Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SLEIGH BELLS...

Οι SLEIGH BELLS είναι η Alexis και ο Derek.Έχουν σαν βάση το Brooklyn,N.Y. και το πρώτο τους άλμπουμ ''Treats'',έχει αποσπάσει ένα περιποιημένο 8.5 απο το Pitchfork. Αυτό είναι αρκετό για να σταματήσετε να διαβάζετε μιάς και το 'χετε ξαναδεί το έργο και δεν σας εξιτάρει πια.Σωστά ?ΛΑΘΟΣ!
Το εσαγωγικό ''Tell 'em '', μας βάζει στο κλίμα, χωρίς περιστροφές. Σκληρές κιθάρες στα όρια του metal,drum machine κανονιοβολισμοί σκάνε με την ένταση toy industrial,τη στιγμή που τα ανέμελα και χαρωπά φωνητικά της Alexis ακούγονται ήρεμα και συγκεντρωμένα παρ'όλο τον ορυμαγδό.
Δέκα τραγούδια μετά θέλεις να ξανακούσεις το άλμπουμ απο την αρχή,μιάς και το εκκωφαντικό παιχνίδι ανάμεσα στο χιπ χοπ,σκληρό μπλούζ κι ενίοτε μεταλλικό,ροκ και ποπ όπως πρωτοδίδαξαν οι TELEPATHE,είναι αρκετά διασκεδαστικό και ευδιάθετο.Σαν τα πιτσιρίκια που πρωτομπαίνουν σε στούντιο μουσικής ,πειράζουν κουμπάκια και κοπανάνε τύμπανα, κάνουν φασαρία ανακαλώντας παλιότερες ηχητικές φόρμες χωρίς να τις βασανίζουν ή να έχουν πρόθεση να τις ανανεώσουν κλπ.
Οι SLEIGH BELLS,απλώς πειραματίζονται τώρα,αλλά μου δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν να βγάλουν και κρυμμένους άσσους την επόμενη φορά..Μέχρι τότε αφηνόμαστε στο δυνατό κοκτέηλ που μας σερβίρουν και απο αύριο έχει ο Θεός...

Σχόλια

Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
NAI ΡΕΕΕΕΕΕΕ! Όπως ακριβώς τα γράφεις...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...