Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εγκλωβισμένος....

..Δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμα.«Το κόμμα του Ανδρέα»,«αυτό που γκρέμισε τη δεξιά»,«αυτό που έφερε νέες ελπίδες που κράτησαν έστω και τέσσερα χρόνια» αυτό το Σοσιαλιστικό κόμμα.Αυτό το κόμμα αποκάλυψε σήμερα ότι είναι ισοδύναμο του πιό ύπουλου και σκληρού ολοκληρωτικού καθεστώτος.
Απορώ γιατί δεν κατεβάζει τανκς να τελειώνουμε ;
Κατάφερε να κάνει αυτό, που από την αρχή της Νέας Τάξης, προσπαθούσαν επι ματαίω,όλοι οι  δεξιοί φορείς  που κυβέρνησαν τον τόπο,να κάνουν.
Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή για την πολιτική τους. Η σημερινή δεξιά που δεν ψήφισε το «μεσοπρόθεσμο»,είναι σαν την πουτάνα που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. Και πέρασε την πολιτική της αναίμακτα και είναι το σίγουρο χαρτί για τις επόμενες εκλογές. 
Τα πρεζόνια της εξουσίας όπως χαρακτήρισε κάποτε ο Νορμαν Σπινραντ στο «Τζακ Μπάρον Και Η Αιωνιότητα» τους διψώντες για εξουσία, από πολιτικούς μέχρι τηλεπαρουσιαστές,είναι μια καταστροφή για τον τόπο. Και όπως φαίνεται,όποια εθνικοπατριωτικόσυνδικαλιστικοεικόνα κι αν προσπαθούν να λανσάρουν (It's the American Way,stupid), δεν παύουν να ενδιαφέρονται για ΕΝΑ και μόνο πράγμα : την καρέκλα. 
Νομίζατε ότι θέλουν πραγματικά να σώσουν τη χώρα ; 
Ακόμα και προϊστάμενοι της αληθινής εξουσίας που μέχρι τώρα καθοδηγούσε τα ισχυρά κόμματα από το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου μέχρι την οριστική διάλυση της χώρας και αποκάλυψης της σε λίγο καιρό,θα τους βόλευε.
Σήμερα, το να βλέπω το γραφικό και προβλεπόμενο ματς κουκουλοφόρων διμοιριών και καρατικών δυνάμεως καταστολής,μόνο σαν ένα κακόγουστο αστείο το βλέπω. 
Οι ειρηνικοί αγανακτισμένοι,οι πραγματικοί παθόντες,εγκατέλειψαν το τερραίν στο πάντα αποτελεσματικό κρατικό παιχνίδι ρόλων.Θα ήθελα να επιστρέψουν,αλλά φοβάμαι ότι η βία θα κυριαρχήσει ξανά.Ήταν μια χρυσή αναλαμπή.Την αντιμετώπισα με σκεπτικισμό στην αρχή,αλλά υπήρχε η γνησιότητα που γρήγορα μου άλλαξε τη γνώμη. Το σώμα των επι χρόνια στο πολιτικό δούλεμα,πολιτών άρχισε να αγριεύει. Αλλά εννοείται ότι καμμία εξουσία,πουθενά στον κόσμο, δεν ανέχεται,τέτοια ηρεμία σε συγκεντρώσεις. Είναι επικίνδυνη για τη «δημοκρατία» τους.
Έτσι με τους κουκουλοφόρους τους-τάχα μου αντιεξουσιαστές- και τα ΜΑΤ τους,επιβάλλουν την τάξη με αυτό το πλέον βαρετό pattern,που πλέον δεν πείθει κανένα.Οι πραγματικές επαναστάσεις ζητούν αίμα και κεφάλια και δεν είναι απαραίτητο ότι λειτουργούν σωστά.
Η Ιστορία το αποδεικνύει.Μην τρέφετε αυταπάτες. Άλλο μοντέλο αντίστασης, πάλης,ανατροπής,κυριαρχίας και τελικής Ειρήνης πρέπει να ανακαλυφθεί.Εμείς,εγώ,είχαμε την ευκαιρία και ηττηθήκαμε οικτρά,πιστεύοντας σα μαλάκες ότι ζούσαμε σε πραγματική δημοκρατία....
Μετά από αυτό το τελεσίδικο ξεπούλημα,την τελική νίκη αυτών που προετοίμαζαν χρόνια είτε τη διάλυση του κοινωνικού ιστού,είτε των κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων με την ευγενική χορηγία ΜΜΕ νουθετώντας τους καινούριους Έλληνες πολίτες στην ηλιθιότητα,στον καιροσκοπισμό,στην κοινωνική βελουδινη απομόνωση,στην αμνησία της ιστορικής τους καταγωγής και στο βόλεμα....Σήμερα 155 βουλευτές σοσιαλιστικής ιδεολογίας,με τη δικιά μου και δικιά μας ανοχή, έκριναν ότι οι άλλοι ξέρουν καλύτερα.Την αποτυχία τους τη δείχνουν με τον πιο καταστροφικό τρόπο.Τώρα και να τους κρεμάσεις στο Σύνταγμα είναι πια αργά. Για κάποιους άλλους πρέπει να ετοιμάζεστε..
Δείτε εδω και κυρίως ΕΔΩ για γαρνιτούρα. Διαβάστε προσεκτικά...Ίσως λειτουργήσει και το μαγικό τσακ που κάνει τα αδύνατα δυνατά...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...