Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SERENA MANEESH

 Ayisha-Abyss.............
 Το κατεβάζετε, το ακούτε και περιμένετε μέχρι το Μάρτη ή νωρίτερα (ανάλογα τη διαρροή) το δεύτερο άλμπουμ τους '' Serena Maneesh 2 : Abyss In B Minor'',για να το ακούσετε στη πλήρη ανάπτυξη του,παρέα με επτά ακόμα.
Τότε, θα διαπιστώσουμε κατά πόσο το Νορβηγικό σχήμα, που μας εντυπωσίασε το 2006 με το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ,θα εδραιώσει τη θέση του σαν τη καταλληλότερη Ευρωπαϊκή μπάντα που αξίζει να διαδεχτεί,τους πεθαμένους εδώ και χρόνια βασιλείς του μελωδικού θορύβου  MY BLOODY VALENTINE ..

Το ξέρω ότι σας έχω φλομώσει στις υπερβολές αλλά είναι η μόνη μπάντα που έπαιζε τόσο  καλό shoegaze,την εποχή που αυτός ο όρος είχε ξεχαστεί και μόνο μειδίαμα έφερνε η σκέψη ότι σε τρία χρόνια από τότε, θα είχαμε και τσουνάμι αναβίωσης.
 Προς το παρόν σας λέμε ότι η 4AD,έκανε και πάλι διάνα.Κοιτάζοντας δε, το εξώφυλλο κάποιες παλιές ανατριχίλες έρχονται στην πλάτη.
Επίσης αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε το ονειρικό "Drain Cosmetics" απο το ντεμπούτο και να δούμε πώς ακούγονται ζωντανά σήμερα,παίζοντας το "Rebrobate" τον περασμένο Δεκέμβρη....

Σχόλια

Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Μετά την ακρόαση του "Ayisha Abyss" (το οποίο μεμονωμένα δεν εντυπωσιάζει, όπως το "Drain cosmetics") αυξήθηκε η περιέργειά μου για το πως θα ακούγεται ο νέος δίσκος των Serena-Maneesh.

Όσο για το αν είναι το συγκρότημα που αξίζει να διαδεχθεί τους My Blooδy Valentine διατηρώ αμφιβολίες. Ίσως γιατί από την στιγμή που κυκλοφόρησαν οι Autolux το σπουδαίο 'Future perfect' περιμένω το δεύτερο δισκογραφικό τους βήμα για τους προσδώσω αυτόν τον τίτλο. Και από ότι φαίνεται μετά από απουσία έξι χρόνων (προηγήθηκαν αρκετές αναβολές της κυκλοφορίας του και προβλήματα με δισκογραφικές εταιρείες) το 2010 θα είναι η χρονιά τους (ελπίζω με το 'Transit Transit' να μη με απογοητεύσουν).
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
κανείς φυσικά δεν μπορεί να φτάσει τους βαλεντινους γιατι κανεις ακομα δεν εχει το κατι ξεχωριστο,ωστε να γινει με τη σειρα του σημειο αναφορας,για επομενες γενιες.τοτε ομως ουτε και εκεινοι εδειχναν οτι θα ειχαν τετοια ανταποκριση και πραγματικά δεν μας ενοιαζε... οποτε οτι λεμε για τους οποιουσδηποτε μανις,ωτολουξ(δεν τους ξερω ,με βαζεις σε περιπετειες)ειναι ενα παιχνιδι για το μελλον.θα δειξει.αν χασω κερναω καφε.αν οχι κερνας εσυ..οι serena maneesh παντως,εχουν το καλύτερο ηχητικο οικοδομημα(στιβαροσ ηχος και μελωδιες),για να ειναι οι καλυτεροι μαθητες τους. τουλαχιστον με παρασερνουν,όσο και valentine....
Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Δεν υπάρχει κανένας που θα διαφωνήσει με όσα γράφεις (εκτός από τον Alan McGee που κάθε φορά που επιδιώκει να προωθήσει ένα συγκρότημα υπερβάλλει. Το 2006 είχε δηλώσει ότι το 'Mr. Beast' των Mogwai είναι καλύτερο του 'Loveless'!). Οι My bloody Valentine συνεχίζουν με το μοναδικά πρωτότυπο ήχο τους να αποτελούν εδώ και δεκαετίες σημείο αναφοράς. Έστω και αν κυκλοφόρησαν μόλις δύο δίσκους.

ΥΓ. Για να αποφύγω να αφιερώσω χρόνο για να κάψω το δίσκο και να τον ανεβάσω το αναζήτησα στο google και το βρήκα.
Autolux - Future perfect
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ευχαριστω πολυ !ειναι οντως εξαιρετικος και ουσιώδης.για να δουμε και την επιστροφη..
Ο χρήστης compatibility είπε…
Από τα καλύτερα ντεμπούτα αυτό των Autolux.Eλπίζω ο δίσκος που θα ακολουθήσει εφέτος να είναι αφάμιλος αλλά μετά από μία ακροαση κανά δυο τραγουδιών δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο δυστυχώς.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...