Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

GREEKTRONICA 2015 SPECIAL VOL.2 : A scan in the world Of ESOTERIC SOB...

  
Ο Γιάννης Τρυφονόπουλος (John Trifonopoulos) είναι από τους πιο παραγωγικούς μουσικούς της δεκαετίας που διανύουμε στο χώρο της ηλεκτρονικής Ελληνικής σκηνής.

Κυκλοφορεί υπό το όνομα ESOTERIC SOB εδώ και έξι χρόνια και μέχρι τον Απρίλη του 2013 είχε κυκλοφορήσει τρία e.p. και δύο άλμπουμ σε διάφορες εταιρείες (33 recordings, From A Leaf, VIM recordings).

Επίσης συνθέσεις του, συνήθως ακυκλοφόρητες, έχουν φιλοξενηθεί σε διάφορες συλλογές εταιρειών όπως Breathe compilations, Voxxov κ.ά., με πιο πρόσφατες την πιό χορευτική του, ''Glitterball'' στη συλλογή ''FutureClassics Vol.3'' του blog Future Classics.ca και τη διαστημική ελεγεία ''Space Forest'' που είναι και η καλύτερη στιγμή της συλλογής ''Oneirodes Vol.1'' που είναι και η πρώτη της Oneirodes records, εταιρείας κολεκτίβας που δημιουργήθηκε πριν από λίγους μήνες με καλλιτέχνες που προσανατολίζονται στο χώρο του future hip hop (ambient hop, abstract beats, lofi, experimental κλπ) όπως υποστηρίζουν οι δημιουργοί της εταιρείας.

Ελπίζοντας να μην μας έχει ξεφύγει τίποτα συμπληρώσαμε επι τροχάδην το παζλ της μέχρι τώρα πορείας του καλλιτέχνη. Είναι γεγονός πως η ηλεκτρονική σκηνή στην Ελλάδα ανέκαθεν εδώ και 8 χρόνια τουλάχιστον είναι σαν να ανοίγεις πίστες σε βιντεοπαιχνίδι. Ανοίγεις μια πόρτα και αποκαλύπτονται δύο άλλες.

Η μουσική του ESOTERIC SOB κινείται σε γνωστούς και βατούς δρόμους. Είναι ένα μίγμα από μπόλικες νοσταλγικές ambient ηχοστρώσεις, μετά-χιπ χοπ ρυθμούς και πλέον στις καινούριες του ηχογραφήσεις έχει ενσωματώσει και τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής. Δεν μπαίνω όμως στον κόπο να περιγράψω περισσότερο το ηχητικό ηλεκτρονικό μποστάνι του ESOTERIC SOB γιατί είναι καλύτερα να αφεθώ στους καρπούς αυτού του κήπου δηλαδή της μουσικής των άλμπουμ του που με τραβάει μαζί της υποκύπτοντας στην αίσθηση και τα συναισθήματα που μου δημιουργεί.



Το ''Diamonds e.p.'' (η δεύτερη μόλις κυκλοφορία της NumbCapsule Records) είναι αρκετά ρυθμικό και ονειρικό, με ισόποσο φως και σκοτάδι, με δημιουργικές αντιθέσεις σκληρών beat αλλά και απόκοσμων ηχοστρωμάτων. Οι μελωδίες και τα συναισθήματα κυριαρχούν και φαίνεται ότι ο καλλιτέχνης ξέρει να δημιουργεί ηχοτοπία κοντά στο εύρος των BOARDS OF CANADA με νοσταλγικές μελωδίες που πλέον ακούγονται πιο φωτεινές και ζωηρές από ποτέ. Η διευρυμένη ηλεκτρονική παλέτα που μας δίνει τις πέντε συνθέσεις του ''Diamonds'' στην τελική τους μορφή προχωρά μπροστά την αισθητική του καλλιτέχνη. Είναι το τελικό στάδιο μιας δημιουργίας της οπίας είμαστε μάρτυρες ένα χρόνο τώρα ακούγοντας κομμάτι κομμάτι δια μέσου του soundcloud, αναγνωρίζοντας το ταλέντο αλλά και την ομορφιά της μουσικής του καλλιτέχνη.


Λίγο πριν από το ''Diamonds'' κυκλοφόρησε η περισσότερο στοχαστική, ambient, μετά ποστ ροκ κυκλοφορία σε κασέτα στην Logarithm, ''Our Hidden Emotions'' σε συνεργασία με τον Figurant, είναι περισσότερο προσανατολισμένη στην προηγούμενη δεκαετία. Ακούγεται αρκετά νοσταλγική αλλά δε χάνει την ποιητική διάθεση και στην περιορισμένη διάρκεια του μουσικού ταξιδιού φροντίζει να δίνει λυρισμό και συγκίνηση που εξακολουθεί μετά τον απόηχο του....



 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...