Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Fresh Beat : TORO Y MOI : Chillgroove live experience ! 18-01-2013




 Η μικροσκοπική φιγούρα του νεαρού διοπτροφόρου Αφρο-αμερικάνοφιλιπινέζου μουσικού που χαίρει άκρας εκτίμησης έξω ενώ εδώ είναι σχετικά άγνωστος και «βορά» των hipsters για επίδειξη γνώσεων,με κάνει να σκέφτομαι πόσο οικείοι έχουν γίνει πια οι μουσικοί . Νεαρός ο Chaz Bundick δεν φαίνεται για φιγούρα που αγαπά το σταριλίκι ,την επίδειξη ή την «δηθενιά». Αντίθετα η κυκλοφορία ολοένα και σημαντικότερων δίσκων είναι η κύρια ασχολία του και αυτό τον έχει επιβραβεύσει με υπερβολικούς χαρακτηρισμούς που μετά από την πρώτη Αθηναϊκή του εμφάνιση έχουν βάση.
Η μουσική του είναι εύκολο να αναλυθεί όπως και οι επιρροές.Αλλά το επίτευγμα είναι ότι σε τρείς δίσκους και αρκετά e.p. έχει καταφέρει να διαμορφώσει τον ήχο του σαν κάτι εντελώς φρέσκο και ανανεωτικό για την μουσική τα τελευταία χρόνια.Δεν τον παρακολουθώ από την αρχή αλλά ευτυχώς που οι συναυλίες είναι αφορμή για να ασχοληθούμε και να καλύψουμε το κενό τριών χρόνων συνεχούς δημιουργίας.
Το τελευταίο του άλμπουμ '' Anything In Return'' με περισσότερες φανκ pop κατευθύνσεις είναι αν όχι καλύτερο σίγουρα ισότιμο και με περισσότερες ενδείξεις για τη μετέπειτα πορεία του άλμπουμ από το επίσης έξοχο ''Underneath The Pine '' του 2011. Θερμή μουσική,απαλή ,αεράτη και ευφορική ακόμα και στις πιο μπλε στιγμές της. 
Με παραγωγή και ενορχήστρωση που φλερτάρει το αυτί και ελκύει αισθήσεις και συναισθήματα. Μουσική που δεν πατάει στη γη παρ' όλο το στιβαρό ρυθμικό υπόβαθρο που αποκαλύπτεται σιγά σιγά. Δεκαετίες από jazz,soul, hip hop, ηλεκτρονικής ποπ,φανκ ,ambient, french disco παραδόσεις φιλτραρισμένες μέσα από αναλογικά όργανα πλέον,δημιουργούν ένα τελείως ανανεωμένο,μοναδικό ήχο με τη στάμπα «δεκαετία '10 ».
Ο Chaz Bundick είναι οι TORO Y MOI αλλά πλέον για τις ζωντανές του εμφανίσεις έχει μαζί του και τρεις ακόμα φίλους του που μοιραία επιχειρούν να βγάλουν τις δημιουργίες του Chaz στα πλήθη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση στον μικρό οικείο χώρο του bios, φάνηκε από την πρώτη στιγμή πόσο «διψάει» η μουσική των TORO Y MOI για ζωντάνια.
 Η εισαγωγή με τα '' Harm In Change'' και '' Say That'', τα δύο τραγούδια που ανοίγουν το φετινό του άλμπουμ '' Anything In Return",ήταν η τονοτικότερη ηχητική «ένεση» των τελευταίων μηνών. Από εκείνη τη στιγμή και μετά το μόνο που έμεινε πέρα από την ευγνωμοσύνη ήταν και ένας θαυμασμός για ότι παίχτηκε επί σκηνής. Διατηρήθηκε η κρυστάλλινη υφή των συνθέσεων,δεν άλλαξε η δομή, όμως παιγμένες ζωντανά πολλαπλασίασαν τη ρυθμικότητα τους άσχετα αν η μέθεξη της καθεαυτού φανκ ρυθμονομίας είναι μακριά ακόμα από το σχήμα. Τα ευφορικά κύματα και παλμοί της μουσικής,έφτασαν με ακρίβεια στο στόχο τους και η groovy διάθεση του κοινού στάθηκε σε καλά επίπεδα.
 Πλέον οι ζωντανές συναυλίες θα αποτελέσουν μια ακόμα πηγή έμπνευσης για τον νεαρό και μάλλον πιο ελπιδοφόρο νεαρό της νέας γενιάς ηλεκτρονικής μουσικής,να δημιουργήσει ακόμα καλύτερα άλμπουμ.
Τη μερίδα του λέοντος είχε το ''Anything In Return '' και το '' Underneath The Pine'', παίχτηκαν όμως και τραγούδια από το εξαιρετικό ''Freaking Out e.p.'' απ' ότι θυμάμαι.Υπήρχε θετικό κλίμα από το κοινό και σίγουρα η Αθηναϊκή ζωντανή δραστηριότητα ξεκίνησε για μένα πολύ δυνατά γι' αυτή τη χρονιά. Συγχαρητήρια στη διοργανώτρια εταιρεία και πάντα τέτοιες συναυλίες...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...