Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

800 Saints In A Day...


Οι TWILIGHT CIRCUS είναι το dub και reggae μουσικό όχημα του Ryan Moore, πρώην μπασίστα και ντράμερ κυρίως,των THE LEGENDARY PINK DOTS
Ο καλλιτέχνης συνεργάστηκε μαζί τους από 1992 μέχρι το 2001, ενώ παράλληλα συμμετείχε στους TEAR GARDEN.
Η χαρακτηριστική βαθιά space dub εξωπραγματική διάθεση όλων των άλμπουμ των L.P.D. αλλά και των TEAR GARDEN σε ένα βαθμό,στη διάρκεια της καταλυτικής συμμετοχής του Ryan Moore, δεν περνούσε απαρατήρητη. Το ταλέντο του καλλιτέχνη στις dub παραγωγές αλλά και η δημιουργία ξεχωριστών ηχητικών περιβαλλόντων είναι επίσης εμφανές και με τις ηχογραφήσεις σαν TWILIGHT CIRCUS .
Κάτω από αυτό το όνομα αλλά και σαν TWILIGHT CIRCUS DUB SOUND SYSTEM έχει εργαστεί με ένα ευρύ φάσμα σεβαστών dub, reggae και ηλεκτρονικών σχημάτων,συμπεριλαμβανομένων των: Sly & Robbie,Dean Fraser, Luciano, Michael Rose (Black Uhuru) , Mikey General, Big Youth, Skully Simms, Vin Gordon (Bob Marley), Earl "Chinna" Smith (Bob Marley), Eddie 'Tan Tan' Thornton (Aswad), Buttons Tenyue /Matics Horns (UB40), Ansel Collins, Style Scott (Dub Syndicate), Bobby Ellis ( Studio One), Admiral Tibet, Jah Stitch, Sugar Minott, Queen Ifrica, Lutan Fyah, Fred Locks, Gregory Isaacs, Mafia & Fluxy, Cevin Key (Skinny Puppy), DJ Spooky, Gaudi, Adrian Sherwood και The Mad Professor.
Η σχέση του με την dub ξεκίνησε παρακολουθώντας από την αρχή της δεκαετίας του '80, τον Don Letts αλλά και παίρνοντας στα σοβαρά,τις σχετικές αναφορές για την dub κουλτούρα στην ηλεκτρονική εποχή του William Gibson στο ''Νευρομάντη ''.
Σε όλη την δεκαετία του '80 μάζευε μανιωδώς κάθε dub LP ενώ δισκογραφικά, πέρα από τις παραγωγές,σαν  TWILIGHT CIRCUS,εμφανίζεται το 1995.
Πέρυσι ηχογράφησε 2 άλμπουμ με τους παλιούς του συνεργάτες τον cEVIN Key σαν DUBCON και τον Edward Ka-Spel.
Το ''800 Saints In A Day''  με τον Ka-Spel,επαναφέρει τον ήχο των THE LEGENDARY PINK DOTS της δεκαετίας του '90 για τον οποίο γράφτηκε κάποτε από περιοδικό που είχε εικόνα και προσκέφαλο τους SLEEPER και τους OASIS,ότι έδιναν πολύ κακό όνομα στην ψυχεδέλεια.
Φυσικά και δεν συμμεριζόμαστε την άποψη μιας και το υποβλητικό,σκοτεινό ύφος του αγαπημένου μας σχήματος δεν ήταν για οπαδούς γήινης μουσικής. 
Στο ''800 Saints In A Day'', η dub τεχνοτροπία διυλίζεται σε μπλούζ ακόρντα, ηλεκτρονικούς θορύβους,μαγνητοταινίες,voodoo κρουστά και φυσικά στις μελωδίες και φωνητικά του Edward Ka-Spel που περιβάλλει και χρωματίζει με Ροζ αποχρώσεις σαν να μην πέρασε μια μέρα από την αποχώρηση του Ryan Moore από το σχήμα.
Για τους φίλους των L.P.D. ο δίσκος είναι αρκετά οικείος και ίσως πιο περιπετειώδης μιας και ουσιαστικά οι δυο τους παίζουν σε οικείες περιοχές χωρίς το άγχος της κεντρικής ιδέας αλλά της περαιτέρω αναζήτησης. Το αποτέλεσμα είναι μια ενδιαφέρουσα προέκταση της αισθητικής των δύο καλλιτεχνών και ειδικότερα,ένα ηχητικό περιβάλλον που υποβάλλει τον ακροατή και τον ωθεί στα ενδότερα «στρώματα». 
Η διαμονή είναι άνετη για τους εξοικειωμένους και καλή ευκαιρία ηχητικής και μουσικής απόδρασης από τα τυποποιημένα μουσικά κατασκευάσματα και κυκλοφορίες.
Kυκλοφορεί επίσημα φέτος από την Tourette records.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...