Χωρίς κιθάρες σε πρώτο πλάνο,καθόλου εντάσεις,πολύ μελαγχολικές τάσεις, πικρόγλυκες προς το πικρό αργόσυρτεςμελωδίες - μαρτύριο,δύο ψιλοαδιάφορα τραγούδια,ένα αριστούργημα (Spain), επτά βαθειά μπλέ ποπ ονειρικά κομψοτεχνήματα και οι φωνές της Kazu και του Amedeo να υποδέχονται λίγο νωρίτερα από το συνηθισμένο το Φθινόπωρο..
Το πιο εσωστρεφές άλμπουμ των BLONDE REDHEAD,έχει τίτλο ''Penny Sparkle'' σε παραγωγή Van Rivers και Subliminal Kid (Fever Ray,Glasser-προσοχή σε αυτό το όνομα),Drew Brown( Beck, Radiohead) και μίξη από τον συνήθη ύποπτο,Alan Moulder. Είναι λίγο τολμηρό να χώνονται βαθύτερα στο ημίφως και στη νοσταλγία αλλά στα δύσκολα αυτή η κίνηση θα αποδειχτεί σωτήρια για μας...Κυκλοφορεί από τη 4AD μέσα Σεπτέμβρη και εύχομαι να ρίχνει καρέκλες και να κάνει κρύο.
Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

Σχόλια
Γενικότερα, στα ριβιού σου σε διακρίνει η ακρίβεια και το μέτρο, μέτρο γνώστη τής δισκογραφίας σε βάθος χρόνου.