Imagine.....THE SPACE LADY in Athens,Greece, Earth [7-09-2014}

Η Susan Dietrich a.k.a. THE SPACE LADY, θα θυμάται   το βράδυ της Κυριακής 7-9-2014 πολύ καλά. Για δύο κυρίους λόγους.
Για το ότι έπαιξε σε φυσικό περιβάλλον έστω κι αν δεν ήταν κεντρικός δρόμος αλλά ένα πολύ όμορφο «κρυμμένο» μέρος   μπροστά στο μεγαλύτερο και πιο ενθουσιώδες κοινό που είχε ποτέ της και για το γεγονός της ξαφνικής βροχής που λίγο έλειψε να καταστρέψει τον ολιγάριθμο αλλά σημαντικό εξοπλισμό της.
Η βραδιά ξεκίνησε με το πολύ ευφάνταστο και αρκετά όμορφο σετ του Yparxei Provlima Amalia με μουσική της ευρύτερης περιβαλλοντολογικής και εξωτικής ηλεκτρονικής που έδενε με το περιβάλλον τέλεια. Η βροχή τον έκοψε μάλλον άδοξα αλλά κέρδισε τις δικές μου τουλάχιστον εντυπώσεις.
Ακολούθησε  η καλοδεχούμενη σε άλλες περιπτώσεις αλλά μη πρέπουσα για την περίσταση, βροχή που γέμισε ερωτηματικά τη χαλαρή και ευχάριστη ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι αρκετοί για τη φύση της εκδήλωσης υποψιασμένοι και προβλημάτισε την ήδη παρούσα Space Lady που μαζί με ένα ακόμα άτομο καθάριζε το Casio και τα κουτάκια της σχολαστικά. 

Δεν στάθηκε ικανή παρ'όλα αυτά να διακόψει την εμφάνιση της εξηνταεξάχρονης ( σε γήινα χρόνια) Κυρίας που με αρκετό τρακ και συγκίνηση ( προφανώς δεν περίμενε τέτοια προσέλευση) ξεκίνησε το «ταξίδι» στη συναισθηματική και ρομαντική πλευρά του ροκ εν ρολ,παίζοντας ένα σετ από τραγούδια που στην πλειοψηφία του αποτελείται από διασκευές σε κλασσικά ροκ τραγούδια. 
Μιλούσε χαμηλόφωνα,έλεγε όμορφα πράγματα, ήθελε ο πρώτος της και πλέον απών από την γήινη διάσταση άντρας της να ήταν εκεί μαζί της, έκανε εισαγωγή σε κάθε κομμάτι σχεδόν και έτσι μάθαμε ότι το ''Major Tom'' είναι το θεωρεί - και είναι - το δικό της χαρακτηριστικό ( signature) τραγούδι , ότι το ''Synthesize Me'' είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ευρώπη,ότι το ''Ghost Riders In The Sky'' (Stan Jones), παρ'όλο που πρωτοκυκλοφόρησε το 1948 είναι ένα ψυχεδελικό τραγούδι,ότι το '' The Low Spark Of High Heeled Boys '' (Stevie Winwood,TRAFFIC )  δεν το παίζει συχνά ( θα έπρεπε,γιατί ήταν από τα highlights της βραδιάς), αφιέρωσε το ''Stray Cat Strut '' ( STRAY CATS ) στους άστεγους ( been there ,done that) και άλλα πολλά.
 Αυτό που είδαμε  ήταν μια ευγενική,ήρεμη και ιδιαίτερα συνηδειτοποιημένη γυναίκα που ήρθε για να δώσει χαρά ,να παίξει αυτό που η ίδια θεωρεί ψυχή των τραγουδιών. Με τις γουργουριστές,γραμμικές,ρυθμικές ακολουθίες του casio και των reverb της,μακριά από τις περίτεχνες,επιβλητικές, ενίοτε μεγαλόστομες ,ογκώδεις ενορχηστρώσεις των πρωτότυπων,προτιμά να προσεγγίζει το αρχικό συναίσθημα των τραγουδιών. Να καταφέρει να πλησιάσει με εξαιρετική καθαρότητα, τη μεθ'ονειρική θλίψη του ''I Had Too Much Too Dream Last Night'' ( THE ELECTRIC PRUNES) π.χ. χωρίς να χρειαστούν τα μαγικά ριφ και η εφηβική απόγνωση του πρωτότυπου. Έτσι κι αλλιώς η κατάληξη είναι ίδια. Το ξημέρωμα πάντα κλαις για το τέλος του ονείρου.
 Στο ''Imagine'' βρήκαμε ταύτιση με το πρωτότυπο. Καθόλου κρυστάλλινο, θαμπό αλλά με την ίδια Κοσμική Ελπίδα ,να βγαίνει και να κατακτά τον κόσμο. Που τη χειροκρότησε ζεστά. Που προφανώς ήταν στο νόημα εδώ και μήνες ,που ήξερε τι έβλεπε και όσο μας αγκάλιασε αυτή τόσο την αγκαλιάσαμε κι εμείς.
 Όλα αυτά σε ένα χώρο που απόκτησε σημασία και περιεχόμενο έστω και για μια βραδιά. 
Κοσμική παραφωνία,αδύνατον να μην υπάρχει έστω και μία, τα ''φτιαγμένα'' σκυλοχιπστεράκια που μας χάλασαν την ισορροπία σε σημεία αλλά κυρίως έδειχναν με τον καλύτερο τρόπο την τραγική,ρεαλιστική αντίθεση νοοτροπίας και μουσικής καλλιέργειας μεταξύ της νοσταλγικής,ποιητικής, εξωστρεφούς,θερμής μουσικής και ανάλογης προσωπικότητας THE SPACE LADY και του κυνικού,εγωμανούς τρόπου συμπεριφοράς κομματιού, ενός κοινού που ξέρει να εκτιμάει αυτά που ακούει αλλά όχι πάντα σωστά. Μελετώντας το κοινό,εκείνο το βράδυ, βλέπει κανείς γιατί ακριβώς καλλιτέχνες σαν την THE SPACE LADY παραμένουν outsider στην μουσική σκηνή και επειδή ακριβώς η αντίθεση είναι προφανής ,το «μάθημα» το μαθαίνει κανείς καλά.
Η Susan Dietrich είναι μια γενναία γυναίκα. Γιατί κράτησε το όνειρό της ζωντανό και ακέραιο παρ'όλες τις δυσκολίες χωρίς να υποχωρήσει χιλιοστό. Θα έλεγα ότι είναι μια ανθρώπινη ύπαρξη που έχει βιώσει πραγματικές δυσκολίες και αντιξοότητες χωρίς να λυγίσει ποτέ.Και τι έγινε ; Έφτασε 66 χρονών για να μοιράζεται σε παγκόσμιο επίπεδο πια, ένα γενναίο κομμάτι Κοσμικής Ισορροπίας με μεγαλύτερο κοινό. Το λαμπάκι στην κορυφή του καπέλου της ( παραλλαγή του καπέλου του Θεού Ερμή),πιάνει δυνατότερα σήματα και εκπέμπει ανάλογα. Η θέση της στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα πλέον δεν σηκώνει παρεξηγήσεις. 
Η συναυλία της εδώ στην Αθήνα ήταν ένα γεγονός σπάνιο αλλά ήδη καταγεγραμμένο στο δικό μου βιβλίο ζωής σαν μια όμορφη και σπάνια μουσική εμπειρία.
« You may say she's a dreamer, but she's not the only one..»
Δύο βίντεο που θα δείτε τραβήχτηκαν από τον lemonostifti που έγραψε μια πολύ όμορφη αναφορά στη συναυλία και ευχαριστούμε προκαταβολικά που μας αφήνει να τα χρησιμοποιήσουμε κι εμείς εδώ στο Σπίτι. Αυτά κι αν είναι ντοκουμέντα... 

Setlist :

1. Strawberry Fields Forever
2. I Had Too Much To Dream Last Night
3. Riders In The Sky
4. Humdinger
5. Major Tom
6. Born To Be Wild
7. Imagine
8. Synthesise Me
9. Radar Love
10. The Low Spark Of High Heeled Boys
11. Ballroom Blitz
12. Stray Cat Strut
13. Across The Universe
14. From The Womb To The Tomb
15. Who We Are Is A Key