσέτα με ασπρόμαυρο εξώφυλλο.  - Θα είναι μάλλον 1983,δεν εξηγείται αλλιώς,σκέφτηκα. Εξώφυλλα και κασσέτες σαν κι αυτό μόνο κάτι χαρντκοράκια κυκλοφορούσαν, και αυτά πριν το myspace.. Ας το ακούσω.ΆΛλη επιλογή δεν έχω,τα cd,mp3,flac,έχουν εξαφανιστεί.Όταν έρθει ο ''Μεγάλος'' θα πάθει το σοκ της ζωής του.Ας το ακούσω και ας την κάνω..... <p><p><p><a href="http://losttribe.bandcamp.com/album/the-dawn">The Dawn by LOST TRIBE</a></p&g...

Ξέρετε ότι μου αρέσει ο MARTIAL CANTEREL, είτε μόνος του είτε με τη φίλη του στους XENO AND OAKLANDER . Το καινούριο του άλμπουμ έχει πολλά όμορφα τραγούδια στη γνωστή minimal synth αισθητική του καλλιτέχνη, που με καθηλώνει ακόμα και τώρα,αγνοώντας όλες τις χλιαρές κριτικές που παίρνει.Δίσκοι σαν το '' You Today '', δεν σηκώνουν πολλά πολλά.Είτε τα αγαπάς, είτε κάνεις το λάθος και τα προσπερνάς. To '' Don't Let Me Go '', είναι το προτελευταίο και αναμφίβολα το καλύτερο του δίσκου. Μια χρυσή στιγμή για τον καλλιτέχνη και τα μαγικά synth του. Είναι όμως και το κατάλληλο τραγούδι ,την κατάλληλη στιγμή,this time of night, σήμερα. Ένα συνεχόμενο βόμβισμα ,ακατάσχετη συναισθηματική εκροή αλλά και μια αίσθηση συντροφικότητας....Θα το αφιέρωνα σε φιλικές ψυχές που νοιώθουν ''κάπως'' αυτή την εποχή....