Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Gonja Sufi Vs King Elephant Vs Blondie.G.D. : Live ! 06-05-2011

 Είχα φύγει με πολύ καλές εντυπώσεις από την πρώτη εμφάνιση του και η είδηση ότι θα εμφανιστεί με μπάντα αυτή τη φορά,μόνο σαν καλό οιωνό θα μπορούσα να το εκλάβω.Θα πήγαινα και μόνος του να εμφανιζόταν,βέβαια.Είναι σπουδαίος τύπος ο GONJA SUFI. Αυθεντικός...
Περίμενα μισή ώρα να εισέλθω,έχοντας τρεντάκηδες να μου σπάνε τα νεύρα με το πόσο καλά θα είναι στο Rockwave φέτος αλλά τί ξενέρωμα που η δεύτερη μέρα θα έχει κάτι άγνωστους όπως ο Ψαραντώνης !!;;  Νεολέρα..Ευτυχώς δεν τους ξανάκουσα οπότε παρέμεινα στην υπάρχουσα ψυχολογική μου κατάσταση ,έτοιμος να παρακολουθήσω το σχήμα που θ' άνοιγε τη βραδιά. Δεν ήξερα τίποτε για τον KING ELEPHANT, αλλά διαβάζοντας μια συνένετευξή του στην iefimerida, ήθελα να μου φύγει η περιέργεια.Στη σκηνή εμφανίστηκε με την Blondie G.d. ή κάπως έτσι και αυτό που παρουσίασαν την επόμενη μισή ώρα ήταν πραγματικά ευχάριστο και ενδιαφέρον. Μεγάλη πλειοψηφία κρουστών , πολλά πλήκτρα ,sampler ,σαξόφωνα και ένα σετ στα όρια μεταξύ ενός live jamming και πιάνο μπαρ ατμόσφαιρας. Ιδιαίτερος ήχος που συνδυάζει πολυρυθμικά στοιχεία ,jazz,soul και Kraut, αλλά με δικιά του ταυτότητα. Μπορώ να πω ότι θα περιμένω ν' ακούσω και το άλμπουμ του μα περισσότερο θα πάω τρέχοντας στην επόμενη συναυλία του.Η δε ,Blondie έχει καλή φωνή,εντυπωσιακή άνεση και αρκετή τσαχπινιά ώστε το μέλλον της να διαγράφεται λαμπρό. Ήταν σίγουρα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη αυτή η εμφάνιση για το μέλλον της Ελληνικής σκηνής...
Λίγο πριν τελειώσoυν προσχώρησε και ο GONJZA με τη μπάντα του,τζαμάροντας για λίγο με τον KING ELEPHANT και δημιουργώντας ένα μικρό πανικό και προϋποθέσεις για μια σπουδαία εμφάνιση.
Η μπάντα που τον συνοδεύει τον ακολούθησε επάξια στο παλαβωμένο Σύμπαν του από blues,hard rock,hip hop αντηχήσεις. Ακολούθησε ένα ξέφρενο πανηγύρι,με τον GONJA SUFI, να τρέχει και να ιδρώνει στη σκηνή ,μεταδίδοντας τη θετική του ενέργεια στο πλήθος που ειδικά στις πρώτες σειρές,στη μέση παραληρούσε.Έπαιξαν καινούρια τραγούδια,τα πιο δημοφιλή από το περσυνό του άλμπουμ (She's Gone ,Kowboyz And Indians) και μας δημιούργησε την εντύπωση ότι αυτή η νέα πιο «ζωντανή» κατεύθυνση του αρέσει και του πάει περισσότερο. Η ακατέργαστη,σχεδόν χύμα,μουσική του από θραύσματα των πιο λειτουργικών στοιχείων του ροκ και των blues,ταιριάζει καλύτερα με τη φωνή του και το «τραγουδιστικό» του στυλ,ένα συνοθύλλευμα βρυχηθμών,σκουξιμάτων και βραχνών κορώνων,μια ιδιόμορφη blues ερμηνεία που δεν έχει τεχνική αλλά έχει κάτι σημαντικότερο.Ψυχή...
Δεν ξέρω αν θα λειτουργεί  στους δίσκους του,αλλά σε ζωντανές εμφανίσεις του αυτό το περίεργο ,χαρακτηριστικό στυλ μεταμουσικής δίνει την ενέργεια που δεν μπορούν να δώσουν πάρα πολλά εκπαιδευμένα ροκ ρομποτάκια που σου λένε «Keep your hands in the air» και θες να τα πλακώσεις στις σφαλιάρες....
  O GONJA SUFI και η μπάντα του κατάφεραν το κοινό να τους παρακάλαει για περισσότερο χωρίς χιτ ,χωρίς καραγκιοζιλίκια μόνο με την αυθεντικότητά τους και την ειλικρινή πρόθεσή τους για καλή φάση...Δεν είναι κάτι εύκολο ,πιστέψτε με....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...