Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SEX PISTOLS 2008

Αυτο κι αν ηταν νεο .Στην αρχη το παιρνεις για φαρσα,μετα λες οτι καποιος εχει διαθεση για πλακα,μετα ολα τα μεσα σε πληροφορουν οτι ,οντως ,οι Sex Pistols ερχονται στην Ελλαδα στα πλαισια του Fly Beyond Festival ,στις 16-07-2008...
Ειναι η δευτερη προσπαθεια των διοργανωτων να φερουν τον Johnny Lydon στη χωρα μετα απο το φιασκο του 1988 ,στο Πεδιο Του Αρεως,οπου για λογους ασφαλειας αρνηθηκε να βγει στη σκηνη με τους Public Image , κανοντας τον κοσμο να εξαγριωθει και να τα σπασει ολα.
Φετος και με εισιτηριο ,και στο γαυρογηπεδο ειναι ετοιμοι να βαλουν φωτια στους κοιλαραδες πρωην ελληνες πανκ και στα οψιμα πιτσιρικια που κοιτουν αυτη την ιστορικη μπαντα με δεος.
Αυτο που πληρωνουμε σ'αυτη τη χωρα ειναι οτι αγαπημενα μας ονοματα απο το παρελθον ερχονται τσιγκλοντας τις αναμνησεις μας και θα πρεπει να παμε καθε φορα γιατι ,τι διαολο ,αν δε δεις Stooges η Rolling Stones μια φορα στη ζωη σου δεν ειδες τιποτα.
Ομως καποια στιγμη ,λες οτι αυτο πρεπει να σταματησει. Μπορει να ημουνα στις πρωτες σειρες και να χτυπιομουνα παρεα με ροκαδες καποιας ηλικιας στους Stooges , ξερετε ομως τι αναφωνησα στο τελος ?
'- Αντε και στο Las Vegas '..Ναι ηταν τοσο τυπικα καλοι ροκαδες..Και απο τοτε σκεφτομαι σοβαρα να ξαναπαω σε περιοδευοντες ροκ θιασους (εξαιρεσεις υπαρχουν).
Οποτε στις 16-07 μαλλον θα την κανω για διακοπες η θα μεινω στο σπιτι μου ακουγοντας απογονους των Πιστολιων...Τι κι αν τα βιντεο απο τη συναυλια τους στο Brixton Academy,το Νοεμβρη που μας περασε , τους δειχνουν καλυτερους και πιο αρτιους απο ποτε ? Εχει σημασια πια ?Ξερω , βεβαια ,οτι θα περασω καλα αν παω .Αλλα αν ενα και μοναδικο συγκροτημα σ' αυτο τον πλανητη επρεπε να σβησει οπως αναψε,γιατι ενα αλμπουμ εφτασε να αλλαξει την ροκ ιστορια,τοτε αυτοι ειναι οι Sex Pistols. Με την επανεμφανιση τους το 2003,παραδεχτηκαν οτι το εκαναν για λεφτα και μονο.Αλλα ηδη η πανκικη νοοτροπια πηγε ολη στραφι.Απεδειξαν οτι ειναι καθαρα δημιουργημα ,ενα σχεδιο κυβερνητικης του Malcolm McLaren που μαζεψε 4 losers και τους εκσφενδονισε στη μουρη του μουσικου και κοινωνικου κατεστημενου. Οσοι το εχαψαν εκαναν μουσικα αριστουργηματα και αλλαξαν τη δικια μου ζωη επισης .Οσοι ηταν επιφυλακτικοι ,ακομα ειναι ,οι ξενερωτοι. Ο Lydon ειδε λιγο πιο πανω και ξεφυγε οταν επρεπε .Αλλα τελικα δεν αντεξε και εκανε αληθεια αυτα που τραγουδαγε στο This Is Not A Love Song.Εκτοτε η κατρακυλα δεν εχει τελειωμο..Τουλαχιστον του ευχομαστε καλα γεραματα και τα λεφτα απο τα φετινα σωου, να του εξασφαλισουν τη χλιδα που καποτε εφτυνε...
Αλλος ενας εξυπνος ανθρωπος που παει χαμενος...

Σχόλια

Ο χρήστης Unknown είπε…
χμ.... ενα αλμπουμ που εφτασε να αλλαξει το ροκ ....

χαλαρωσε φιλε μου...

ενοιτε οτι δε παμε σε συναυλιες γυρολογων που ψαχνουν την συνταξη τους....................
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ναι μαλλον ημουν υπερβολικος αλλα ηταν ενα οροσημο,δε νομιζεις ? Ολα οφειλονται στους RAMONES οπως ξερεις, αλλα επρεπε να δουν τα Εγγλεζακια πως γινεται κι απο τη δικια τους τη μερια ....

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...