Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Stars....



Το '' Five Ghosts'' είναι το πέμπτο άλμπουμ του Καναδικού σχήματος.Κυκλοφορεί σε διάφορα σχέδια και χρώματα,αλλά η καλύτερη ,ακριβότερη και συλλεκτικότερη είναι αυτή των ογδόντα πέντε Ευρώ. Όλος ο δίσκος σε μορφή 6 έγχρωμων επτάιντσων,φωτογραφίες στίχοι ,ακυκλοφόρητο τραγούδι  συν πρόσβαση για το ψηφιακό κατέβασμα του E.p. ''The Seance'' αλλά και του άλμπουμ. Παραδίδεται σε χειροποίητο ξύλινο κουτάκι.Ένα καλαίσθητο,ακριβό δωράκι που την εποχή του ακατάσχετου download, φαντάζει υπερβολή για μια μερίδα μουσικόφιλων αλλά για τους εναπομείναντες φετιχιστές είναι ένα από τα πιο όμορφα πακέτα που μπορείς να δεις.
Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να ξοδεύαμε τόσες λέξεις αν το περιεχόμενο δεν ήταν ανάλογο.
Πρόκειται για μια κορυφαία κυκλοφορία των ημερών και από τα καλύτερα που έχει ηχογραφήσει η πενταμελής μπάντα από το Μόντρεαλ.
 Αισθητικά δεν έχουν προχωρήσει και πολύ αλλά αυτό το μείγμα εκλεκτικής μελοδραματικής κιθαριστικής ποπ,με πολλά ηλεκτρονικά νεοκυματικά στοιχεία και μελωδίες που αργούν να εισχωρήσουν αν δεν τις αφήσεις,είναι παρόντα εδώ αλλά τα τραγούδια ακούγονται ωριμότερα, πιο ολοκληρωμένα.
Η παραγωγή θολή και η πρέπουσα (κύριε Pitchfork),οι ενορχηστρώσεις πυκνές,οι μελωδίες θλιμμένες,το γενικό άκουσμα αντι-καλοκαιρινό και δεν είναι περίεργο που για αυτά ακριβώς τα στοιχεία συν το γεγονός ότι το σχήμα φαίνεται να μην επιβάλλει στις συνθέσεις τον εμπορικό τόνο αισιοδοξίας αλλά απλώς να παίζει το ρόλο του διάμεσου,εκπέμποντας τη γκρίζα ,μελαγχολική ενέργεια όπως έρχεται, το άλμπουμ εισέπραξε μερικές αρνητικές κριτικές που όμως δεν του αξίζουν.
 Το τέλος των σχέσεων και το κυρίως πόσο μας στοιχειώνει όλους είναι σοβαρά θέματα και πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι. Οι STARS το συνδυάζουν με μερικές πολύ όμορφες ιστορίες για φαντάσματα και πολύ παρελθόν..
Τα φωνητικά της Amy Millan είναι η τρυφερή χειρονομία της φιλικής αγκαλιάς,όμορφα και αισθαντικά.Πάντα μου άρεσαν αλλά όχι τόσο όσο σε αυτό το δίσκο.
Οι STARS  ακούγονται ''συννεφιασμένοι'' και λυπημένοι σε αυτό το άλμπουμ, που φαντάζει ανυπόφορο σε μερικούς μουσικόφιλους οι οποίοι,λόγω καταστάσεων και εποχής θέλουν κάτι πιο ελαφρύ ,δικαιολογημένα, αλλά για τους εναπομείναντες ρομαντικούς είναι  μια αγνή,ρεαλιστική και εξαιρετικά δομημένη,μουσική κατάθεση ψυχής,πολύτιμη και ακριβοθώρητη.
Το ''The Seance E.p.'', που ακόμα είναι σε ψηφιακή μορφή και προφανώς θ' αποτελέσει μελλοντική φυσική κυκλοφορία με κάποιο τρόπο,είναι μια συνεύρεση του σχήματος με τους ALBUM LEAF,OF MONTREAL,MONTAG που μιξάρουν τρία ακυκλοφόρητα τραγούδια τους  και αναδεικνύουν μια θαυμάσια ηλεκτρονική ατμοσφαιρική ποπ πλευρά  συν το εξαιρετικό ''The Five Ghosts '' που ακολουθώντας αυτή τη παράξενη συνήθεια, δεν βρίσκεται στο ομώνυμο άλμπουμ. E.p που πρέπει ν΄αποκτήσετε με οποιοδήποτε τρόπο...
Διαβάστε επίσης εδώ, γιατί οι STARS ονόμασαν το άλμπουμ τους με αυτό τον τίτλο.. 


Enhanced by Zemanta

Σχόλια

Ο χρήστης sketch είπε…
~Κρίνοντας μόνο από το εξώφυλλο το artwork είναι όντως αριστούργημα...Spooky!
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Ναι θα μπορούσα να γράψω ξεχωριστή δημοσίευση γι' αυτά..Haunted...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...