Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

KOSMOS FESTIVAL....

Αν ήταν στη Σαχάρα θα ήταν μιά πολύ μικρή όαση, με δέντρα. δροσιά και ποτά. Στην Τσιμεντοέρημο της Αθήνας είναι μια μικρή όαση για ειδικά φεστιβαλάκια που δεν απαιτούν πολύ, αλλά σχετικό κόσμο.Εκεί την πρηγούμενη Τετάρτη 1-07, έκαναν στάση και οι TINARIWEN. Ήταν η δεύτερη φορά που εμφανίζονταν στην Ελλάδα και ο κύριος λόγος που βρέθηκα στο KOSMOS FESTIVAL, απορρίπτοντας χωρίς δεύτερη σκέψη άλλο ένα indie festival (c**a c**a soundwave). ''Welcome To The Desert !'' ήταν τα πρώτα λόγια τους και μέχρι το τέλος της εμφάνισής τους, η ήρεμη δύναμη της μουσικής τους είχε κυριαρχήσει στο χώρο,προκαλώντας ποικίλλες αντιδράσεις. Από τη απλή απάθεια ,μέχρι την απόλυτη κατάνυξη, με ενδιάμεσο κάτι ''κρύα'' σχόλια μπουζουκοκουλτούρας (έλα ,δώσε,μεγάλε κλπ). Η χαλαρή,γήινη,απαλή μουσική τους ''μιλά'' σε άλλες συχνότητες, ξεχασμένες από τα αστικά αυτιά μας. Απαλλαγμένη από νευρωτικές εντάσεις και αρνητισμό,εισχωρεί στο μυαλό, στη ψυχή και στο σώμα, προσκαλώντας τον ακροατή πίσω στη μουσική των απλών ανθρώπων,μουσική αρχέγονη βγαλμένη απο την ψυχή.Είναι παράξενο αλλά και εντυπωσιακό ταυτόχρονα πώς μπορούν να δημιουργούν τέτοια μουσική,με στίχους που μιλάνε για τη σκληρή ζωή τους, αλλά χωρίς μίσος και οργή,ενώ η ζωή τους έχει στιγματιστεί αρκετές φορές απο τις πολιτικοκοινωνικές αναταραχές του τόπου τους και θα μπορούσαν να έχουν σκληρότερους στίχους και μουσική. Οι κιθάρες τους μαγεύουν,εκστασιάζουν και οδηγούν σε ψηλότερα πνευματικά επίπεδα την ακρόαση.Οι δεύτερες φωνές,ομορφαίνουν και γεμίζουν ευφορία την ψυχή,ενώ οι λιτοί ρυθμοί τους είναι αρκετοί να σε κάνουν να χορέψεις. Με συνεπήραν,όπως και στους δίσκους τους.Ευγενέστατοι,ντυμένοι με τις παραδοσιακές στολές τους, υπερήφανοι αλλά απλοί,έπαιξαν πολλά από τους τρείς προηγούμενους αλλά και κάμποσα απο το καινούριο (πανέμορφο) Imidiwan... Εκεί επίσης,στον Ιππικό όμιλο στο Γουδί, ξαναείδα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τους BAJOFONDO. Πολλά δεν χρειάζεται να πω ,μιάς και το σετ ήταν ίδιο με τις προηγούμενες δύο,συντομευμένο όμως, λόγω φεστιβαλ.
Απλά ότι ήταν η καλύτερη εμφάνισή τους ,η πιό ''ζωντανη'',με καλύτερο ήχο και εξίσου κεφάτη.
Απολαμβάνουν και οι ίδιοι την δίκαιη επιτυχία τους εδώ,παίζοντας χαλαρότερα και αμεσότερα. Η Μεσόγειος μπορεί να μην είναι τελικά τόσο μακριά από το Rio Del Plata... Οι DUB INC., που άνοιξαν το φεστιβάλ, ενθουσίασαν το ήδη φτιαγμένο για χορό και διασκέδαση κοινό του φεστιβάλ, επιστρατεύοντας ό,τι τετριμμένο χιπ χοπ και ρέγγε κολπάκι υπάρχει για να έχεις το κοινό στα πόδια σου,είτε στη μουσική τους ,είτε στην σκηνική τους παρουσία.Προσωπικά, βαρέθηκα... Τους ORISHAS δεν τους είδα..Κάποια άλλη φορά.Το Σπίτι Με Τα Παράξενα εύχεται στο KOSMOS FESTIVAL να συνεχίσει, γιατί η μουσική εκτός των συνόρων της ΑμερικανοΒρετανικής ποπ και ροκ.παραμένει άγνωστη αλλά και είναι απαραίτητη τώρα που το Παγκόσμιο Χωριό κοντεύει να φάει όλα τα χρώματα και τις αποχρώσεις. Προσωπικά θα ήθελα ακόμα πιό άγνωστες παραδοσιακές σκηνές αλλά και Ελληνικές συμμετοχές,εκτός των γνωστών.


Σχόλια

Ο χρήστης mermyblue είπε…
Τι κρίμα που δεν τα κατάφερα να έρθω!
πολύ θα ήθελα να ήμουν εκεί,Χρήστο, αλλά μας ήρθαν σε περίοδο ισχνών αγελάδων...κ μακάρι να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια να φέρνουν διαφορετικά συγκροτήματα, συγκροτήματα του κόσμου

καλησπέρα κ καλό υπόλοιπο Κυριακής
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Καλησπέρα mermy ! Δίκιο έχεις για τις ισχνές αγελάδες και το εισιτήριο δεν ήταν και φθηνό.Μακάρι όχι μόνο να συνεχιστεί αλλά και να έχουμε κάθε χρόνο και άλλες μουσικές εκτός των λάτιν.Αραβικά,Σουδανικά,Μεσογειακά κλπ.
Να'σαι καλά ..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...