Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

METATRONIX,Hip Hop ,κι εγω...


Ειναι γεγονος οτι οι Η.Π.Α. ,εχουν μια τεραστια μουσικη σκηνη και οσο περνουν τα χρονια καταλαβαινω οτι ολα αυτα που ερχονται στην Ευρωπη δεν ειναι παρα η κορυφη του παγοβουνου.
Τι ξεραμε για το Αμερικανικο hip hop ? Οτι εχει εξελιχθει στην κυρια μουσικη δυναμη στις Η.Π.Α.,με εκατονταδες κυκλοφοριες και επιτυχιες. Η νεοπλουτιστικη αιθητικη του (λεφτα,γκομενες,αυτοκινητα ''πειραγμενα'' στην τσιτα,πισινες και αλλες τετοιες αηδιες) ειναι η κυρια εικονα που προβαλλεται μεσα απο τα βιντεο ενω αυτο το μοντελο επιτυχιας εχει επικρατησει και εδω στην Ελλαδα. Ετσι λευκα αγορια πιθηκιζουν και ονειρευονται,βλακωδως αλλα οικονομικα επιτυχως,να γινουν ''pimps'',''bros'' κλπ.Τους βλεπεις με πουρα και ακριβα μπειζμπολ καπελλακια να το παιζουν ''καμποσοι'' ( ή πρωτοι στο χωριο), σε ξεπεσμενα τηλεοπτικα σωου ξεφτυλιζοντας μια μουσικη που γεννηθηκε στο δρομο αλλα τωρα ειναι μοδα και ''διδασκεται'' στο MTV σαν ειδος που σου δινει οικονομικη ευμαρεια,αρκει να πιανεις τα αρχιδια η τα βυζια σου σωστα. Υπαρχουν και οι εξαιρεσεις βεβαια (Dogmother,Αρτεμης/Ευθυμης, Stereo Mike κλπ)
Βεβαια ,μιλωντας μονο για το Αμερικανικο χιπ χοπ,δεν ειναι ολα τοσο χαλια. .Περα απο τα ''σιγα -χυσαμε'' φωνητικα,ηδυπαθων και σεξουαλικα στο κοκκινο , τουρμποκαλλιγραμμων τραγουδιστριων και περα απο τις και καλα ''μαγκικες'' ριμες των ''ηταν ενας σκληρος και τον ελεγαν βιταμ'' μπουμπουκιων με τα χρυσα δοντια και το ''τσιγκινο'' μυαλο, υπαρχει μουσικο ενδιαφερον ακομα και στο πιο ετοιματζιδικο χιτ.Ο χρυσος αξονας TIMBALAND/NEPTUNES να ειναι καλα..
ΑΛΛΑ και εδω ειναι η ουσια , η παραπανω εικονα του χιπ χοπ που παρουσιασαμε ειναι μονο η μια μερια και ισως η μικροτερη.
Υπαρχει και η αλλη μερια. Αυτη του υπογειου χιπ χοπ. εναν κοσμο αρκετα πιο ριζοσπαστικο ,οπου οι ρυθμοι και οι δονησεις ειναι πιο εγκεφαλικες ,πιο περιπετειωδεις ,πιο μπροστα..Εναν κοσμο ανεξερευνητο σε βαθος.Ο δισκος του FLYING LOTUS ηταν μια καλη ευκαιρι για να στραφουν τα αυτια στην υπογεια σκηνη του Los Angeles, που απο οτι φαινεται θα γινει πιο δημοφιλης τα επομενα χρονια.
Η αιτια ομως που με εκανε να σας εκθεσω αυτες τις σκοπιες σκεψεις/απωθημενα, για το χιπ χοπ ειναι ενα σημερινο myspace request,απο μια εταιρεια που εδρευει στο Miami και εχει ηδη απο το 2000 δεκαεξι κυκλοφοριες, που κυμαινoνται απο ragga και dub μεχρι hip hop φυσικα οπως το πρεπει να ειναι .Το οτι εδρευει στην περιοχη του Nip/Tuck και οχι στο Λονδινο,ειναι απο μονο του γεγονος. Το οτι μου ανοιγει την ορεξη για να ψαξω και για αλλες ,σε μια εποχη που δεν ακουω πολυ χιπ χοπ ειναι επισης γεγονος.
Η METATRONIX, εχει το καλλιτεχνικο δυναμικο και το φασμα των μουσικων ειδων που μπορει να την κανει ακομα πιο δημοφιλη αλλα και τον ηχο που μπορει να αντλει επιρροες και απο τις δυο ακτες του συγχρονου χιπ χοπ αλλα ακουγεται καλυτερος, ρυθμικοτερος και με προοπτικες ασχετα αν εχει να κυκλοφορησει κατι καινουριο εδω και ενα χρονο περιπου. Ηδη μονο με αυτες τις 16 κυκλοφοριες μπαινει στα υπ' οψην.
Ξεκινηστε να ακουτε απο εδω (χορταστικο player) και αναζητηστε πληροφοριες εδω.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...