Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Lost In The Night...


Θαύμαζα πάντα τον John Carpenter. Όχι μόνο για μια ντουζίνα ταινίες που θα μου μείνουν αξέχαστες αλλά και για την γραψαρχίδικη αντιχολλυγουντιανή του στάση. Οι βήτα (έτσι τις χαρακτηρίζουν οι άλλοι) διαλογής ταινίες του παραείχαν τολμηρή θεματολογία για την κοινή λογική του θεάματος και της διαμόρφωσης του κοινού,για να αποκτήσουν μεγαλύτερο κοινό από αυτό που διατηρούν ακόμα.
Ένας δημιουργός που δεν κολώνει να βγάλει ακόμα και μετριότητες (για τη φήμη του και όχι σε σύγκριση με άλλους) και όχι μόνο να του συγχωρείς το ατόπημα (εμπορική αυτοκτονία ) αλλά και να περιμένεις πάντα την επόμενη ταινία με ενδιαφέρον. 
Η Sacred Bones είναι στα πρόθυρα να κυκλοφορήσει ένα δίσκο του John Carpenter
Ως γνωστό ο σκηνοθέτης /δημιουργός συνθέτει τα βασικά μουσικά θέματα των ταινιών του μόνος συνήθως. Απλά ,σπαρτιάτικα θεματάκια που υπηρετούν επάξια τον όρο μουσική επένδυση και παρόλη την απλή εώς απλοϊκή τους ανάπτυξη έχουν ποτίσει και το celulloid των ταινιών του αλλά και τις συνηδείσεις αρκετών από εμάς. Γι'αυτά τα θέματα υπάρχει μια προτεινόμενη συλλογή  (The Essential John Carpenter Film Music Collection) για ξεκίνημα
με τα πιο ουσιώδη και χαρακτηριστικά μουσικά κομμάτια κινηματογραφικού δέους που έχουν γραφτεί στην ιστορία της 7.b Τέχνης.
Όμως ,όπως αναφέραμε, φέτος η Sacred Bones ( πολύτιμη όσο περνά ο καιρός) έχει προγραμματίσει στις 3 Φεβρουαρίου ένα άλμπουμ με καινούρια μουσική που απλά δεν επενδύει ταινίες αλλά ήταν αποτέλεσμα χαλάρωσης και αυτοσχεδιασμού: 

“Lost Themes was all about having fun,”  αναφέρει στο δελτίο Τύπου ο Carpenter.
 “It can be both great and bad to score over images, which is what I’m used to. Here there were no pressures. No actors asking me what they’re supposed to do. No crew waiting. No cutting room to go to. No release pending. It’s just fun. And I couldn’t have a better set-up at my house, where I depended on (collaborators) Cody (Carpenter, των Ludrium) and Daniel (Davies,συνθέτη των τραγουδιών για την ταινία  I, Frankenstein) to bring me ideas as we began improvising. The plan was to make my music more complete and fuller, because we had unlimited tracks. I wasn’t dealing with just analogue anymore. It’s a brand new world. And there was nothing in any of our heads when we started other than to make it moody.”

Έχετε πληροφορηθεί γι'αυτή τη συλλογή εδώ και μήνες και ένα απόσπασμα που είχε κυκλοφορήσει διαδικτυακά για προακρόαση( Vortex), ήταν σαν ένα καλοδεχούμενο κρύο,ρυθμικό,επαναληπτικό φύσημα στην πλάτη. Αρχοντική είσοδος στα  μουσικά αρχεία ενός μεγάλου καλλιτέχνη.
Σήμερα υποκύπτω και τιμή μου να σας παρουσιάσω κι εγώ με τη σειρά μου ένα δεύτερο, ακόμα πιο στοιχειωτικό και γεμάτο υγρασία και θλίψη σαν να περιδιαβαίνεις μόνος το σκοτεινό Διάστημα ή την πόλη μετά τα μεσάνυχτα,απόσπασμα (Night) από το ''Lost Themes'' εντείνοντας το σασπένς γι'αυτή την κυκλοφορία. 
Η deluxe έκδοση του δίσκου θα περιλαμβάνει αποσπάσματα του άλμπουμ σε remix της Zola Jesus και Dean Hurley, JG Thirlwell, Blanck Mass, ohGr (Nivek Ogre των Skinny Puppy και Mark Walk), Silent Servant και Bill Kouligas της Pan Records. 
Νομίζω ότι «ψηθήκατε» αρκετά. Αν είχαν μάτια αυτά τα νέα θα ήταν διαπεραστικά σαν αυτά που είχαν τα  παράξενα πιτσιρίκια στο ''Village of The Damned''


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...