Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Κ ατευθείαν από τα βάθη του Διαστήματος και α ποκλειστικά για την ετήσια καλοκαιρινή συλλογή της ADULT SWIM.  Ο γνώριμος επικός ήχος του σχήματος είναι για κοσμικές διακοπές που δεν θέλεις να τελειώσουν ποτέ. Δέκατη ακρόαση και συνεχίζει ως τα βάθη του Λαβυρινθώδους Σύμπαντος..... Γεμίστε τα ηχητικά ντεπόζιτα από εδώ .... 

Δεκαέξι χρόνια μετά και δεκαπέντε από τότε που το '' Since I Left You '' , αν ηταν βινύλιο, θα το είχα αγοράσει πέντε φορές όλα αυτά τα χρόνια, αφού θα είχε  φθαρεί από τα παιξίματα, δεκαπέντε χρόνια από τότε που η μουσική τους χιονοστιβάδα από ιδιοφυείς συνθέσεις στηριγμένες στα samples και στην φαντασία, δεκαπέντε χρόνια στην αναμονή με φήμες αλλά και γεγονότα ότι κάποτε θα ξανάρθουν έφτασε η μέρα που άκουσα κάτι καινούριο.  Διαπίστωσα ότι δεν άλλαξε κάτι, ότι το '' Since I Left You '' έχει πια αγιοποιηθεί για να ενθουσαστώ εύκολα με κάποια καινούρια κυκλοφορία τους και  ότι το '' Frankie Sinatra '' στηρίζεται και πάλι στα samples  ( Από το ''Bobby Sox Idol'' του Wilmoth Houdini και από το “My Favorite Things” που τραγουδούσε και η Julie Andrews στο μιούζικαλ '' Μελωδία Της Ευτυχίας ''). Φυσικά είναι και οι συμμετοχές του Danny Brown και του Mf Doom που προσθέτουν πόντους αλλά είναι περισσότε...

Τραγούδι για την ψυχή, το μυαλό, το σώμα και το Αστροσώμα από ένα άλμπουμ που μου φτάνει και περισσεύει για χιπ χοπ αυτής της δεκαετίας. Κυκλοφόρησε το 2014, ήταν από τα άλμπουμ και τραγούδια της χρονιάς εκείνης, αλλά η διαχρονική του αξία αχνοφαίνεται πλέον καθώς το '' Dawn In Luxor '' αποκτά το 2016 και το βίντεο που του αξίζει.  Μία συμφωνία εικόνων, ήχων και νοημάτων. ...

Είναι δύο πιτσιρίκες από το Norwi c h τη ς Μ. Βρετανία ς και είναι κολλητές από τα τέσσερα τους. Η Rosa Walton και η Jenny Ho llingworth Hollingworth στα 16 και 17 αντίστοιχα, αντί να ακούν και να χορεύουν με Taylor Swift ή Beyonce και να χαζεύουν στις βιτρίνες ή έστω να κατεβαίνουν σε πορείες διαμαρτυρίας για τα δικαιώματα είτε των ζώων είτε των ανθρώπων, καταπιάνονται με το σκοτάδι, την περίεργη πλευρά της ποπ και της πειραματικής ηλεκτρονικής όσο το επιτρέπει η πείρα και η ηλικία τους βέβαια, με αργόσυρτους ρυθμούς από συνθετικά ντραμς και υποβλητικές γοτθίζουσες ατμόσφαιρες φτηνών συνθεσάιζερ και τραγουδούν ή ενίοτε ραπάρουν με το φαλτσέτο που ενοχλεί τους εχθρούς των COCOROSIE και με γλυκές μελωδίες, παράξενες, εφιαλτικ ές ιστορίες , κακές παραισθήσεις, νοσταλγικές στιγμές και μισοφωτισμένα ναυάγια ψυχής.  Η σκοτεινή πλευρά της παιδικής ηλικίας αλλά και της εφηβικής Οδύσσειας έχουν βρει τον ήχο που τους ταιριάζει με αυτές τις πολυτάλαντες Βρεταν ίδες, οι οποίες ...

   Πλέον το έχω σαν έθιμο κάθε Μεγάλη Εβδομάδα. Ένα ειδικό πρόγραμμα με επιλογής που ξεφεύγουν από την υλική υπόσταση της ποπ και της ροκ. Επιλογές που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της αναζήτησης του πειραματισμού αλλά και της επικοινωνίας με κάτι που ξεπερνά την ανθρώπινη Φύση. Και οι εννιά επιλογές για φέτος δεν κρατιούνται μέσα στις τρεις διαστάσεις και ξεδιπλώνονται και σε άλλα επίπεδα.  Αν δεν χρησιμοποιήσετε ακουστικά τουλάχιστον δυναμώστε την ένταση και αγνοήστε περιφερειακούς θορύβους ή γκρίνιες....  Τα υπόλοιπα τρία τα ακούτε από δω: 1. A Distant Sadness 1  2. A Distant Sadness 2 3. A Distant Sadness 3

Ο John Carpenter σκηνοθετεί και παρουσιάζει μια ζωντανή σε στούντιο εκδοχή ενός καινούριου του κομματιού που θα υπάρχει στο πολυαναμενόμενο '' Lost Themes II '', συνέχεια του αριστουργηματικού του πρώτου άλμπουμ. Πέρα από το ότι το καινούριο του είναι τόσο ρετρό, τόσο '70'ς που με καταντά να θέλω να δω και να το ακούω συνεχώς σαν να μην υπάρχει αύριο, το βίντεο ακολουθεί τη δραματική ενορχήστρωση του κομματιού και είναι σαν μια μικρή ταινία αγωνίας και ηχητικής περιπέτειας.  Το άλμπουμ κυκλοφορεί στις 15 Απριλίου από την Sacred Bones records και αν κρίνω από τα δύο κομμάτια ( '' Distant Dream '' και του μαγευτικού έπους '' Angel's Asylu m '') που έχουν ανεβάσει, μου ακούγεται άλλο ένα μουσικό καταφύγια για φέτος. 

'' Είναι Φθινόπωρο, το 2015 μ.Χ., και στην Ελλάδα δεν υπάρχει επαρκής λόγος για γιορτή. Η χώρα βρίσκεται σε οικονομική καταστροφή, και οι ντόπιοι είναι ανήσυχ οι . Η φυλή από το Βόλο γνωστ ή ως ''Μ παζούκας'' είναι θυμωμένη για να πούμε το λιγότερο '' ... Το 2016 μ.Χ. ο δίσκος  '' Useless Generation ''  = '' Άχρηστη Γενιά '' σκάει σαν τις πρώτες Ανοιξιάτικες καταιγίδες.     Κι εγώ που λέτε μπορεί πλέον να είμαι κάποιας ηλικίας αλλά με δίσκους σαν των BAZOOKA σταματώ τη γεροντίστικη γκρίνια για τη νεολέρα και νοιώθω το αίμα μου να βράζει επικίνδυνα.  Δίσκος για σύγχρονους εφήβους, βγάζει γλώσσα, είναι όσο πανκ και ροκ γουστάρει και όσο αυθάδης και αναιδής πρέπει και χωρίς όρια. Ο καλύτερος δίσκος Ελληνικού (ή εγχώριου για όσους ντρέπονται) ροκ για την εγχώρια γενιά των '10. Δίσκος που πιάνει τα κύματα της εποχής και μπορεί να κάνει τους νέους ακροατές να βρουν τη δικιά τους ροκ ταυτότητα. Στη γενιά του Π...