Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Cursing The Sea - SEPTEMBER GIRLS..


Οι  SEPTEMBER GIRLS είναι απο το Δουβλίνο και αυτό που παίζουν είναι κιθαριστική ποπ με επιρροές από τις γυναίκες του Phil Spector, τα Αμερικάνικα γκαράζ ροκ σχήματα όλων των δεκαετιών,την ακατέργαστη μελωδική κιθαριστική πανκ ποπ/wall of sound της ανεξάρτητης Βρετανίας της δεκαετίας του '80,όπως όμως αμερικάνικα σχήματα των τελών της δεκαετίας των '00 διαμόρφωσαν. Ξανακούμε στον ήχο τους τον ενθουσιασμό των VIVIAN GIRLS, DUM DUM GIRLS ,CRYSTAL STILTS στους πρώτους τους δίσκους και διαπιστώνουμε ότι ο ενθουσιασμός και η lo-fi, ομιχλώδης παραγωγή,δεν κρύβει τη συνθετική αξία των συνθέσεων τους.
  Μέχρι το 2013 και πριν υπογράψουν στην φιλόξενη,όπως έχει αποδειχτεί για το είδος, Fortuna pop! records είχαν κυκλοφορήσει  δύο single, ένα κασετοσινγκλ και ένα e.p. σε διάφορες εταιρείες. Στην  Fortuna pop! έχουν κυκλοφορήσει ένα σίνγκλ προπομπό του πρώτου τους άλμπουμ ''Cursing The Sea'' που με τη σειρά του κυκλοφόρησε την πρώτη εβδομάδα του 2014.
Το πρώτο κεφάλαιο,από το σπίτι έως το στούντιο της ανεξάρτητης εταιρείας και των ενθουσιασμένων indie οπαδών, μόλις ολοκληρώθηκε για το πενταμελές Ιρλανδικό σχήμα.
 Ακολουθώντας κατά γράμμα την indie και alternative παράδοση, το άλμπουμ περιλαμβάνει τέσσερα παλιότερα από τα σινγκλ και οκτώ ακόμα αξιόλογα καινούρια τραγούδια «τυλιγμένα» σε ένα αισθητικά άψογο ασπρόμαυρο εξώφυλλο. Η παραγωγή είναι περισσότερο καθαρή αλλά προσκολλημένη στο ηχητικό στίγμα της συνομοταξίας ανάλογων σχημάτων.Γιατί λοιπόν τις αγαπάμε εξίσου ;


Μου αρέσει που έχουν ρυθμικές βάσεις που τονώνουν και ισχυροποιούν τον ήχο και όργανο που χρησιμοποιείται όχι με γκαραζιέρικη φανφάρα αλλά με διακριτικό τρόπο ώστε το γκαράζ άρωμα να πλανιέται σαν όλα τα ακριβά αρώματα. το μυρίζεις,νοιώθεις ωραία και σε έλκει προς την «πηγή»,χωρίς να σου σπάει τη μύτη και να χάνει το «μυστήριο». Οι μελωδίες τους,χωρίς να αποτελούν το κέντρο βάρους μπορεί κανείς να τις θυμάται και μετά από τα πρώτα ακούσματα,ξεπερνώντας σε σημεία τις δασκάλες  DUM DUM GIRLS.  
Επιπλέον·τέσσερα από τα πέντε μέλη τραγουδούν και γράφουν τα τραγούδια χωρίς να επικεντρώνονται σε μία ηγετική φυσιογνωμία. Κάτι που είναι ευλογία στο πρώτο άλμπουμ και προμήνυμα για ακόμα καλύτερο μέλλον αλλά και καταστροφή αν δεν χρησιμοποιηθεί σωστά. Το τελικό αποτέλεσμα σε αυτό τουλάχιστον το άλμπουμ, έχει ενοποιημένη αισθητική και ακόμα δε φαίνεται να ξεχωρίζουν οι ιδιαιτερότητες κάθε συνθέτριας. Δύσκολο σε τέτοιους χώρους η αρμονική συνύπαρξη και συνεργασία.
Ο σκοτεινότερος ήχος τους είναι κάτι που τις διαφοροποιεί από τις αντίστοιχες Αμερικάνικες μπάντες. Το new wave στοιχειό πλανάται αμυδρά (εκτός του Sister) αλλά   επηρεάζει τα τραγούδια και τις εντυπώσεις μετά την ακρόαση. 
Θα συμφωνήσω με όλες τις κριτικές που διάβασα αλλά θα είμαι για άλλη μια φορά υπέρ του καλλιτέχνη. Αξίζουν και με το παραπάνω τη συμπάθεια μας γιατί η «αθωότητα» του ενθουσιασμού και τις ανάγκης για έκφραση βρίσκει άλλη μια εφαρμογή εδώ. 
Το ''Cursing The Sea'' είναι μια ευλογημένη κιθαριστική  ποπ στιγμή της δεκαετίας μας....
Μικρή λεπτομέρεια : Ο δίσκος κυκλοφόρησε στην Ιαπωνική αγορά  11/12/2013 (!) από την Vinyl Junkie Recordings (VJR-3167) με πέντε επιπλέον τραγούδια (όλο το ''Wanting More'' E.p. και δύο b-sides)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...