Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

« Ένα μέρος για να φοβάμαι λιγότερο...»

Για πολλά χρόνια τώρα από τότε που εξαντλήθηκε,το πρώτο και τελευταίο άλμπουμ των ΕΝ ΠΛΩ,απόκτησε μυθικές διαστάσεις και η κόπια με το χασαπόχαρτο και το καρτ ποστάλ,κοστολογούνταν και μέχρι 230 ευρώ απ'όσο ξέρω.Το να πουλήσεις, αν όχι το καλύτερο ,σίγουρα ένα από τα τρία άλμπουμ Ελληνικού ροκ που προσδιορίζουν επακριβώς τον όρο ,απάντηση κατάμουτρα σε αυτούς που δεν βρίσκουν νόημα στο «Ελληνικό»,ισοδυναμεί με ιεροσυλία.Αλλά υπήρχε πολύς κόσμος που το έκανε.
Το Σπίτι Με Τα Παράξενα,δεν θέλει να σας πει γιατί έχει το άλμπουμ σαν εικόνισμα στο χώρο και δε νομίζω ότι αυτό το απόλυτα ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΟΚ έργο,που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα,αναπνέει με Ελληνικές ανάσες, τραγουδά Ελληνικά,μιλά Ελληνικά, εμπνεύστηκε από σκατοκαταστάσεις που συνέβησαν στην Ελλάδα,αντλεί από τις ρίζες τις Ελληνικής παράδοσης και τις χρησιμποποιεί σαν ξόρκι μέσα στο ψυχρό ,αστικό,βροντώδες και με «σφιγμένα τα δόντια» μεταπανκ ήχο τους, ακούγεται καλύτερα «πιωμένο», είναι το άλμπουμ που ακόμα και σήμερα με κάνει να δακρύζω και με λίγο αλκοόλ παραπάνω να γίνομαι ράκος γιατί εκείνες οι μέρες του '88 - '89, οι ζωές μας μπορεί να μην είχαν κοινές εμπειρίες αλλά η πρειρέουσα ατμόσφαιρα μόνο με τέτοι ήχο μπορούσες να την αντέξεις. Ένοιωθα η μουσική τους ,μιλούσε και σε μένα, η γκριζάδα τους με δυνάμωνε και αν το τοποθετήσεις στο παγκόσμιο πλέγμα του ροκ είναι ίδιας πολιτιστικής και συναισθηματικής αξίας με τα άλμπουμ των JOY DIVISION,WIPERS,SAVAGE REPUBLIC κλπ.
Για χρόνια προσπαθούσαμε να πείσουμε την εταιρεία τους να το επανακυκλοφορήσει, όταν τα 1001 αντίτυπα είχαν πουληθεί,αλλά αρνιόταν πεισματικά.Προφανώς αυτό λειτούργησε στο να μυθοποιηθεί ο δίσκος και σήμερα να έχει ανακαλυφθεί και να αγαπηθεί από μια νέα γενιά που διαδίδει ασύστολα το δίσκο μέσω διαδικτύου. 
Φέτος όμως ,επιτέλους, επανακυκλοφορεί από την εταιρεία του ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΑΚΑ, alltogethernow records. Ούτε που ξέρω αν υπάρχει ακόμα η παλιά τους εταιρεία...
Η επίσημη επανακυκλοφορία απ΄ότι διαβάζω θα είναι σίγουρα αυτό που αξίζει σε τέτοια αριστουργηματικά άλμπουμ που ξεφεύγουν πέρα από το χρόνο και χώρο..Φυσικά θα είναι remastered και αποθορυβοποιημένη εκδοχή ,θα περιέχει και τη θρυλική και αθάνατη,πλην όμως άγνωστη σε αυτούς που νομίζουν ότι κάνουν πετυχημένες διασκευές εδώ στην Ελλάδα, αναζωογόνηση του « Αντιλαλούν Δυό Φυλακές» του Μ.Βαμβακάρη και ακούγοντας αποσπάσματα , δεν αλλοιώνει σε τίποτε «αυτή την καραυγή» που δεν τελείωσε και δεν πρέπει να τελειώσει ποτέ....
Το Σπίτι Με Τα Παράξενα,ειλικρινά,εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στον Γιάννη Αγγελάκα,για αυτή την επανακυκλοφορία. 
Και αν απορείτε που το παίρνω τόσο πατριωτικά το θέμα είναι γιατί σε αυτόν τον τόπο που τον κατάντησαν σκατότοπο,πολιτιστικοί θησαυροί σαν κι αυτόν πρέπει να είναι «ορατοί» και προσβάσιμοι από παντού και να μην σκονίζονται σε κάποιο υπόγειο. Δεν έχουν καμμία σχέση με αυτή την κατάντια που ζούμε,αντίθετα όσο είναι στο φως του ήλιου είναι απειλή για όλες τις μετριότητες....

Σχόλια

Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
H επανέκδοση της δεκαετίας, τριακονταετίας, γάματα. Σπάνιο ένας δίσκος να σημαίνει ΤΟΣΟ πολλά...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...